|
| 897 # Kwetsbaar gemaakt door kletspraat # |
Gepost door Misdefinitie op 21-05-2016 om 23:44.
Mensen zijn in een moderne samenleving grofweg aan elkaar gewaagd. Fysiek kunnen een heleboel mensen sterker zijn dan u, maar sociale afspraken hebben ervoor gezorgd dat u dan nog steeds uw mannetje kunt staan omdat conflicten middels het gesproken woord worden afgehandeld die weer verwijzen naar vele door de overheid afdwingbare regeltjes. Binnen een dergelijk systeem worden we geacht als mensen ongeveer allemaal even sterk te zijn en daarom heeft het geen enkele zin om met geweld uw wil op te leggen aan anderen. Zij kunnen immers de hulp inroepen van het systeem dat u eens haarfijn op de afspraken zal wijzen; desnoods middels straffen en andere onplezierige consequenties. Wel bepalen de (intellectuele) keuzes die u maakt uw leven meer dan ooit. Wie langer studeert, komt over het algemeen in aanmerking voor banen waar meer betaald wordt. En wie pech heeft in het leven, heeft het doorgaans slechter. Toch is er een hele lobby gaande om bepaalde groepen als kwetsbaar neer te zetten zodat ze extra privileges kunnen rechtvaardigen.
Aangepraat.
Brutalen hebben de halve wereld, daarom vindt jongerenwerker Sheila Keijer van welzijnsorganisatie Dynamo dat onze meisjes per definitie kwetsbaar zijn. Alleen weten ze dat nog niet. Jongens zouden namelijk veel herrie maken in tegenstelling tot de meisjes die alleen maar lief en mooi willen zijn. Dus moeten meisjes zich meer gaan roeren en de aandacht opeisen onder het mom van emancipatie. Want ze krijgen godmiljaar al jaren te horen dat meisjes het veel beter doen op school dan jongens, maar zodra ze naar buiten lopen met hun waardeloze diploma, blijkt dat een rijk leven en een flitsende carrière er niet in zit. Voor verreweg de meeste mensen niet, maar het is zo lekker makkelijk om zulke generalisaties te maken. Dan hoeven ze niet op de inhoud in te gaan. Er is namelijk ook nog individuele verantwoordelijkheid. Uw leven in eigen hand nemen en al het mogelijke doen om hoger te komen dan de rest. Meisjes, u heeft niks aan die schijnheil-feministen die u enkel proberen aan te praten dat u zo kwetsbaar bent. Wat een belediging.
Al snel gaat het natuurlijk om die fucking allochtonen die hier zogenaamd als vluchteling zijn gekomen terwijl ze laten al uitkering trekkend uw spullen lopen te jatten. Meer dan 13 % zou niet goed bij hun hoofd zijn waarvan 6 % zeer ernstige klachten heeft. Dat wordt dan voor het gemak maar even op de tweestrijd gegooid die zij zouden ervaren: thuis geslagen worden uit naam van de islam en buiten onze Nederlandse normen en waarden moeten naleven. Thuis zouden ze niet gesteund worden en dat zou hen vatbaar maken voor agressief gedrag. Ja, wij hebben ook nooit steun gekregen, maar wij hebben nooit iets geflikt en toch nooit hulp gekregen. Dat hoorde blijkbaar bij het leven. We zouden daar hard van worden werd er gezegd. Sociale media zouden eveneens een probleem zijn. Sinds het voor iedere onbenul mogelijk is om de hardste porno op het scherm te toveren, worstelen ze met seksueel intimiderend gedrag. Straf! Dat is de oplossing. Niet dat gelul over kwetsbaar zijn. Zorg er gewoon voor dat het niet meer gebeurt.
