|
| 905 # Dakloos worden kan iedereen overkomen # |
Gepost door Misdefinitie op 30-06-2016 om 23:13.
Dakloos worden. We moeten er niet aan denken. Zwervers zijn ranzig en goor en we blijven daarom liever ver uit hun buurt. Eerlijk gezegd worden we bij elke confrontatie onpasselijk en vervloeken we het idee dat ze eigenlijk te vies zijn om dood te trappen. Ja, doe maar niet zo schijnheilig met jullie glad gestreken rotkoppen. Zo denken we stiekem allemaal, alleen zeggen wij wat jullie vinden. Toch durven wij ook genuanceerder te denken, want niet iedere dakloze is een agressieve drugsverslaafde junk. Het hebben van een adres is in Nederland alles behalve vanzelfsprekend. Wellicht voelt dat wel zo als u niks anders gewend bent, maar wat gebeurt er als uw ouders niet meer voor u kunnen zorgen? Als u uw baan verliest? Als uw ex na een scheiding niet meer toestaat dat u in zijn huis woont? Als u door ziekte niet meer in staat bent om in uw levensonderhoud te voorzien? Daar heeft u vast niet over nagedacht. Nederland was ooit het rijkste land ter wereld, maar we moeten steeds vaker constateren dat de basis niet op orde is.
Basis niet op orde.
De basis is het kunnen vervullen van uw eerste levensbehoeften. Eten, drinken en een dak boven uw hoofd. Is dat niet op orde, dan is er geen menswaardig leven mogelijk en stort de hele beschaving in elkaar. Een samenleving hoort ernaar te streven dat het voor iedereen mogelijk is om in elk geval die basis te vervullen en daar laten ze het helaas afweten. Inmiddels zijn we al wel zo ver dat iedereen naar school kan (wat als het goed is kansen creëert om verder te komen), maar dat geldt alleen maar als men redeneert vanuit het principe dat mensen de basis al in orde hebben. U wordt geboren in een gezin dat zijn leven min of meer op orde heeft zodat u kunt opgroeien in een woning. Vanuit die positie bent u verplicht om naar school te gaan. Bent u verplicht om door te leren tot een startkwalificatie. En is de kans groot dat u uiteindelijk met een of ander papiertje de school uitkomt waarmee u kans heeft op werk. Bent u anders, wijkt u af, heeft u een probleem of komen de kansen niet? Dan bent u de lul, valt u er buiten en komt u er niet meer tussen.
Voorwaarden voor een menselijk bestaan omvatten dus de toevalligheid dat u ergens terecht komt waar u een goede start krijgt, dat u gedurende het hele proces door alle hoepeltjes springt (en dus absolute gehoorzaamheid toont aan al uw meerderen) en dat u daarna het geluk kent kansen te krijgen. Gaat het ergens in die hele keten mis, wiens schuld het ook is, dan biedt het systeem geen ruimte om er weer bovenop te komen. Vandaar dat we tureluurs worden van dat gelul over gelijke kansen, want een kans is gokken. Dat is geen verplicht resultaat. U heeft enkel een kans op een menswaardig leven onder deze strikte voorwaarden, anders niet. Het problematische is dat mensen dat pas gaan begrijpen als ze zelf in de situatie komen waarin hun zekerheden allemaal wegvallen. Als ze hun baan verliezen en dan met de rug tegen de muur merken dat ze ouder zijn geworden en dus niet zo makkelijk meer aan de bak komen. Is het u nooit opgevallen dat u louter dingen kunt bereiken als u het maar genoeg mensen naar de zin maakt? Dat kunt u ook verliezen.
