|
| 907 # Regels zijn niet zomaar regels # |
Gepost door Misdefinitie op 10-07-2016 om 23:29.
Critici van overheidsbeleid krijgen doorgaans het verwijt dat ze gewoon een autoriteitsprobleem hebben. Nogal een bizarre opmerking, want in een vrije samenleving kan een plicht tot absolute gehoorzaamheid nooit als premisse worden aangenomen. Bovendien is het bezijden de waarheid. We zien juist wel de noodzaak van regels in. Mits ze voldoen aan strenge voorwaarden: logisch, voor iedereen te begrijpen, makkelijk toe te passen en voor iedereen gelden. Goed onderbouwd met argumenten en derhalve concreet, objectief en neutraal. Kortom, regels die volgen uit wat het gezond verstand ook zou beslissen zodat mensen dus louter op basis van hun intrinsieke motivatie ze al opvolgen. In tegenstelling tot de waanzinnige gehoorzaamheidsinstructies waar instituten van de overheid meestal mee komen om onnozel gedrag af te dwingen waarvoor geen enkele rechtvaardiging bestaat en die gebaseerd zijn op moraalnarcisme. Regels vormen een hulpmiddel waarmee we de neuzen een kant op krijgen met betrekking tot gedrag dat volgens gezond verstand gewenst is.
Regels in allerlei vormen.
Laten we het voorbeeld nemen van leerlingen op school van wie verwacht wordt dat ze op tijd voor hun examen arriveren. Wie te laat komt, stoort andere leerlingen die het recht hebben om in alle rust en opperste concentratie hun examen te maken. Het zal derhalve voor iedereen duidelijk moeten zijn dat te laat komen geen optie is. Hoe kunnen leraren en schoolleiding ervoor zorgen dat iedereen ook echt op tijd komt? Het feit dat het een examen is op een specifieke tijd, zou leerlingen al moeten motiveren om op tijd te komen, maar dan zult u altijd zien dat een aantal hardnekkige gevallen daar anders over denken. Leraren zouden van tevoren natuurlijk het belang van op tijd komen kunnen uitleggen, maar dan blijven er alsnog een flink aantal over bij wie dat blijkbaar niet aankomt. Dus is er toch een regel nodig. Kom op tijd, anders straf. Die straf moet hoog genoeg zijn, anders gaat niemand luisteren. Een aantal scholen kiest ervoor om leerlingen die te laat komen voor hun examen, niet meer toe te laten.
Is het rechtvaardig als leerlingen hun examen niet kunnen maken als ze ook maar 1 seconde te laat komen? Ja, want die regel is voldoende onderbouwd en bovendien concreet en objectief genoeg. Op scholen hanteren ze tegenwoordig een automatische schoolbel die precies op tijd klinkt. Het wordt van tevoren aangekondigd en iedereen kan precies begrijpen wat er van hem verwacht wordt. Toch kunnen ook hier discussies ontstaan. Vrijwel altijd door mensen die zich niet aan de regels gehouden hebben. Neem het klassieke voorbeeld van een leerling die er naar eigen zeggen alles aan gedaan heeft om op tijd te komen, maar pech heeft. Zo vertelt het verhaaltje dat hij ver van de school woont en daarom met het openbaar vervoer reist. En net tijdens het examen, reed zijn trein niet door een groot ongeluk. Of hij werd op zijn fiets geschept door een auto; toevallig door een domme asociaal met een petje in een Volkswagen. De leerling stormt het stille examenlokaal binnen en dan begint het. "Ja maar ik was maar 1 minuut te laat, je moet empathie hebben en luisteren."
Met een beroep op "menselijkheid" eisen de leerling en later ook zijn ouders alsnog toegang tot het examen dat op dat moment dus al begonnen is. Juist op dat moment bewijzen regels hun nut. De regels zijn namelijk juist opgesteld om zulke discussie te voorkomen. Tijdens een examen dat aan de gang is, is een docent namelijk niet in de gelegenheid om erover te praten. Elk woord dat er gewisseld wordt, is storend voor de overige leerlingen. Dus is het ideaal om meteen te zeggen: "Je kent de regels, geen toegang." Op een later moment kan er dan gesproken worden over wat er is gebeurd en hoe het nu verder moet. Het probleem is dat mensen dat niet willen accepteren als het op zichzelf betrekking heeft. Jarenlang willen ze kritische mensen de les lezen over dat ze zich gewoon aan de regels moeten houden. Dat ze gewoon moeten gehoorzamen als autoriteiten iets zeggen. En dat ze de consequenties moeten aanvaarden. Wanneer ze erop gewezen worden dat ze zelf de regels hebben overtreden, trekken ze de emotiekaart en moet het allemaal "menselijker".
