|
| 887 # Solliciteren is discrimineren # |
Gepost door Misdefinitie op 01-04-2016 om 23:50.
Bent u langdurig werkloos en op zoek naar een baan, dan kent u vast de hel die "vacatures op het internet" heet. Duizenden prachtige stukken proza op het net die u de hemel beloven, maar steevast verzanden in eindeloos scrollen naar moeilijk vervulbare functies die niemand wil hebben, spookvacatures en zelfs dubieuze figuren die u willen oplichten. Met name de procedures zijn killing en zuigen alle energie en geld uit u. Voor wie het geluk of simpelweg zijn leeftijd mee heeft, kan de ellende snel voorbij zijn, maar o wee als u in het konijnenhol belandt van maanden tot zelfs jaren afwijzingen krijgen. Dan komt u er al snel achter dat het niet gaat om uw diploma's, kennis en vaardigheden, maar om een ordinaire vleeskeuring. Solliciteren is net daten en dat impliceert discriminatie. Afgewezen worden om uiterlijk, uitingen of niet bij het juiste netwerk horen is op de arbeidsmarkt schering en inslag. Afgewezen worden wordt nog altijd gezien als een falen van de kandidaat, maar gebeurt vrijwel altijd op oneigenlijke gronden.
Wie niet discrimineert, wordt geweerd.
Laten we u maar meteen uit de droom helpen: grandioos verneukt worden op de arbeidsmarkt kan iedereen overkomen. Of u nu blank of zwart bent, jong of oud, links of rechts. Binnen alle groepen zijn er voorbeelden te vinden van mensen die zich de tering solliciteren, maar reeds honderden afwijzingen op hun naam hebben staan. De redenen neigen doorgaans inderdaad naar je reinste discriminatie, maar het kan dus wel iedereen overkomen. Vandaar dat we die trieste linkse berichtgeving uit de media mijden als de pest. Journalisten van de grote bekende nieuwsbronnen trachten daadwerkelijk het beeld neer te zetten dat vooral allochtonen worden gediscrimineerd. Men laat daarvoor een onderzoek doen waarbij men simpelweg de naam laat variëren in vacatures en voorts tellen ze hoe vaak iemand wordt uitgenodigd. Nogal een simplistische weergave van de werkelijkheid omdat allerlei externe factoren niet meetellen. Selectie is altijd willekeur. De ene keer wel, de andere keer niet. Een verband vinden betekent geen causatie.
Onze beheerder tracht al jaren een baan te vinden in het onderwijs, maar wordt vanwege zijn politieke meningen stelselmatig afgewezen. Solliciteert hij onder een andere naam, in het bijzonder hebben we getest met buitenlandse namen, dan wordt hij ook vaker uitgenodigd. Sterker nog, hij heeft een aantal keren een baan aangeboden gekregen toen scholen niet wisten wie hij was. Pas toen ze bij het identificeren ontdekten dat hij een andere naam had en voorts zijn "reputatie" op het internet zagen, alwaar vele smaadschriften over hem worden gepost, werd hij alsnog ontslagen. Mogen we dan concluderen dat blanken vaker gediscrimineerd worden dan allochtonen? Natuurlijk niet, dat is baggerjournalistiek. Het kan dus blijkbaar heel goed zijn dat een sollicitant inmiddels een slechte reputatie heeft opgebouwd onder werkgevers en reeds om die reden continu wordt afgewezen. Men staat als het ware op de zwarte lijst. Het is een probleem dat de meeste langdurig werklozen hebben. Extreem veel moeten solliciteren waardoor bedrijven hen zat worden.
Aangezien de media en de politiek echter alleen de nadruk willen leggen als ze de racismekaart kunnen trekken met betrekking tot allochtonen, willen ze ook alleen tot oplossingen komen waarbij allochtonen worden aangenomen. Bent u als blanke het slachtoffer, dan kunt u ongezien de tyfus krijgen. Ouderen vormen dan nog wel een te grote groep om te negeren. Om hen te "helpen", maakt het kabinet 100 miljoen euro vrij van de (hahaha) 400 miljard die ze de bevolking jaarlijks afhandig maken. Verder worden er weer miljoenen besteed aan campagnes tegen discriminatie. Pas op hoor, u mag geen zwarten afwijzen. Voor de rest doet u maar wat u goeddunkt. Zo komen we er natuurlijk nooit. Als discriminatie echt een probleem is, en dat is het als het u overkomt, dan zou de regering zich moeten inzetten om de arbeidsmarkt zo te hervormen dat het niet meer voor kan komen. In plaats van enkel hun eigen mensen te helpen. Alle fucking sociale media staan vol met klachten van mensen die maar niet aan het werk komen. Waar zijn ze nou helemaal mee bezig?!