De maatschappij gaat er blijkbaar vanuit dat u vanaf uw geboorte moet gaan pleasen, want later is er geen mogelijkheid meer. Terwijl een menswaardige samenleving naar onze mening juist ervan uit moet gaan dat iedereen onder welke omstandigheid dan ook iets van zijn leven moet kunnen maken. Ook en juist op latere leeftijd. Onvoorwaardelijk voor de persoon in kwestie. Enkel wilskracht is noodzakelijk. Aan de maatschappij stellen we des te meer eisen aangezien we daar allemaal belastingen voor betalen. Zo vinden wij dat alle banen verplicht in een basis levensonderhoud moeten kunnen voorzien. Werk waarmee we niet onze eerste levensbehoeften kunnen bevredigen, dus waarmee we niet ons brood, drinken en onderdak kunnen bekostigen, is geen werk. We werken namelijk om te kunnen leven. We leven niet om te kunnen werken. Verder stellen we dat iedereen zo'n baan moet kunnen krijgen en wel onmiddellijk. Wie in deze samenleving werkloos wordt, moet als hij pech heeft maanden tot jaren solliciteren. Zonder inkomen. Waar moet hij dan wonen?
Het zou letterlijk zo moeten zijn dat als iemand op dit moment geen werk heeft, om wat voor reden dan ook, hij naar buiten kan lopen en zich bij de eerst volgende werkgever kan melden voor een baan. Het zou zo geregeld moeten worden dat hij per direct kan beginnen. Doet hij zijn werk goed, dan kan hij blijven. Aan het einde van de dag zou er een uitbetaling moeten plaatsvinden. Bij voorkeur contant. Met dat geld kan hij dan eten en drinken. Het zou ook letterlijk zo moeten zijn dat als iemand op straat staat, hij met dat geld de mogelijkheid heeft om ergens onderdak te vinden. In landen als Japan zijn er speciale openbare gebouwen waarin mensen in een soort plastic shuttle kunnen slapen. Niet ideaal, maar het houdt mensen in elk geval van de straat. De volgende ochtend kunnen ze een douche nemen, iets drinken en dan vervolgens weer naar het werk. Geld verdienen voor de avond. Opklimmen tot iets beters. Onze socialistische heilstaat werkt met uitkeringen, maar die zijn enkel bedoeld voor bepaalde groepen. Iedereen moet echter kunnen leven.
Ja, dan staat u zand te scheppen, pallets te sorteren of ander ongeschoold werk, maar u verdient wel uw eigen centen en met zulke voorzieningen hoeft u in elk geval niet op straat te slapen. Volgende week krijgt u wellicht meer verantwoordelijkheden op het werk en verdient u meer. Dan kunt u zich wat beters veroorloven. Het zou zo moeten zijn dat u net als in de jaren '80 op een advertentie kan reageren voor een kamer bij een hospita. U ziet in de krant de advertentie staan, u loopt naar het adres, u bezichtigt de kamer, u betaalt 2 maanden borg en u kunt er meteen in. Althans, zo zou het in een rechtse wereld zoals wij die voorstaan moeten gaan. Geen gelul met ellenlange procedures om na maanden pas te mogen huren als u 3 forse salarisstrookjes kan laten zien en meer van die onzin. Nee, gewoon 300 euro per maand huur en verder geen gelul. Voor iedereen mogelijk, zonder aanziens des persoons. Huiseigenaren zouden hun absolute eigendom terug moeten krijgen om zonder al die regeltjes te bepalen of en hoe ze kamers verhuren.
Gooi die fucking verhuurmarkt open. Stop met ouwehoeren. De eigenaar van een woning is de baas en die bepaalt; niet die klote overheid. Laat iedereen lekker zelf beslissen. Dan komen er vele kamers vrij, is er voor iedereen meer woonruimte beschikbaar en wordt het mogelijk om per direct te verhuren in plaats van al die ingewikkelde regelingen. Weg met al die belastingen, vergunningen, regeltjes en wetten. Een huiseigenaar zet een advertentie voor een kamer tegen een bepaalde prijs en de eerste huurder die het bedrag op tafel legt, krijgt de kamer. Ja, zo simpel zou het moeten gaan. Wat een verademing in vergelijking met de extreemlinkse manier van denken. Gewoon pragmatische oplossingen voor dringende problemen. We staan op straat en hebben een kamer nodig: binnen 10 minuten geregeld. Geen geld? Binnen 10 minuten staan we hamburgers te flippen bij de McDonalds. Regel het gewoon! De overheid kan niet alles regelen, daarom is alles zo'n puinzooi. Laat het aan de vrije markt over. Geef mensen de ruimte.