Het onderwijs wordt onder de invloed van die slappe poederhippies ook steeds verwijfder. "Nou jongens, noem eens een aantal scheldwoorden die je kent." "Uhm, vieze vuile kankerhoer." "Heel goed Mohammed, bedenk nu eens hoe je het zou vinden als zulke woorden tegen je moeder en zus zouden worden gebruikt." "Wollah kankerbitch, ik neuk jullie allemaal de moeder!" Het spreekt voor zich dat wij geen voorstander zijn van dat soort "onderwijs". Verder zou het ook duidelijk moeten zijn dat voor iedereen, geen uitzonderingen, geldt dat wat we een ander aandoen, we veel minder erg vinden dan als het dierbaren werd aangedaan. Ook logisch. Dus dit is al een grote faal. Om nog maar te zwijgen over dat zulke methodes worden toegepast op jongens die door die hele feminisering van het onderwijs al buiten de boot vallen terwijl ze nog nooit iets verkeerds hebben gedaan. Leer leerlingen wat ze echt nodig hebben. Het leven is niet maakbaar. Dat is voor linkse mensen een grote klap in hun gezicht omdat dat hun overtuiging is, maar het klopt wel.
Onderwijs is niet neutraal meer en dat zorgt voor conflicten. Niet alleen in Nederland, maar ook in de rest van Europa. Zo wordt in Gent een centrum voor deeltijdonderwijs beschreven als een zeer agressief zootje waar de Afghaanse leerlingen al voor extreem geweld kiezen als ze zich beledigd voelen. U kunt geen discipline en stiptheid verwachten; wel een kanskaart voor de meest gewelddadige leerlingen. Want ze hebben in hun thuisland geleerd dat ze minderwaardig zijn dus zullen ze zich in Europa laten gelden ook. Kunnen ze helemaal niet goed aarden in het schoolsysteem, dan worden er allerlei zaken voor hen georganiseerd. Met name individuele trajecten op maat zijn populair. Dat hebben wij nooit gekregen. Konden we niet meekomen omdat we bijvoorbeeld kapot werden gepest, dan hadden we gewoon pech gehad. Blijven zitten of zonder diploma de school verlaten. En dus nog een keer door die hel gaan. Opmerkelijk dat steeds de meest agressieve leerlingen als kwetsbaar worden gezien door dat linkse gepeupel.
Met weemoed denken we terug aan onze eigen schooltijd waarin er gewoon een vast programma lag dat afgewerkt moest worden. Iedereen wist dat het nodig was om te leren en ongeacht of we dat nu wel of niet leuk vonden: we wisten wat we aan school en de leraren hadden. Ja, leren werd vaak als vervelend beschouwd, maar uiteindelijk kwam de motivatie uit het feit dat we met de kennis die we zouden opdoen, goed terecht konden komen. Dat de wereld na het onderwijs een politiek correct kansspel was, wisten we toen nog niet. Leren deden we in de eerste jaren van ons leven vooral omdat het zo hoorde. Omdat we ervan uit konden gaan dat deskundigen die er heel lang voor geleerd hebben het beste met ons voor hadden. Deels was dat ook het geval. In elk geval als het om de objectieve kennis en vaardigheden ging die ieder mens nu eenmaal moet leren. Tegenwoordig is het onderwijs een soort proeftuin geworden. Opeens staat alles ter discussie. Letterlijk alles. Dan komen er groepen die bijvoorbeeld vinden dat kinderen op te jonge leeftijd worden ingedeeld.
Hele generaties zijn er groot mee geworden en relatief goed terechtgekomen, maar generatie Z wil niet op hun elfde verjaardag al weten dat ze hooguit naar de domme school kunnen gaan. Er zouden namelijk een heleboel kansarme jongeren zijn die op jonge leeftijd instromen op een laag niveau en daarna nooit meer op een hoger niveau uitkomen. "Terwijl ze wel de capaciteit hebben om het te kunnen." Weet u wat het is? Dit soort bullshit wordt erg makkelijk uitgesproken en vaak door de massa geloofd omdat het zo lekker klinkt, maar het is onzinnig. Ten eerste is het systeem verneukt. Logisch dat het beter kan, maar niet op de manier zoals globalisten het voorstellen. Vroeger hadden we een systeem van laag, midden en hoog onderwijs. Elke stroming leverde een goed diploma op. Met elke stroming kon men werk vinden waarmee ze hun eerste levensbehoeften konden bevredigen. Men kon er een gezin mee onderhouden. Via elk onderwijsniveau kon men opklimmen tot een hoger niveau. Dat lukte of wilde niet iedereen, maar dat is prima.
