|
| 874 # Te laat voor de winkelstraat # |
Gepost door Misdefinitie op 26-01-2016 om 23:35.
Sinds de komst van het internet is het bijna niet meer voor te stellen, maar ooit waren fysieke winkels van baksteen en asbest de enige mogelijkheid om aan nieuwe spullen te komen. Het aloude concept van een pand binnenlopen, dan pakken wat we willen hebben en daarna afrekenen met contant geld, was daarbij universeel en voor iedereen te begrijpen. Zonder ingewikkelde handelingen te onthouden of door een willekeur aan hoepeltjes te springen. Wel had het een aantal belangrijke nadelen. Waaronder opdringerige verkopers die hun waardeloze rommel en verzekeringen probeerden aan te smeren omdat ze daar een flinke provisie voor konden krijgen. Bedrijven als Kijkshop probeerden dat bezwaar te verlichten door hun producten in vitrines te plaatsen waarna hun klanten eerst uitgebreid konden kijken, kijken en vooral niet kopen. Het assortiment bleef echter beperkt en nieuwe technologie bracht het gemak tot in de woning. Webwinkels verdrukken massaal de fysieke winkels waardoor winkelstraten leeg komen te staan en de sociale cohesie dreigt te verdwijnen.
Gemak dient de mens.
Medio jaren '90 hebben we als pubers al eens ondernemers voorgehouden dat ze failliet zullen gaan als ze klantonvriendelijk gedrag blijven vertonen. We bestelden een aantal destijds peperdure cd's die niet op voorraad waren in zijn winkel. Nadat we drie keer tevergeefs zijn komen opdraven en hij niet kon leveren omdat de bestelling "ergens onderweg is blijven steken", waren we het zat en ontbonden we de koop. De ondernemer begon vervolgens ruzie met ons te maken. We konden het niet maken om de bestelling te annuleren, want hij zou dan voor veel geld het schip in gaan. We gaven aan dat hij een toontje lager moest zingen, want het internet was bezig met een gestage opkomst en het zou een kwestie van tijd zijn dat alle muziek te downloaden zou zijn. We werden honend uitgelachen. "Muziek via de computer? Hahaha. Via internet? Proest!" Amper een jaar later kwam Napster en ging hij inderdaad failliet. In de woning van de failliete ondernemer kwamen later statushouders wonen. Nog een onderwerp waarover we al die tijd gelijk hadden.
Eigenlijk hadden de ogen al massaal open moeten gaan terwijl de V&D aan het worstelen was tot aan hun faillissement. Ruim 10.000 mensen op straat en een icoon in de winkelstraten voorgoed verdwenen. Bizar, want voor een warenhuis is altijd wel vraag. Hoe kon het zo misgaan? Het bekende verhaaltje over Amerikanen die onze bedrijven leegzuigen kennen we nu wel. Dat had de politiek ook wel kunnen voorkomen. Daarna had een ander familiebedrijf delen kunnen overnemen als ze echt gewild hadden. Webwinkels konden en kunnen een groot warenhuis niet vervangen. Doorgaans kwamen hele gezinnen naar de V&D bij wijze van leuk uitje. Vader ging dan bij de vieze boekjes elektronica kijken, moeder hield zich bezig met de potten en pannen en de kinderen rukten speelgoed uit de schappen waarvan ze uiteindelijk altijd wel iets mee naar huis mochten nemen. Op internet zien we dat niet gebeuren. Daar wordt zorgvuldig afwogen. Kopen bij retailers is altijd al een kwestie geweest van impulsaankopen. Moeten klanten moeilijk gaan doen, dan kopen ze liever niks.
Valt de grootste, dan valt de rest als dominostenen. Dixons en Mycom gingen op de fles terwijl er in Nederland miljoenen computers staan die onderhoud nodig hebben of vernieuwd gaan worden. Toegegeven, ze hebben zichzelf echt overbodig gemaakt. Computers waren dure apparaten waarvoor gespecialiseerde kennis nodig was. Kennis die steeds vaker ontbrak bij verkopers. Vroeger moest een computer ook gebouwd en samengesteld worden naar de wensen van de gebruiker omdat het volledige pakket met alles erop en eraan veel te duur was. We kwamen in de jaren '90 letterlijk een computerzaak binnen om via ingewikkelde formulieren aan te geven welke componenten we per se in ons racemonster wilden hebben. Voorts werd er een beetje gerommeld en vond er wat koehandel plaats om vervolgens tot een offerte te komen van enkele duizenden guldens. We voelden ons steeds vaker voor de gek gehouden. Dat kon beter. Thans is een computer gewoon 1 apparaat dat we online kunnen bestellen zonder poespas en ellenlange verkoopgesprekken.