Helaas, onze samenleving, die inmiddels een keiharde maatschappij is geworden, doet niet aan praktische oplossingen. Sociale media staan vol met noodkreten van mensen die (binnenkort) op straat komen te staan. Probeert u zich eens te verplaatsen in wat die mensen moeten voelen. Net zoals u hebben ze hun hele leven in een warm huis gewoond. Net zoals u hebben ze nooit gedacht ooit in zo'n situatie te komen. Ga eens zonder jas naar buiten in de herfst of winter en loop naar het park. Ga voor enkele minuten op een bankje liggen. En stelt u zich eens voor dat dit vanaf nu dag en nacht uw leven is. Opgejaagd en uitgekotst worden door de hele samenleving terwijl u crepeert van de kou en de pijn. De schaamte en vernedering tegenover familie. Alles en iedereen kwijtraken. Honger en uw lichaam zien aftakelen. Maar nu nog niet, want u heeft nog een aantal weken een steen in uw maag omdat dit zo gaat gebeuren. Tegen beter weten in schooien om een slaapplek omdat u binnenkort onder een brug slaapt. En dan al die kutreacties moeten lezen van trollen.
Eerst en vooral adviseren ze u om uw mond te houden over uw situatie. Dakloos zijn kan zomaar uw reputatie schaden. Wat ze bedoelen is dat u vooral moet zwijgen over het feit dat Nederland zo'n achterlijk kutland is geworden waar u kapot gaat zodra u niet meer in staat bent de juiste mensen te pijpen. De zogenaamde andere oplossingen bevatten niets meer dan het idee dat u naar de daklozenopvang kan, maar die is er niet voor iedereen, is niet geschikt voor huisdieren die u al jaren had en is bovendien mensonwaardig. Wilt u gewoon in een sociale huurwoning zoals vrijwel alle economische profiteurs uit het buitenland wel krijgen als ze amper een paar maanden in Nederland zijn? Dan heeft u pech, want voor u is de wachttijd minimaal een half jaar. Waar u dan naartoe moet? "Hahaha, weten wij veel, wij zitten op uw kosten in verwarmde huizen. Trek bij uw moeder in of ga maar bij een vriendin op de bank liggen." Vrienden hebben we allang niet meer na jarenlang kapot te zijn gemaakt door de overheid of een van de talloze andere redenen.
Huren in de vrije sector is ook onmogelijk aangezien de prijzen daar lopen vanaf 1500 euro tot een duizendje of 3. Bovendien zijn er dan een aantal salarisstrookjes nodig en laat iemand die dakloos dreigt te worden daar nou net niet aan kunnen voldoen. Wat overblijft is inderdaad als een schooier bedelen bij vrienden of familie; voor zover dat mogelijk is. Van slaapbank naar slaapbank trekken en iedere dag de dreiging om uiteindelijk op straat te belanden in de ijzige kou die wordt gerelativeerd door global warming. Dan heb je nog mensen die opmerken dat ze ook kunnen wonen op een vakantiepark, maar daar is het niet toegestaan om buiten vakanties om te wonen. Met een beetje illegaliteit wil het heus wel werken voor een aantal dagen, maar ook daar continu de dreiging op straat getrapt te worden of door de politie te worden opgehaald. Ja, u kunt zich overal wel aanmelden, maar dat werkt niet. "Schrijf je overal op internet in, ga op fora, ga op Facebook, spreek uw netwerk aan." Ja, hoe dan? Dakloos, dus wellicht leven we al op straat.