Dergelijke misleidende berichtgeving is eerder regel dan uitzondering zoals blijkt uit de regelmaat waarin zulke artikelen verschijnen. Media maken het zelfs persoonlijk om bij u het ongemakkelijke gevoel te creëren dat al die lieve nieuwkomers in ons land structureel gediscrimineerd worden. Mohamed El Alili schreef een sollicitatiebrief en werd afgewezen. Voor veel mensen is dat gesneden koek: er zijn zelfs mensen die stelselmatig honderden keren worden afgewezen. Maar Mohamed veranderde zijn naam in Matthijs en ontving prompt een uitnodiging voor een gesprek. Toen ging hij kapot. Hij had al het idee dat Nederland een land vol racisten was, maar nu had hij het bewijs op papier. Wat zou de volgende stap zijn? Zouden ze hem vergassen als ze achter zijn werkelijke identiteit komen? Wie naar de details kijkt in het bericht, zal een aantal zaken opmerken. Slechts een paar keer solliciteren zegt niks. Wie zulke verhalen goed leest, ziet tegenstrijdigheden. Zo heeft Mohamed niet alleen de naam aangepast, maar ook zijn brief. Weg argument.
Met betrekking tot uitgenodigd worden bestaan veel misvattingen. Veel mensen denken dat als ze eenmaal worden uitgenodigd naar aanleiding van hun brief, de baan vrijwel zeker in de pocket zit. Wellicht was dat in de goede oude tijd zo toen Nederland nog blank, niet zo overbevolkt en niet zo extreem-links was, maar in deze tijd betekent een uitnodiging geen flikker. Het wordt slechts beschouwd als een soort kennismakingsgesprek dat in beginsel net zo vrijblijvend is als het überhaupt sturen van een afwijzingsmail. Het enige wat echt van belang is, is dat u uiteindelijk (het liefst zo snel mogelijk) een baan aangeboden krijgt. Of u nu 10 uitnodigingen krijgt of 100, boeit geen sodemieter. Natuurlijk, theoretisch zou u kunnen stellen dat als u vaker een uitnodiging krijgt, u ook meer kans heeft op een baan. Maar dat betekent ook dat u vaker een nutteloos gesprek voert en steeds langer werkloos blijft. Toen wij nog jong en onbekend waren, kregen we tientallen uitnodigingen voor gesprekken. Iedereen wilde praten, maar een baan aanbieden: ho maar.
Jonge hoogopgeleiden vinden vaak moeilijk een baan. Dat wisten wij destijds ook niet, want net als zovelen gingen wij ervan uit dat hoge diploma's door de maatschappij gewaardeerd worden en we meteen veel konden gaan verdienen. Helaas. Slechts 80 % vindt binnen een jaar een baan en de rest heeft pech. Om de simpele reden dat er elk jaar weer verse jongere studenten afstuderen die de opleiding recenter hebben afgerond dan wij. Zit u eenmaal een jaar zonder werk, dan is de kans groot dat het gat op uw cv steeds groter wordt. Het is een illusie die gevoed blijft worden; de waarheid is minder fraai. U vindt op internet voornamelijk vacatures die lastig in te vullen zijn. Banen worden eerst aan vrienden en bekenden aangeboden. Is niemand geïnteresseerd, dan wordt de vacature intern opengesteld. Benoemen ze dan nog niemand, dan pas komt de baan op internet. Dus nadat al honderden mensen hebben bedankt. Uitzonderingen daargelaten zijn verreweg de meeste vacatures op internet een scam. Gekopieerd om reclame te maken of anderszins geld te verdienen.