Daar kwam nog bij dat als we wel onderdelen wilden hebben, bijvoorbeeld om iets te vervangen dat stuk is gegaan, we in de winkels steeds vaker van een koude kermis thuiskwamen. Hoe vaak hebben we niet in de kou en de regen stad en land afgezocht naar gestandaardiseerde onderdelen die wereldwijd verkocht worden? Diskettestations, CDROM-spelers, diverse kabels en geheugen. "Dan moet u maar naar een speciaalzaak." Ja, en die waren er niet. Nou ja, ze waren heus wel ergens, maar we konden ze niet vinden. En destijds hadden we geen Google, begrijp dat goed. Alles wat nu via internet gedaan werd, bestond niet. Toen ontstonden ineens de webwinkels waar we wel eenvoudig de spullen naar onze gading konden zoeken. Toegegeven, we kunnen nog steeds regelmatig niet vinden wat we graag zouden willen hebben, mede omdat ondernemers elke keer aan "vernieuwing" zeggen te doen, maar dan komt er wel een alternatief. Het zijn persoonlijke ervaringen die iedereen wel had in die tijd. Dat is de reden waarom er massaal voor het internet is gekozen.
Boekhandels waren voor ons een noodzakelijk kwaad omdat ze lange tijd de enige plaatsen waren waar we onze studieboeken konden scoren. Boeken die niet direct aanwezig waren, moesten besteld worden. Later moesten we die boeken dan weer gaan ophalen. Wanneer? Dat gaf de eigenaar bij benadering aan. Met name bij de bekende boekenwinkel van Amsterdam, Scheltema, was en is het een zootje. We visten vrijwel altijd achter het net. Aan het begin van het nieuwe studiejaar verwachtten we dat de meeste boeken van de grote opleidingen zoals Rechtsgeleerdheid en Psychologie gewoon in de winkels aanwezig waren, maar dat bleek keer op keer niet zo te zijn. Veelal had men ook ingewikkelde constructies zoals (verplicht) via de universiteit moeten bestellen om de levering in goede banen te leiden. En dan nog waren veel boeken er niet en moest er besteld worden. Bij het ophalen ontbraken er dan ook nog wat boeken. De keren dat we voor niks zijn afgereisd naar boekhandels waren niet meer op een hand te tellen.
Elke keer weer moeilijk doen, elke keer weer die smoesjes waarom boeken niet aanwezig waren en elke keer weer wekenlang zonder boeken vakken volgen omdat bestellingen niet geleverd werden. En toen kwam bol.com en begonnen andere uitgevers ook direct via internet te verkopen. Opeens werden de meeste boeken binnen een paar dagen aan huis geleverd. Winkels bezoeken was niet meer nodig. Scheltema werd Selexyz, ging failliet en maakte een doorstart onder de oude naam. Een deel van Selexyz dat Studystore werd genoemd, ging niet veel later ook kapot. Er is gewoon geen markt meer voor dozenschuivers. Speciaalzaken waar mensen nog recreatief boeken kunnen kopen naast andere kantoorartikelen draaien nog wel, maar voor de rest gaan mensen liever online. De meerwaarde van een echte winkel werd ondermijnd door de bedrijfsvoering zonder klantvriendelijkheid. Zonde, want meteen alle boeken ophalen tijdens de eerste dag is best prettig. Eerlijk gezegd zijn we blij dat we voor generieke producten die we toch nodig hebben en niet hoeven te passen nu online terechtkunnen.
Schoenen zijn wel bij uitstek producten die we van tevoren willen bekijken. Ook willen we ze eventjes passen om er zeker van te zijn geen kat in de zak te kopen. Online gaat dat nogal moeilijk. Desondanks gingen schoenenwinkels zoals Schoenenreus meerdere malen failliet. Economische omstandigheden worden daarvoor als oorzaak aangevoerd, maar ook hier ontbrak de service vaak. Hoe vaak visten we niet achter het net? Nadat we met veel moeite schoenen hadden gevonden naar onze smaak, bleek onze maat er weer niet te zijn. Bestellen was af en toe mogelijk, maar dat betekende een wachttijd van een paar weken. Bovendien was van tevoren passen dan niet mogelijk en dat was nu juist de reden om een fysieke winkel te bezoeken. Vaker nog kon het gewenste product helemaal niet besteld worden en troffen we opdringerige verkopers die ons andere meuk aan wilden smeren. Scapino was niet lang daarna ook weer de klos. Ongemakken die klanten de winkels uitjagen hoeven helemaal niet voor te komen met goed beleid.