Mensen moeten echter leren dat enkel regels garanties kunnen bieden. Wie op tijd binnenkomt, aangenomen dat de tijd objectief wordt vastgesteld en ook objectief voor iedereen gehandhaafd wordt, heeft de garantie dat hij binnen mag komen om zijn examen te maken. Daar hoeft hij verder geen woord aan vuil te maken. Hij hoeft zich niet te verantwoorden of iets anders te doen. De regel garandeert dat als hij op tijd komt, hij simpelweg door kan lopen en plaats kan nemen. Wie de regel overtreedt en achteraf een discussie wil gaan voeren, zal moeten beseffen dat een discussie ook tot een andere uitkomst kan leiden dan hij graag zou willen zien. Mensen die achteraf trachten om met een discussie hun gelijk te halen, komen daardoor nogal eens van een koude kermis thuis. En juist dat accepteren ze niet. Zij denken dat als ze woorden als empathie en menselijkheid gebruiken, ze per definitie hun zin moeten krijgen. Vandaar dat het soms noodzakelijk is om discussie (op dat moment) uit te sluiten omdat het toch geen zin heeft en mensen zelf niet luisteren.
Ja, we kennen het trucje maar al te goed. U overtreedt de regels en u denkt achteraf druk te kunnen zetten door in een situatie waarin een discussie absoluut niet gepast is, bijvoorbeeld dus tijdens een examensituatie, kabaal te gaan maken. Daardoor kunt u zeggen dat het examen nu toch al verstoord is en het dus niet uitmaakt dat u alsnog plaats kunt nemen. Juist vanwege dit soort chantage, vinden wij het belangrijk om in dit geval vast te houden aan de regels. U komt onder geen enkele omstandigheid meer binnen nadat de bel is gegaan. Al bent u verkracht of is uw moeder net vermoord. De discussie over het hoe en waarom, wordt per definitie verplaatst naar een geschikt moment en ja, dan is het examen dat u sowieso al gemist heeft natuurlijk al lang en breed afgelopen. Wat u ook zegt, wat u ook doet en hoe u zich ook gedraagt. Die garantie zorgt ervoor dat veel van dit soort onzin vermeden wordt. Aangezien de regels garanderen dat het geen zin heeft om iets anders af te dwingen, zullen de meeste mensen het ook laten.
Wij hebben ook wel eens met dat bijltje gehakt als student. Wij hebben meer examens en tentamens afgelegd dan wie dan ook. Vrijwel altijd zijn we op tijd gekomen, maar na vele jaren ging het een keertje mis. We arriveerden ruim op tijd op het Amstelstation in Amsterdam tegenover het gebouw waar destijds de Hogeschool van Amsterdam gevestigd was. Het station lag amper 50 meter van de onderwijsinstelling. Vanwege materieeltekort bij de NS, reden we echter in zo'n akelige oude Duitse trein uit de Koude Oorlog. Die trein ging alleen open met een soort van slinger. Toen de trein bij het station stopte, konden we de deur niet open krijgen. We draaiden wat we konden, maar de trein bleef dicht. Later bleek dat we ook nog hadden moeten duwen tegen de deuren en dat is iets wat zelfs de generaties voor ons niet meer deden. Met als gevolg dat de trein weer vertrok, helemaal naar Utrecht reed en we veel te laat kwamen. Dacht u dat we gingen jammeren en huilen dat het onrechtvaardig was? Nee, we boden per mail onze excuses aan en gingen op voor de herkansing.
Want de regels boden ook de garantie dat er een oplossing voorzien was voor iedereen, namelijk de herkansing. Tijdens emotionele discussies wordt altijd geroepen dat men na het overtreden van de regels niet wil luisteren, meestal in de veronderstelling dat er geen oplossing geboden wordt, maar dat bezwaar vervalt meteen als er wel een oplossing is. Het klopt dat mensen die ermee te maken hebben altijd vinden dat het geen goede oplossing is omdat zij hun "discussie" louter hebben gestart om hun eigen gelijk te halen, maar het is wel een oplossing. Een oplossing die, wederom, voor iedereen beschikbaar is. In het hoger onderwijs geldt zelfs dat men de keuze mag maken om niet naar de eerste kans te gaan, maar wel zonder uitleg te verschijnen bij de herkansing. En dat zijn de goede regelingen. Mensen zelf verantwoordelijk laten zijn. In plaats van elke keer maar alles emotioneel ter discussie te willen stellen. "Discussie" is geen wondermiddel of de verplichting om u in het gelijk te stellen. Eerder andersom, want de regels vormen het beste argument.