Bij uitstek was het systeem van vroeger een systeem van mogelijkheden. Wie zijn uiterste best deed, kon het niveau bereiken waartoe hij in staat was. Totdat die linkse droeftoeters het onderwijs hebben verbasterd naar een of ander subjectief systeem waarin het proces en vage beoordelingen de norm werd voor alle leerlingen. Natuurlijk, als je 11 bent en je wordt op een te laag niveau ingedeeld omdat een of andere pedofiele leraar vindt dat je niet geil genoeg meedeed, ja, dan heb je in het moderne systeem een probleem. Hetzelfde geldt als je buiten het systeem valt omdat je door al dat verwijfde gedoe niet meer kan aarden in het onderwijs. Vroeger kon je tenminste nog objectief omhoog klimmen als je maar hard genoeg leerde en er echt voor ging. Thans is alles afhankelijk van anderen: spring je door voldoende hoepeltjes, luister je goed genoeg maar alle bullshit-adviezen en steun je het systeem altijd. Alleen maar een kans krijgen als je goed genoeg kunt pijpen, is pas echte kansenongelijkheid.
Mensen willen geen gelijke kansen, ze willen gelijke resultaten. Ze hebben er geen flikker aan om stiekem een hoger niveau in gesmokkeld te worden en een waardeloos papiertje te halen om er daarna achter te komen dat wat ze willen toch nooit realiteit kan worden. Ze streven niet naar absolute gehoorzaamheid om daarna te moeten ondervinden dat zodra ze daar een keer niet aan kunnen of willen voldoen, het meteen voor de rest van hun leven game over is. Voor de mensen die echt niks kunnen, niks waard zijn en daardoor logischerwijs aan de grond zouden zitten, werkt dat systeem natuurlijk wel. Zij krijgen dan ten koste van anderen privileges zonder daar het nodige werk voor te verrichten. Maar voor wie zijn eigen keuzes wil maken in het leven, is het desastreus. Het socialistische idee dat als iemand iets zal kunnen, ook maar de kans moet krijgen (zeker als het hun eigen mensen betreft) getuigt van dwaasheid. Wij kunnen ook wel CEO zijn van het grootste bedrijf van Nederland. Of koning. Of minister-president. Maar zo werkt het niet.
"Ja maar dan suggereer je dat alle kinderen op hun 12de al weten wat ze op hun 30ste willen." Nee, wij vinden dat het systeem zo objectief en neutraal mogelijk moet worden ingericht zodat kinderen van 12 kunnen starten op het niveau dat het beste bij hen past. Vervolgens moet het systeem voldoende manieren bieden om op basis van vrije wil, eigen keuze en vooral individuele verantwoordelijkheid hogerop te komen. Zonder dat anderen u in de weg gaan zitten. Het was vroeger geen probleem om met de mavo de starten, op je 16de naar de havo te gaan en daarna nog op je 18de met een hbo-opleiding te beginnen. We hebben wel een probleem met de socialistische benadering om de kinderen zo lang mogelijk buiten hun niveau te houden omdat hun kinderen anders jaloers worden, selectieve toelatingseisen te hanteren om vooral hun kinderen te beoordelen en daarna de banen aan hun eigen mensen te geven. Systemen moeten niet ingericht worden met subjectieve elementen die steeds veranderen. Aan het begin van het leven legt u de fundamenten voor later.
"Maar je wordt in Nederland ondanks je talent benadeeld door het milieu waar je in geboren bent." Gelul, we moeten immers allemaal hetzelfde leren. U moet kunnen rekenen, lezen en schrijven om op een bepaald niveau in te stromen. Dat niveau is voor iedereen hetzelfde. Het feit dat u uit het buitenland komt om hier te parasiteren en onze taal niet wilt of kunt leren, zien wij niet als ons probleem. U zorgt maar dat u op het niveau komt met de beschikbare middelen. Dat moesten wij ook. En als u het niveau niet aankunt, dan is ook meteen die drogreden weg dat u wel over het talent zou beschikken. Sociale ongelijkheid is eveneens kletspraat. Ja, er zijn onderling grote verschillen tussen kinderen. Die zijn voor eigen rekening. Als wij als Nederlanders niet kunnen aarden op school omdat we altijd gepest werden door linkse smiechten, dan was er ook nooit iemand die zei dat het oneerlijk was. Dat boeit ze niks. Houd nou eens een keertje op met janken. Juist in Nederland zijn scholen bij benadering hetzelfde. Er is geen ongelijkheid in linkse zin.