Wat ons ook opvalt, is dat zulke verhalen zo makkelijk viraal gaan. Marokkaan wordt een keertje afgewezen, solliciteert onder een andere naam en gaat dan meteen viraal op Facebook. Terwijl onze beheerder honderden malen afgewezen werd door scholen en er zelfs aangifte is gedaan bij de politie toen hij daarover publiceerde op deze website. De media gaven geen kick. Ook als hij het op sociale media post zoals Twitter waar hij toch wel enkele honderden volgers heeft mogen verzamelen, komt er geen enkele aandacht voor. We zien dat het bedrijf waar Mohamed is afgewezen, Cure 4 in Utrecht, zelfs een openbare verklaring geeft over hoe de afwijzing heeft plaatsgevonden. Gewoon een misverstand waar bedrijven wel vaker last van hebben: iedereen afwijzen omdat er geen goedkope kandidaat tussen zat om er vervolgens toch maar eentje uit te nodigen omdat ze anders helemaal geen kandidaten meer zouden hebben. Mohamed heeft de uitnodiging trouwens afgewezen. Blijkbaar zat hij toch niet zo verlegen om werk.
Een belangrijke constatering is dat op de arbeidsmarkt discriminatie van de een discriminatie van de ander impliceert. Voor een functie kan men immers slechts 1 persoon aannemen, dus als ze ons afwijzen om Mohamed in dienst te nemen worden wij gediscrimineerd. Dat vinden de media en de politiek minder erg, maar laat dat nou precies het probleem zijn met discriminatie. Het wordt enkel als probleem ervaren als het mensen zelf overkomt. Overkomt het louter anderen, dan worden er excuses bedacht om het te rechtvaardigen. En als u dan nog bedenkt dat alle vormen van discriminatie op die manier gerechtvaardigd kunnen worden, afhankelijk van wie het gelul gelooft, zult u beseffen dat het probleem op deze manier nooit opgelost gaat worden. Ja, Mohamed zal door alle publiciteit wel aan een baan komen. Wij niet. Totdat het weer een keertje andersom is en iedereen weer geïrriteerd op zijn achterste poten gaat staan. Zoals gewoonlijk is de racismekaart weer een excuus om extra allochtonen aan te nemen omdat discriminatie van blanken niet erkend wordt.
Om te voorkomen dat er op een gegeven moment de pleuris uitbreekt over zulke praktijken, doet iedereen lekker mee om te suggereren dat een afwijzing toch echt aan uzelf ligt. Uw brief, cv en houding deugen gewoon niet. Gelukkig zijn zij er dan om op hun websites diverse tips te geven waarmee u heus wel sneller aan een baan komt. Zo kunnen studenten die net zijn afgestudeerd "gratis" leren solliciteren via sociale media. Dat zij hun energie beter kunnen steken in het zo snel mogelijk een netwerk op te bouwen en te reageren op vacatures voordat ze te oud en te duur zijn, krijgen ze dan weer niet te horen. Ook zijn er allerlei organisaties die cursussen organiseren voor als u werkloos bent. Pardon, als u tussen twee banen zit. Gelul in de ruimte dat uiteindelijk toch niet tot een baan leidt. Anderen stellen dat u maar eens intern moet solliciteren. Dat kan natuurlijk alleen als u al een baan heeft. Voordat u het weet belandt u in een web van goedbedoelde kutadviezen waar u veel energie aan kwijt bent voor niks.
O wacht, het ligt natuurlijk allemaal aan uw sollicitatiebrief. Als u nou een paar kleine aanpassingen maakt, dan komt het heus wel goed. Proest, toen we jong waren zijn wij ook vaak in die grap getrapt. Talloze recruiters hadden commentaar op onze brieven en cv's. De een zei dit, de ander dat. Alles was met elkaar in tegenspraak en u raadt het al: het maakte geen flikker uit. De banen die we uiteindelijk kregen en door discriminatie ook weer even snel verloren, werden allemaal aangeboden als we ongeïnteresseerd voor de lol een kort standaard berichtje achterlieten met een zwaar verouderd cv. Valse namen gebruiken werkte ook, al konden we dat alleen voor onderzoek gebruiken en niet om geld mee te verdienen. Voordat we ons werknemer kunnen noemen, moeten we ons immers altijd eerst legitimeren. Daar zijn ook allerlei minder legale oplossingen voor te vinden, maar wij zijn nette mensen, altijd al geweest. Energie steken in brieven en ander gelul, is voor langdurig werklozen niet meer te doen. Hooguit kunt u een poging wagen als u nog jong bent.