Dit gezegd hebbende, doen wij het als docenten doorgaans anders. Afspraken maken is nog steeds heilig, maar mocht dat om de een of andere reden niet lukken, dan streven we ernaar om tot een beter resultaat te komen dan met strikte handhaving van regels mogelijk is. Hoewel we daar ook vaak spijt van krijgen omdat mensen er al gauw misbruik van gaan maken. Kijk, wij snappen als mensen met een behoorlijke levenservaring ook wel dat de meeste dingen niet gaan zoals ze moeten. Als een nette leerling die we al maanden tot jaren kennen en die altijd op tijd komt toevallig net 2 minuten te laat is voor een toets, dan doen wij niet moeilijk. Kom binnen, ga snel en stil zitten en begin aan de toets. Extra tijd wordt er niet gegeven, maar over het algemeen streven we ernaar dat de toets nog wel gemaakt kan worden. Anders wordt het als een agressief rotjoch voor de zoveelste keer scheldend te laat komt. Het probleem met redelijkheid is dat onredelijke mensen altijd zullen roepen dat ze onredelijk worden behandeld.
Toegegeven, als we als ouders horen dat dochterlief van haar fiets gevallen is, amper een minuut te laat binnen kwam en daardoor haar toets niet mocht maken, dan vertrouwen we haar volledig en wensen we zonder verder vragen te stellen met onze auto dwars door de ingang van de school te rijden tot aan het kantoor van die vervloekte directeur. De reden dat we dat niet doen is omdat de regels objectief zijn terwijl het verhaal van dochterlief doorgaans de nodige verfraaiingen en zelfs leugens bevat. Was het wel 1 minuut of eerder 21 minuten? Was er wel een ongeluk of is ze stiekem te lang in haar bed blijven stinken? Is het wel de eerste keer aan toeval te wijten of komt ze al het hele jaar structureel te laat? We krijgen zelden het hele verhaal te horen en ondanks dat we weten dat schoolpersoneel een stelletje mongolen zijn, willen we wel houvast hebben aan objectieve goed onderbouwde regels. Voorwaarde is en blijft wel dat die regels inderdaad logisch en concreet zijn en voor iedereen op dezelfde manier worden toegepast.
Er zijn ook situaties waarin regels weliswaar noodzakelijk zijn, maar niet ten koste van alles altijd worden gehandhaafd. Bekende voorbeelden zien we terug in het verkeer. De verkeersregels zijn (met uitzondering van politieke regels omtrent snelheid en krankzinnige EU regels die overal rotondes, smalle wegen en drempels voorschrijven) over het algemeen concreet te onderbouwen. Wie door rood rijdt, zeker als hij dat vaker doet, loopt een vergroot risico op ernstige ongelukken. Zelfs de meest notoire door-rood-rijders kijken op bepaalde drukke plekken extra in de hoop niemand te raken. U kunt het er niet mee eens zijn dat u moet stoppen voor een stoplicht of het kut vinden dat voor stoppen de kleur rood is gekozen, maar zelfs dan snapt u waarom die regel noodzakelijk is omdat er anders een chaos ontstaat met vele doden en gewonden. Desondanks betekent voorrang hebben niet dat u voorrang mag nemen. In het verkeer dient u zich altijd aan de regels te houden, maar als iemand zich niet aan de regels houdt, mag u de regels niet forceren.
Wanneer u voorrang heeft terwijl u ziet dat de ander niet gaat stoppen, dan mag u niet doorrijden met een beroep op een regel. De schade die u aanricht is namelijk permanent en kan ook niet meer teruggedraaid worden. U kunt niet iemand doodrijden en hem vervolgens weer bij een herkansing tot leven wekken. Vandaar dat de regel dat u voorrang heeft, enkel geldt als u die voorrang ook krijgt. Dit verschilt enorm met de voorgaande regels waarbij de nakoming wel in absolute zin kan worden gevergd. Iemand tijdelijk iets ontzeggen omdat hij niet voldeed aan een keurig onderbouwde regel om hem vervolgens later een kans te geven het recht te trekken, is van een hele andere orde dan fysieke schade veroorzaken die in beginsel nooit meer ongedaan gemaakt kan worden. Desondanks geldt ook hier dat de regels cruciaal zijn. In verreweg de meeste gevallen voorkomen de regels namelijk gruwelijke ongelukken en gaat het goed. Aangezien de regels naar hun aard concreet en objectief genoeg zijn, zijn er maar weinig mensen die er echt moeite mee hebben.