Elke keer als een bepaalde groep slechter blijkt te presteren, komen ze met die vage shit van de kansengelijkheid zonder precies te specificeren wat ze nou precies bedoelen. Achmed beheerst de taal niet goed genoeg om zelfs maar het vmbo af te kunnen ronden, maar als we hem nou naar de havo sturen heeft hij opeens een gelijke kans? En wat als de leraar Nederlands nou zijn werk moet beoordelen. Dan moet Achmed maar een voldoende krijgen, anders kan hij zijn kansen niet goed genoeg benutten. Want hij kan het wel hoor, maar op dit moment even niet. Voorts krijgt hij door subjectieve processen zijn diploma in de hand gedrukt, maar moet hij weer worden voorgetrokken om een baan te krijgen die hij zonder privileges nooit zou krijgen met zo'n gefingeerd papiertje. Dit is politiek en biedt geen kansen aan hen die het echt nodig hebben. En dan ligt het natuurlijk altijd aan iedereen, behalve aan zichzelf. Iedereen kan in Nederland een diploma halen, dus ga aan het werk stelletje luiwammesen.
Nederland is het land van de instanties. Jeugdzorg bemoeit zich zo'n beetje met elk facet van het leven van uw kind zodra u eenmaal in die molen zit. Een verkeerde rapportage van een "professional" die met uw kind te maken heeft gehad, (zoals een leraar, mentor of voetbalcoach) en die pitbull bijt en laat uw kind niet meer los. Slechts het vooruitzicht om straks meerderjarig te zijn biedt enige verlichting omdat ze dan geen flikker meer over u te zeggen hebben. Hoewel de blijdschap doorgaans van korte duur is, want inmiddels weet u wel dat zodra u niet meer hoeft te gehoorzamen, ze u laten vallen als een baksteen. Veel jongeren zijn op hun 18de verjaardag op straat beland omdat jeugdzorg hen al die tijd afhankelijk heeft gehouden van hun onderdak en ze dan opeens op straat worden gezet. Zoveel geeft jeugdzorg om kinderen. Om de macht toch te behouden, moeten "kwetsbare" kinderen in hun greep blijven. Instanties willen dat meerderjarigheid kan worden opgeheven in het geval van kwetsbare mensen; bijvoorbeeld vanwege een verstandelijke beperking.
Je zou maar onterecht in dat systeem beland zijn en dan met het simpele woord "kwetsbaarheid" na je 18de weer terug in de onzichtbare boeien worden geslagen. Komt u dan nooit meer van ze af? "Ja, maar als ze meerderjarig zijn kunnen we niks meer voor ze doen." Gelul, iets goeds doen voor een ander kan altijd. Hoe oud ze ook zijn. Wat niet kan, is dwang en drang. Is dat nou echt het enige dat ze kunnen verzinnen? Middelen die dwang vereisen en dan maar toornen aan juridische rechten? Als ze echt zo bezorgd zijn om kwetsbare mensen, zorg dan dat ze niet op straat worden gegooid zodra ze 18 worden. Zorg er dan voor dat ze een zinvolle dagbesteding kunnen kiezen en dat ook kunnen uitvoeren. Zorg er dan voor dat ze kunnen werken en de mogelijkheden hebben om hun leven zelf weer op de rit te krijgen. Zijn ze slechts licht verstandelijk beperkt, dan zijn er voldoende mogelijkheden voor begeleiding. Zodra men alleen maar dingen wil doen die hun macht uitbreiden, weet u dat het niet goed zit.