De introductie van politiek in winkels heeft ondernemers geen goed gedaan. Het idee van een winkel is nu juist dat het voor al het publiek toegankelijk is zonder aanzien des persoons. Door zich te bemoeien met politiek, creëert men polarisatie en opeens is de winkel dan mikpunt tussen twee kwaden. Een kamp pro zwarte Piet en een kamp tegen zwarte Piet. Uitvergroot door sociale media, zullen afhankelijk van de keuze die een ondernemer maakt bepaalde groepen wegblijven uit de winkels. Ondernemers hadden moeten beseffen dat de anti zwarte Piet lobby slechts bestaat uit een handjevol zeurpieten die geen moer te zeggen hebben. Ze hadden al die discussies op internet moeten negeren en gewoon door moeten gaan met de verkoop van de producten waar ze al die tijd groot mee zijn geworden. Sinterklaas en zwarte Piet zorgen samen voor verkopen. Dat gelul op internet niet. Gezinnen zoeken vooral gezelligheid. Sinds vanuit bepaalde winkels de suggestie uitgaat dat producten die wij al tientallen jaren kopen racistisch zijn, ging het bergafwaarts.
Opeens gingen buitenstaanders zich bemoeien met de inhoud van winkels en werden producten langs een morele meetlat gelegd. Zodra dat gebeurt, eigenen bepaalde extreme types zich ook het recht toe om winkeliers dan terecht te wijzen. Al dan nog met (grof) geweld, vernielingen, sabotage en bedreigingen. Voorts was het hek van de dam. Ondernemers die meegingen in de gekheid, werden met rust gelaten. De anti-Pieten kwamen namelijk van extreemlinks en die zijn per definitie gewelddadig. Mensen die gewoon hun tradities in ere wilden houden, lieten hun afkeuring hooguit merken door die winkels niet meer te bezoeken. Op een gegeven moment waren er zoveel winkels die zwarte Piet gingen weren dat vrijwel niemand meer aan sinterklaas deed. Weer een reden minder voor gezinnen om de winkelstraten te bezoeken. Gaandeweg verdwijnen tradities en daarmee de noodzaak om te consumeren. Dat komt niet meer terug. Kopen is grotendeels emotie, want zeg nou zelf: het meeste van de troep die ondernemers verkopen hebben we niet echt nodig.
Albert Heijn opende dit jaar hun eerste winkel zonder caissières. Klanten moeten daar voortaan hun eigen producten scannen via een speciaal apparaat. Uiteraard volgt er daarna willekeurig een controle waarbij de klant als een verdachte van diefstal wordt behandeld. Waarom doen winkels dat? Omdat de politiek controle eist. Want met zo'n systeem zijn extra camera's natuurlijk gerechtvaardigd, kan alles geregistreerd worden en laten klanten nog meer gegevens achter. Veel klanten accepteren dat klakkeloos omdat hun supermarkt een noodzakelijk kwaad is, maar wij verklaren geen zaken te doen met winkels waar we niet contant kunnen betalen. Doe niet mee aan deze onzin, steek niet uw handen in hun digitale handboeien. Winkels gaan trouwens steeds vaker over de schreef. Zo volgen zij de telefoons van klanten middels wifi-tracking en worden er analyses losgelaten op videobeelden. Echt geen zuivere koffie. Juist de anonimiteit in winkels was lange tijd een van de drijfveren om daar boodschappen te doen. Het lijken nu net internetwinkels.
Vanuit de politiek worden mensen ook gestimuleerd om biologische producten af te nemen. In de toekomst moeten we aan de kweekvlees, krekels en meelwormen. Door de massa-immigratie is er straks immers te weinig voedsel en zullen we verplicht moeten veranderen. Albert Heijn geeft alvast een eerste aanzet door een biologische winkel te openen. Een ander politiek stokpaardje is de term duurzaamheid en dat vinden we terug in de "meest duurzame winkel van Ikea" in Zwolle. Geen wonder dat directeuren van grote ondernemingen geen toekomst meer zien in de aloude winkelstraat. Ondernemers gaan namelijk massaal mee met de grillen van de politiek. Het ene na het andere socialistische stokpaardje wordt gelanceerd om het gedrag van mensen te veranderen naar hun bekende linkse handelswijze. Alles straalt gewoon uit dat de producten die verkocht worden een bepaalde politieke agenda nastreven en dat is funest voor de zaak. Zeg nou zelf, wat gaat u ons straks nog verkopen als u alles wat we ooit kochten niet meer verkoopt?