Het grootste gedeelte van de regels die van autoriteiten komen, hebben echter een dubieuze tot helemaal geen onderbouwing. Uit het verkeer kennen we allen het voorbeeld van de snelheidsbeperkingen. Men gebruikt hier de algemene term veiligheid omdat een goede onderbouwing ontbreekt. Wie kan met goed fatsoen betogen dat 130 rijden op een lege snelweg levensgevaarlijk is waardoor de snelheid teruggeschroefd moet worden naar 100 terwijl we jarenlang die hogere snelheid hebben gereden? O ja, dan verzinnen ze een onzichtbare stof die ons allemaal zal verstikken. Stikstof. Wat gewoon CO2 is wat we uitademen en waar bomen zuurstof van produceren. Weg argument, maar de regel blijft. Hooguit komen ze dan nog met vervuiling, maar het feit dat er mensen leven impliceert vervuiling. Als ze dan ook niks aan vervuiling doen, is het duidelijk: dit soort regels zijn ingesteld om de schatkist te spekken om meer te verspillen. Wat we nodig hebben, is dat er vaker over het nut en de onderbouwing van regels wordt gesproken.
Andere regels zijn al helemaal volledig uit de lucht gegrepen en daartegen protesteren we. Denk aan de identificatieplicht. Voor 2005 was dat niet nodig, dus waarom zouden we het nu wel accepteren? Ja, blablabla terrorisme. Alsof jihadstrijders zich daardoor laten tegenhouden. Die komen toch wel zonder ausweis ons land binnen. Ze worden zelfs gefaciliteerd door links en hun overheid. Denk aan vrijwel alle bureaucratie. Formulieren invullen, door allerlei hoepeltjes springen en hele instructielijsten die niks met wat u nodig heeft te maken hebben. Alles is tegenwoordig dichtgeregeld. Zelfs op het schoolplein waar we vroeger altijd mochten komen, prijkt nu een bordje met verboden toegang. Denk aan alle regels die eigenlijk het gevolg zijn van een politieke ideologie. Een of andere fantast bedenkt dat hij van u bepaald gedrag graag wil zien en probeert u daar met allerlei regels toe te dwingen. De vraag of het wel nodig is om alles helemaal dicht te regelen, mag niet gesteld worden.
Vaak lijkt het alsof bepaalde regels noodzakelijk zijn, maar zijn ze eerder het gevolg van andere regels die overbodig zijn. Regels voor huurbescherming vormen hierbij een voorbeeld. De meeste mensen zullen het nut van die regels wel beamen. Wie een huis of kamer huurt, moet niet zomaar het risico lopen om op straat komen te staan. Kijken we echter verder, dan zien we dat zulke regels enkel nodig zijn omdat het zo overdreven moeilijk is om in Nederland vervangende woonruimte te vinden. En dat is weer zo lastig omdat het verhuren van kamers zoveel regeltjes kent, dat verhuurders moeilijk gaan lopen doen. Waardoor het lang duurt voordat iemand uiteindelijk onderdak heeft gevonden. Zouden die regels weg zijn en zouden eigenaren zelf kunnen bepalen aan wie, hoe lang en tegen welke prijs ze verhuren, dan komen er meer kamers op de markt. Kamers worden beter beschikbaar. Dan is er geen huurbescherming nodig. Het ingewikkelde aan dit soort kwesties is dat er meerdere soorten regels op de schop moeten om het probleem op te lossen.
Parkeren is inmiddels heel ingewikkeld geworden. Vroeger konden we bijna overal staan waar een leeg parkeervak zichtbaar was. Tegenwoordig is er een heel oerwoud aan vergunningen, onbekende parkeerzones, blauwe strepen, dure tarieven voor parkeren op straat en automaten die onzichtbaar door apps zijn vervangen. Noodzakelijk vindt de regering, want hoe komen ze anders aan geld om hun verspildrift in stand te houden? De oplossing is natuurlijk stoppen met het verspillen van belastinggeld. Een tweede bezwaar wordt gevormd door het feit dat Nederland nu eenmaal vol zit en er vooral in de Randstad geen ruimte is om auto's te parkeren. De oplossing is hier natuurlijk zorgen dat Nederland niet meer overvol is door iedereen terug naar zijn eigen land te sturen. Althans om te beginnen met het wegvoeren van criminelen. Want minder mensen betekent immers meer ruimte. Alle problemen omtrent ruimte lossen op. De afgelopen decennia heeft de overheid vooral regels gemaakt om hun eigen onkunde te verbergen.
Overweging.