Onderzoekers ontdekten dat vertrouwen een noodzakelijke voorwaarde is om goede zorg te kunnen verlenen; een principe dat overigens niet alleen voor kwetsbare mensen geldt. Theorieën over vertrouwen gaan echter over veilige en onveilige hechting die kinderen hebben met hun ouders. Men probeert het te internaliseren tot een psychiatrisch probleem dat bij kinderen kan worden opgelost, maar wij zien vertrouwen en wantrouwen toch echt als iets wat te maken heeft met het gedrag van anderen. Tegen ons roepen ze al ons hele leven dat we naar een psychiater moeten, maar we wisten van kleins af aan al dat dergelijk "advies" niet oprecht was. Mensen denken gewoon dat we gek zijn, dat is nooit anders geweest. Of ze ons nu kwetsbaar noemen of niet en welke motieven ze ook hebben: we vertrouwen niemand. Te veel levenservaring en te vaak genaaid. Wij willen garanties, gezond verstand en objectief handelen. Het idee dat vertrouwen gekoppeld moet worden aan angst, dwang en drang is voor ons juist in tegenspraak met elkaar.
Zelfs voor zeer kleine kinderen is vertrouwen gebaseerd op ervaringen. Een kind dat behoefte heeft aan zorg en daarvoor gaat huilen, kan enkel leren dat hij op zo'n moment de zorg krijgt die hij nodig heeft als die zorg er ook daadwerkelijk komt. Is dat niet het geval, dan gaat het vertrouwen weg en komt het ook niet meer terug. Het is niet voor niks dat kinderen zich gaan hechten aan de persoon die het beste bij hun zorgbehoeften past. Nu is het gelukkig doorgaans zo dat baby's en kleine kinderen door hun ouders liefdevol worden verzorgd. Veel kans om wantrouwen te krijgen, is er dus meestal niet. Hoe anders ligt dat als u ouder wordt en in een wereld belandt waarin de meeste mensen u alleen maar willen naaien omdat ze nu eenmaal andere belangen hebben dan u. Kan dat vertrouwen dan zomaar hersteld worden met therapie? Wij geloven daar niet in. Wij reageren op gedrag van mensen, niet op de woorden. Voor kleine kinderen werkt vertrouwen "automatisch", maar wie ouder wordt zal steeds meer gedachten en herinneringen gebruiken.
Op een gegeven moment komt het erop aan dat jongvolwassenen op eigen benen moeten kunnen staan en dat gaat niet zonder slag of stoot. Zelfs als u geen probleem heeft, is de eerste keer dat u zelfstandig gaat wonen problematisch omdat u alles nog moet leren en stijf staat van alle heftige emoties die vrijkomen. Nogal wiedes, onder de paraplu van mama kwam alles vanzelf. Nu bent u beland in het keiharde leven. Voor kwetsbare jongeren wordt daarom een combinatie van wonen en mobiele begeleiding aangeboden, maar dat aanbod is vaak lang niet voldoende om de grootste problemen voor te blijven. Met dure vocabulaire als "contextbegeleiding in het kader van autonoom wonen" zal het vertrouwen niet komen. Mensen moeten leren en komen er dan opeens achter dat ze al die tijd op school geen flikker geleerd hebben. Onderzoeken zijn er genoeg, maar vooral om de boekjes te vullen en de financiën rond te krijgen. Levensdomeinen, methodiekbeschrijving, instroomfase, integrale aanpak: lik onze reet met al die bullshit jongens.
Overweging.
Mensen willen maar niet begrijpen dat er in elke samenleving wel een bepaalde basis bestaat aan verschillen die er nu eenmaal zijn. Er zijn rijke mensen en arme mensen. Er zijn mensen met een lage intelligentie en mensen die echt superintelligent zijn. Er zijn mensen die nooit een kans krijgen om wat dan ook te doen en een grote meerderheid die ondanks en ten koste van anderen wel die kansen kunnen nemen. Is dat eerlijk? Nee. Is dat rechtvaardig? Nee. En dat komt simpelweg omdat geen enkele samenleving kan gedijen op wat u eerlijk en rechtvaardig zou vinden. Al was het maar omdat de betekenis van zulke vage begrippen voor iedereen weer anders is. Al zolang de mensheid bestaat, hebben we moeten accepteren dat er in regel een basis bestaat aan ellende die maar niet uit te roeien is en dat heeft alles te maken met dat groepen mensen nu eenmaal meer macht, invloed en middelen hebben dan alle andere groepen. Door specifieke groepen als kwetsbaar aan te duiden en ze daadwerkelijk een slachtofferrol aan te praten, worden andere groepen benadeeld.