Gelukkig zijn er altijd mensen op internet die willen praten. Die contact willen. Die aandacht zoeken. Oftewel, simpelweg misbruik willen maken van de penibele situatie waarin dakloze vrouwen zich bevinden. "Kom hier maar lekker foekie foekie doen, dan kan je daarna wel in mijn bed slapen." Dehumaniseren en seksueel objectiveren, hoe laag kunnen mensen gaan? "Ja nou, ik ben ook dakloos geweest en achteraf was dat de gelukkigste tijd van mijn leven." Wat een kletspraat. Dit kan alleen maar komen van mensen die niet in de problemen zitten. Voor de meeste mensen geldt dat ze weten dat ze kapot gaan als ze ook maar een nachtje op straat moeten doorbrengen. Uitzonderingen die inmiddels doorgewinterd zijn daargelaten, zouden we het allemaal verschrikkelijk vinden en wellicht wel een moord willen plegen als dat zou helpen dat te voorkomen. "Maar ik heb ook wel eens snel een huis gehuurd, dus kan jij dat ook wel." Nee bokkenlul, u redeneert teveel vanuit uw eigen geluk. Mensen die opeens dakloos worden, hebben die luxe niet.
Zomaar woonruimte huren is er in dit land niet bij. U moet echt tot een groep behoren die voorrang, privileges of hulp krijgt. Of een dik betaalde baan hebben, makkelijk zaken gegund krijgen, steun hebben van familie of ergens gebruik kunnen maken van macht. Maar zeg nou zelf, als u die mogelijkheden had, dan was er ook geen dreiging dat u dakloos gaat worden. Veel jongeren proberen al jarenlang een woning te bemachtigen. In een aantal gevallen is dat enkel gelukt omdat ouders goede connecties hadden of een jubelton aan hun kinderen konden doneren. Anderen staan net iets korter op de lijst omdat ze alleenstaande moeder zijn met kleine kinderen. Weer anderen zijn hier aan komen waaien via de zieligheidsindustrie en krijgen dan hulp van allerlei instanties en advocaten. Wat gebeurt er dan met de gewone man of vrouw die door pech in het leven of door verneukt te zijn, ernstig in de problemen komt? Nederland is vol. We hebben een overschot aan profiteurs. Die nemen allemaal huizen in beslag. Dus kunnen ze voor ons niks betekenen.
Is het dan niet mogelijk om als blijk van barmhartigheid de kamers in onze huizen die we toch niet gebruiken open te stellen voor hen die dat het hardst nodig hebben? Mag niet, want zodra u iemand laat inwonen wordt u aan alle kanten door de overheid en de Belastingdienst gepakt. Zelfs als u een woning heeft die leegstaat, mag u niet zomaar verhuren zonder financiële nadelen. Voor de meeste mensen geldt dat ze daar niet hun handen aan gaan branden. Terwijl dat wel een van de betere oplossingen zou zijn. Banken aanvaarden het in de meeste gevallen ook niet. Zolang u nog een dikke hypotheek op uw eigen woning heeft (en men heeft er in dit land goed voor gezorgd dat u vrijwel per definitie geen woning kunt kopen zonder hypotheek) ziet de bank uw woning als hun eigendom en gaan ze daar allerlei regeltjes voor instellen. Zoals het verbod op verhuur. Proberen creatief te zijn wordt ook niet echt gewaardeerd. Doen alsof u mensen bij u laat logeren in plaats van huren, wordt vroeg of laat opgemerkt en dan bent u de klos.