Regels vormen geen heilige graal. Integendeel. Er zijn eigenlijk maar weinig situaties waarin de regels zo concreet gesteld kunnen worden dat handhaving strikt en geautomatiseerd kan plaatsvinden. Het beste is streven naar een duidelijke en beperkte set regels die concreet zijn, iedereen kan snappen en ook voor iedereen op dezelfde manier uitgelegd kan worden. Des te strenger men wil handhaven, des te meer is het nodig om alternatieven te bieden zodat mensen niet klem komen te zitten in de bureaucratische ellende. We komen dan weer terug op het aloude verschil tussen links en rechts. Aan de linkerkant zien we mensen die een zo groot mogelijke overheid willen die werkelijk alles dicht regelt met zoveel mogelijk wetten. Aan de rechterkant staan wij die een zo klein mogelijke overheid willen zodat individuele verantwoordelijkheid de norm wordt. Regels dienen in onze visie noodzakelijk te zijn voor de orde. Regels lenen zich bij uitstek om willekeur tegen te gaan, maar we zien in de praktijk toch dat regels worden omgebogen voor bepaalde personen.
Bij willekeur gaat het dan ook vaak mis. Men wil keiharde regels stellen om die daarna ook snoeihard te handhaven, maar als puntje bij paaltje komt gaan ze ook naar mogelijkheden zoeken om hun eigen mensen buiten de consequenties te houden. Dat wringt, want als u heel eerlijk bent is de enige reden om de regels te aanvaarden een eerlijke toepassing. De regels worden u namelijk continu voor de voeten geworpen. U heeft er nadelen van. Het valt dan niet te verkopen als anderen die nadelen niet ervaren als ze de regels overtreden. Vandaar dat we ook zoveel kritiek hebben op de overheid. Op papier lijken de regels heel wat, maar het merendeel is nauwelijks onderbouwd met argumenten. Het zijn vooral machtsspreuken gebaseerd op de hedendaagse politieke waan. Zodra die waan verandert, veranderen ook de regels. Zo verandert de overheid continu de spelregels waardoor mensen tussen wal en schip dreigen te vallen. Two tier justice is een van de redenen waarom vele regels falen en mensen steeds vaker anti-institutionele gedachten krijgen.
We willen best accepteren dat we ons examen niet kunnen maken als we ook maar 1 seconde te laat zijn, maar als we de volgende dag zien dat iemand die meer dan een kwartier te laat is wel wordt toegelaten tot zijn examen, dan voelen we een soort van onrecht dat ons toestaat om het hele systeem in twijfel te trekken. We willen best accepteren dat er rechtszaken worden gevoerd tegen mensen die de meest verschrikkelijke dingen zeggen, maar aangezien vooral de rechtse sprekers worden opgepakt voor lullige zaken terwijl extreemlinks de meest gore ranzige smaad en laster over personen mogen verspreiden, is er geen eerlijk speelveld meer. We willen best accepteren dat we boetes krijgen als we harder rijden dan is toegestaan, maar als we vervolgens horen dat de politie vanwege capaciteitsgebrek geen moordenaars en verkrachters aanhoudt, dan knaagt er toch wat. Regels en het opvolgen is dus echt niet het probleem. Absolute gehoorzaamheid eisen voor politieke onzin en vervolgens anderen met alles laten wegkomen is het probleem.
Vandaar dat we ervoor pleiten dat het hele regelsysteem op de schop gaat. Bij voorkeur keren we om te beginnen terug naar de jaren '90. Voor ons is het dan heel simpel. Alles wat in de jaren '90 niet hoefde, hoeft nu ook niet. Daarna kunt u stellen dat het probleem al vrijwel opgelost is, want de meeste zooi is de afgelopen 15 jaar bedacht. Sinds we in de EU zitten, komen ze met de meest idiote dingen. Van killervirussen tot buitenaardse wezens en van een volledig digitale surveillancemaatschappij tot het aangaan van overeenkomsten die ons linea recta in oorlogen storten. Ook in het onderwijs zien we dat de nieuwe regels die worden verzonnen afbreuk doen aan waar educatie voor is. Namelijk het aanleren van kennis en vaardigheden die universeel zijn voor de mensheid en waarover iedereen dient te beschikken. De overheid moet zich met zijn dwaze politiek terug gaan trekken uit de levens van ons nette burgers. Regels mogen alleen ingesteld worden als het gezond verstand het ook op die manier zou doen.
Reacties: 0
Pagina's: 1 |
| Reactie toevoegen |
|
U dient in te loggen om een bericht te kunnen plaatsen.
|
|