Overal op internet lijkt men het verdienmodel te hebben ontdekt dat zich met name op naïeve sollicitanten richt. Zo gaan mensen ervan uit dat falen een kwestie is van angst en dus geven ze tips over hoe u daar mee om kan gaan. Werkt nooit, maar zolang u hun websites bezoekt en eventueel gebruik maakt van hun diensten, vinden zij het allang best. Anderen stellen dat een foto op sociale media de kans vergroot op een baan. Als u een jonge geile blonde meid bent ja. Als u een oude kerel met een snor bent, kunt u het wel schudden. Van hetzelfde laken een pak geldt voor solliciteren via Facebook. Heeft u een groot netwerk en een goede reputatie, dan kan het helpen, maar dan heeft u ook talloze andere methoden om een baan te vinden. Juist voor mensen die daar moeite mee hebben, werkt het niet. Wat niet wegneemt dat sociaal doen op het internet een grote boost kan geven aan uw netwerk en dus aan uw baankansen. Op school leren ze u dit niet, maar netwerken is het allerbelangrijkste in dit leven. Alles gaat via ouwe jongens krentenbrood.
Hedendaagse sollicitatieprocedures kenmerken zich door de vele gekkigheid. Zo zijn er werkgevers die hun kandidaten vragen om een urinetest te doen. Doen ze dat en blijkt dat ze drugs hebben gebruikt, dan zijn ze de lul. Weigeren ze, dan zijn ze ook de lul. Of men komt met van die typische internetraadsels die bedoeld zijn als strikvraag. Een spijker en hamer kosten samen 1,10 euro. De hamer is 1 euro duurder dan de spijker. Wat kost de spijker dan? Te snel antwoorden geeft 10 cent, maar dat is fout omdat de hamer dan 1 euro kost en dat is 90 cent meer. Men wil weten of u altijd op het scherpst van de snede denkt. Spijker + hamer = 1,10 en hamer = spijker + 1. Substitutie geeft spijker + spijker + 1 = 1,10. Dat is 2 keer spijker = 0,10. Dus spijker = 0,05 oftewel 5 cent. Brugklas wiskunde, maar tijdens een sollicitatiegesprek waarin u toch al in de zenuwen zit, is het wel erg flauw om dit te vragen. Opmerkelijk, des te krapper de arbeidsmarkt wordt, des te bijdehanter worden werkgevers. Alsof ze de tekorten zelf willen genereren.
Gaan er banen verloren, dan worden er procedures opgestart om nieuwe mensen te vinden terwijl de werknemers die er al zaten ook zonder al die poespas hun werk hadden kunnen voortzetten. Bij een faillissement blijven oud-werknemers nog langer in onzekerheid: moeten zij opnieuw solliciteren of krijgen ze via internetconstructies alsnog de kans? Uitzendbureaus waar we vroeger binnen een dag een (bij)baan konden krijgen, verdwijnen als sneeuw voor de zon. Een snelle oplossing voor het probleem willen ze blijkbaar niet. Ondertussen geven nieuwe onderzoeken aan dat wie stress op of door zijn werk ervaart, jaren eerder doodgaat. Dat probleem is het grootst bij laagopgeleiden en bij mensen die langdurig werkloos zijn. Elke keer komt bij ons de vraag op waarom mensen in deze klote maatschappij niet een keer normaal kunnen doen. Alles is zo moeilijk, zo bureaucratisch en zo onmenselijk voor een deel van de mensen. Realistische oplossingen mogen we niet verwachten. De belangen zijn groot. Vooral bij mensen op goede posities die eigenlijk niet functioneren.