Mensen die niet in zo'n situatie zitten, hebben makkelijk praten. Ze zeggen dat het eigenlijk uw eigen schuld is. Je wordt dakloos en alles is immers beter dan op straat slapen. Dus neuk maar met vreemde mannen voor onderdak, ga maar in sloop- en kraakpanden wonen en accepteer maar een tijdelijke plaats die 200 kilometer van je familie afzit. Laat je wensen varen. Ja, dank u de koekoek. Dat zou u zelf ook nooit doen. Dakloos worden gebeurt doorgaans buiten de schuld van het slachtoffer om. Banen die verloren worden, een ex die opeens extreem gaat doen of regels van de overheid die iemand langzaam maar zeker kapotmaken. Dus dan bent u iemand die nooit een ander kwaad heeft gedaan. U wordt op een dag besodemieterd terwijl u ziet dat de echt slechte mensen het wel goed hebben. Vervolgens wordt er van u verwacht dat u al uw waardigheid, respect en menselijkheid laat varen en alles maar accepteert. Waar is de menselijke maat? Mensen die hun hele leven lang gewerkt hebben en zich braaf aan de regels hebben gehouden, horen niet dakloos te zijn.
De verleiding is voor bepaalde mensen blijkbaar ook te groot om er een ware filosofie discussie van te maken. "We moeten eigendom, regels, gezag en menselijkheid gaan herdefiniëren." Ja, en wat heeft iemand die dakloos dreigt te worden daar precies aan? Absoluut eigendom is volgens ons juist deel van de oplossing. Mensen die een huis bezitten, moeten naar eigen inzicht de kamers kunnen verhuren waarmee dakloosheid vermeden wordt. Omdat ons land al vol zit, pleiten we er wel in elk geval tijdelijk voor dat er voor iedereen een zelfbewoningsplicht komt. Absoluut eigendom voor 1 woning die van u is en waarin u woont. Wat u daar verder mee doet, is uw zaak. Wij streven namelijk naar een samenleving waarin iedereen een huis kan bezitten. Huren moet de uitzondering worden en dat kan best (ook weer tijdelijk) door de overheid geregeld worden. Huren als je geen werk hebt, kopen als je wel gaat werken. Geen filosofie, maar praktische oplossingen hebben we nodig. Weg met al die grote woningcorporaties en huisjesmelkers. U mag 1 huis bezitten.
Irritant zijn ook al die mensen die schijnheilig vragen of ze iets kunnen doen, maar in feite helemaal niks willen doen. Wanneer u over een relatief groot huis beschikt, gekocht in de goede periode waarin Nederland nog blank was en nog niet met hyperinflatie van de euro te maken had, dan kunt u gewoon een kamer ter beschikking stellen. Later kunt u dan wel uitzoeken of en hoe de overheid u gaat naaien. Maar de enige hulp die op dit moment noodzakelijk is, is dat de persoon die dakloos is van de straat gehouden wordt. Dat snapt u natuurlijk ook wel, maar waarom vraagt u dan naar de bekende weg terwijl u donders goed weet dat u juist met onderdak niet kunt of wilt helpen? Zoekt u gewoon aandacht? Of moet u overal de deugmens uithangen? Veel mensen willen vervolgens ook niet horen dat het tekort aan woningen te wijten is aan de massa-immigratie en dat dakloosheid enkel voorkomen wordt door dat te stoppen. U zou maar uw hele leven "Vluchtelingen welkom!" hebben geroepen terwijl u wist dat het geen vluchtelingen waren en u nu zelf op straat gaat belanden.
Gangbare oplossingen voldoen meestal niet. Zelfs antikraak wonen komt met vele voorwaarden. Geen huisdieren, geen kinderen, snel kunnen verhuizen en zelfs maximale leeftijden. Bent u 40+, dan wil sowieso niemand meer iets voor uw doen. Terwijl dat nou juist de leeftijd is waarop mensen (die lange tijd bij een narcistische partner hebben gezeten waar ze enkel vanaf kwamen door een conflict) alles kwijt raken. Je hebt ook van die mensen die trots vertellen dat ze in het verleden mensen hebben geholpen met een soortgelijk probleem, maar er ook meteen bij zeggen dat ze in dit geval niet kunnen helpen. Waarom dan de aandacht trekken? Of doet u dat alleen als jonge meiden dakloos zijn? Mensen schijnen altijd vele connecties te hebben, maar als puntje bij paaltje komt, kan er niks. Mensen beloven ook altijd rond te kijken, maar u raadt het al: daar komt doorgaans ook niks van terecht. Mensen vergeten u echt snel. Daar zit u dan met uw goede gedrag. Net voor u is er geen enkel zicht op een oplossing. Wat doet u dan?