"Kwetsbare jongeren" is een politieke constructie om bij voorbaat alle kruit in de discussie weg te nemen. Kwetsbaar, dus zielig en waag het niet om daar anders over te denken. En omdat ze kwetsbaar zijn, vinden zij het logisch om dan ook extra privileges toe te kennen en laat ze dat nu toevallig altijd doen voor de groepen waar zij het meest mee hebben. Bijvoorbeeld omdat ze, doordat ze afhankelijk zijn gemaakt van de overheid, vaker links stemmen dan andere groepen. Merk op dat het in deze context vooral gaat om allochtone groepen die als kwetsbaar worden gezien, maar dat totaal niet zijn. Dat komt hier godverdomme profiteren onder de leugen dat ze vluchtelingen zijn, maar er is in de meeste gevallen niet eens oorlog in hun land. Hun kwetsbaarheid blijkt vooral te herleiden in hun eigen keuzes. Iedereen weet dat als ze naar een ander land vertrekken, er problemen kunnen ontstaan met taalbeheersing. Bent u echt kwetsbaar of probeert u vooral een achterstand uit te buiten die logisch is en / of binnen het gemiddelde of de basis valt?
Feit is namelijk dat we als mensen allemaal zo onze problemen hebben en niet al die problemen classificeren zich als abnormaal. Hoe erg het ook is voor de personen in kwestie. Bent u blind geboren of geworden, dan heeft u ook een enorme achterstand op de rest. U bent dan zeker kwetsbaar in vergelijking met andere mensen die bijvoorbeeld gevaar op straat wel zien aankomen. U zult ook nooit de dingen kunnen doen die andere mensen wel met gemak kunnen. Is dat oneerlijk? Ja. Is dat onrechtvaardig? Ja. Moeten er daarom extra maatregelen worden genomen om de kansen die andere mensen hebben, gelijk te trekken? Nee. We gaan niet alle lichten uitzetten zodat niemand meer iets kan zien. We gaan niet de taaleisen aanpassen aan immigranten omdat ze onze taal niet beheersen. We gaan niet allerlei discriminerende constructies in het leven roepen die hetzelfde doen als wat zij verafschuwen; namelijk uitsluiten. Problemen die we individueel hebben zijn in beginsel ons eigen probleem. Waar wij juist wel tegen ageren is als de overheid problemen veroorzaakt.
Iedereen is kwetsbaar. De een meer dan de ander. Het doet geen recht aan het onrecht dat mensen ervaren door de boel voor iedereen slechter te maken. Om te beginnen willen we af van de term kwetsbaar. Dat politieke geleuter brengt ons niks goeds. We willen dat het systeem zo ingericht wordt dat mensen zelf verantwoordelijk kunnen blijven door hun leven. Wie harder wil werken, moet zichzelf naar een betere positie kunnen brengen. Dit gezegd hebben merken we op dat we niet ontkennen dat er groepen mensen zijn die extra hulp nodig hebben omdat ze fysiek en / of geestelijk iets mankeren. In een fatsoenlijke samenleving zouden er voldoende mogelijkheden moeten zijn om die mensen te helpen zonder andere mensen bij hun ontwikkeling te storen. Zo is die hele feminisering van het onderwijs onnodig en zelfs erg schadelijk voor met name jongens. We willen voorkomen dat de politiek er steeds mee aan de haal gaat. Laat u vooral niks aanpraten. Alle ellende wegcijferen is onmogelijk. Zeker als dat gepaard gaat met idiote maatregelen.
Reacties: 0
Pagina's: 1 |
| Reactie toevoegen |
|
U dient in te loggen om een bericht te kunnen plaatsen.
|
|