Wat voor oplossing zou u voorstellen? Denk daar even over na en verbaas u vervolgens waarmee het socialistische deel van de bevolking komt. Men zoekt jonge academici om deel te nemen aan een Nationale DenkTank. Bevoorrechte oud-studenten verspillen hun tijd met bedenken hoe ze witte scholen en zwarte scholen bij elkaar kunnen krijgen, het onderwijs van de toekomst beter bij werkgevers laten aansluiten, vaardigheden van scholieren verbeteren wat vooral inhoudt dat ze het politiek met de overheid eens moeten zijn en vooral wat teamspirit creëren zodat ze hetzelfde gezamenlijke belang hebben als de socialistische machthebbers. Een denktank die moet gaan nadenken over hoe hun propaganda nog effectiever de geesten van onze kinderen kunnen indoctrineren op die verplichte kutscholen van de overheid. Spring door de hoepeltjes, anders kunt u niet deelnemen aan hun netwerken en krijgt u ook geen baan. Organisaties die na de gehoorzaamheidstrainingen op school de studenten naar een nieuwe baan moeten begeleiden, schieten uit de grond.
Overweging.
Yahya maakte zijn school niet af, werd voorts 222 keer afgewezen tijdens zijn vruchteloze pogingen om een baan te vinden en wordt nu in een documentaire als het schoolvoorbeeld genomen om te laten zien wat er gebeurt als u niet alles doet wat ze op de scholen van de overheid aan u voorleggen. Wat er dan gebeurt als u wel alle leraren en andere deskundigen heeft gepijpt en daarna desondanks toch niet aan een baan komt, blijft een raadsel. Daar wordt niet over gesproken. Kijkende naar de huidige erbarmelijke staat van wat ze ooit onze samenleving noemden, ligt alle schuld en verantwoordelijkheid bij u. Absolute gehoorzaamheid en als u daarna faalt, bent u zelf de lul. Niemand durft te zeggen dat het systeem inherent verkeerd is. Slecht functionerende figuren worden gesteund en krijgen overal werk. Mensen die om wat voor reden dan ook buiten het systeem vallen, worden al gauw zonder genade vermorzeld. Doen alsof het verplichte onderwijs een heilige graal is, is een grote misvatting. Voor veel mensen werkt het, maar wat als het niet werkt?
De basis is simpelweg niet in orde. Technisch gezien zijn we als mensen in staat om werknemers objectief toe te wijzen aan organisaties op basis van diploma's, kennis, ervaring, vaardigheden en zelfs afstand tot hun woning zodat het reizen beperkt blijft. De beste kandidaat op de beste plaats is geen kwestie van een ellenlange sollicitatieprocedure waar vervelende mensen met nare belangen anderen het leven zuur maken op basis van vriendjespolitiek en discriminatie op uiterlijk. Het is een kwestie van objectief toewijzen en dat is, zeker tegenwoordig, gewoon mogelijk. Waarom gebeurt dat niet? Omdat de meeste mensen het wel prettig vinden dat zij macht kunnen uitoefenen over anderen. Mensen die geil worden als ze iemand kunnen afwijzen die een andere kleur of een andere politieke gezindheid hebben. Mensen die spijkers op laag water zoeken om een goede kandidaat uiteindelijk toch niet aan te nemen. Objectief, neutraal en concreet. We zeggen het al vaker, maar er wordt nooit naar geluisterd.
Het verouderde idee dat men via lange procedures en saaie gesprekken tot de beste kandidaat komt, is belachelijk. Sollicitanten hebben door het internet steeds beter door wat de trucjes zijn. We kijken al lang niet meer op bij vreemde vragen die ons zogenaamd uit balans moeten brengen. En zelfs als dat wel lukt, bijvoorbeeld omdat er illegaal gevraagd wordt of we zwanger willen worden, een strafrechtelijke veroordeling hebben of hoe de samenstelling van ons gezin eruit ziet, helpt dat de werkgever niet om een betere keuze te maken. Uiteindelijk nemen ze mensen in dienst waar ze een stijve piemel van krijgen nadat ze een heleboel goede kandidaten hebben geruïneerd. Bij elke afwijzing wordt het gat op hun cv namelijk groter, vervagen referenties en wordt hun zelfvertrouwen de kop in gedrukt. Vervolgens blijven werkgevers achter met de grootste mongolen omdat die door de hoepels konden springen. Maak er geen discussie van wie het meest gediscrimineerd wordt. Het kan iedereen overkomen. Dat besef moet er echt komen.
Reacties: 0
Pagina's: 1 |
| Reactie toevoegen |
|
U dient in te loggen om een bericht te kunnen plaatsen.
|
|