Wellicht kunt u als vrouw nog wel een baantje als au pair vinden waarbij het de bedoeling is dat u onderdak weet te vinden bij een gezin. Ook zijn er mensen die voor een bepaalde tijd iemand zoeken om op hun huis te passen. Mogelijkheden die verre van ideaal zijn, maar u moet wat. Het wordt dan nog wel een probleem om mensen ervan te overtuigen dat u het werk kan doen zonder toe te geven dat u dakloos bent, want daklozen worden als parasieten van de samenleving gezien; ze staan nog net boven mensen die hun (te) rechtse mening geven op het internet. Helaas komt het er dus op neer dat een dergelijke situatie feitelijk uitzichtloos is voor de betrokkene en dat haalt op den duur alle levenslust weg. Wie overigens moeite doet om zich in het probleem te verdiepen, zal zien dat het nog groter is dan zij kunnen vermoeden. Ga maar eens poolshoogte nemen bij vrijwilligers die voedsel uitdelen op straat. Er zijn zoveel schrijnende verhalen dat we ons afvragen of Nederland inmiddels geen ontwikkelingsland genoemd mag worden.
Instanties weten mensen ondertussen vakkundig van het kastje naar de muur te sturen; net zolang totdat ze het opgeven en dan maar gelaten de extreme shit over zich heen laten komen. Met name de gemeente is kampioen in het afschepen van mensen die in de problemen zitten. Hoe zij het over hun hart kunnen verkrijgen snappen we niet, maar we denken dat ze helemaal geen hart hebben. De overheid is er altijd als de kippen bij als er iets te halen valt, maar op de momenten dat we echt hulp nodig hebben, geeft er niemand thuis. Burgers proberen soms zo goed en kwaad als het kan ondersteuning te bieden, maar zijn daar niet voldoende op toegerust. Het feit dat het systeem faalt en mensen het niet op zichzelf moeten betrekken, heeft echter weinig waarde. Dat zijn praatjes voor de bühne. Mensen die dakloos worden, schamen zich kapot. Al is het over het algemeen niet hun schuld: het voelt natuurlijk wel altijd zo. Overheden en hun instanties geven niets om emoties die daarbij vrijkomen. Zij denken alleen aan geld, macht en bureaucratie.
Overweging.
In een samenleving zijn we er allemaal verantwoordelijk voor dat niemand op straat komt te staan. Wat de aanleiding ook is. Al die socialistische onzin van zoveel mogelijk mensen naar Nederland halen, voorrangsregelingen en ingewikkelde procedures, moet allemaal weg. Ja, we weten dat extreemlinks nu begint te janken. Totdat het ze zelf overkomt en dan janken ze verder op internet over deze onmenselijke wereld, maar dan is het zoals gewoonlijk wel mooi te laat. Gezond verstand en pragmatische oplossingen hebben we nodig. Iedereen oprotten naar zijn eigen land zodat er huizen vrijkomen. Mensen weer baas over hun eigen woning laten worden zodat ze massaal kamers kunnen gaan verhuren aan mensen die dat nodig hebben. Een zelfbewoningsplicht zodat er geen mensen zijn die meerdere huizen bezitten die ze toch allemaal maar misbruiken om woekerwinsten te speculeren. Gewoon duidelijk en consequent. Breng de menselijkheid terug in de samenleving. Wellicht kunnen we dan op een dag iedereen hulp bieden die het nodig heeft.
Reacties: 0
Pagina's: 1 |
| Reactie toevoegen |
|
U dient in te loggen om een bericht te kunnen plaatsen.
|
|