U kunt wel denken dat dit allemaal gelul is, maar ondertussen vallen winkels bij bosjes om. Bakkerij Harms ging failliet omdat een winkelcentrum werd afgeblazen en de geplande huizen er ook niet kwamen. Het moederbedrijf van DA flikkert 200 mensen op straat om hun schulden middels een faillissement te zuiveren. Christine Le Duc zal zijn erotische avonturen beperken omdat mensen hun intieme speeltjes liever "anoniem" via het internet bestellen. Men spreekt van de zoveelste klap voor de Nederlandse retail. Thom Broekman verliest al zijn winkels na een extreme omzetdaling en schulden bij de bank. Het familiebedrijf was bijna 180 jaar oud en overleefde zo'n beetje alle grote gebeurtenissen in de wereld. Behalve de opkomst van het internet. De schoenenketen Van Dalen is eveneens slachtoffer van concurrentie via het internet en die verfoeide crisis blijft ook steeds nagalmen als de oorzaak. Stuk voor stuk kapot doordat het internet een betere verkoopervaring biedt dan winkels en dat is best een prestatie.
Ondernemers luiden de noodklok omdat zij de reden kennen dat winkelstraten ontwricht raken. Wanneer grote bedrijven verdwijnen, zoals de V&D of bekende supermarkten, dan verdwijnt de drukte. Verdwijnt de drukte, dan komen mensen liever niet meer in dat gebied. Eerlijk gezegd hebben wij dat de afgelopen 20 jaar ook gemerkt. Nu er bijna geen grote trekpleisters meer zijn, is de reden om ergens naar toe te gaan eveneens verdwenen. In kleine winkels kijken doen we toch minder snel als er niet ook grote zaken aanwezig zijn. Gemeenten gebruiken echter de macht van hun politieke agenda om grote bedrijven weg te jagen of zelfs te slopen. Ondertussen worden er wel experimenten gedaan om winkels bijvoorbeeld op zondag te openen, maar die floppen eveneens omdat de klandizie ontbreekt. Wel zien we dat elektronicazaken en bouwmarkten kleine winkels gaan openen omdat hun locaties op industrieterreinen minder trekt. Winkelstraten behoren voorlopig nog niet tot het verleden aangezien er nieuwe aanwas komt. Wel erg jammer dat het oude moest verdwijnen.
Overweging.
Webwinkels en fysieke winkels hoeven elkaar niet uit te sluiten. Voorbeelden zijn onder andere de MediaMarkt die het internet gebruikt als aanvulling op het assortiment dat ze in hun winkels verkopen. Al is dat wel grotendeels gescheiden. Op internet een leuk product uitzoeken en het dan in de winkel gaan halen, kan niet. Tenzij u het van tevoren via internet bestelt, betaalt en laat bezorgen. Een slechte implementatie wat ons betreft, want doorgaans willen we helemaal niet via internet bestellen. We willen even snel en simpel op internet kunnen controleren of het product naar keuze snel in een fysieke winkel te halen is zodat we niet door alle hoepeltjes hoeven te springen van bestelformulieren en het daar ter plekke onmiddellijk kunnen meenemen. Hier zijn nog steeds de nadelen van internetwinkels aanwezig en ook de nadelen van een gewone winkel waar we achter het net vissen omdat ons product er niet is. Al sinds de jaren '90 verbazen we ons erover dat het niet mogelijk is om snel uit te zoeken waar een bepaald product meteen verkocht wordt.
Stel we willen iets kleins kopen zoals een geodriehoek voor op school of inktpatronen voor een vulpen. We willen niet via internet bestellen, want dan moeten we eerst een hele zoektocht over het internet maken, onze gegevens invullen, verzendkosten betalen en de hele dag thuisblijven totdat zo'n Marokkaanse droplul het in onze brievenbus propt of simpelweg op de grond smijt. We willen ook niet een zinloze ronde maken langs de Hema, Bruna of onbekende lokale winkel om er aldaar achter te komen dat wat daar ligt niet voldoet. Waarom is het nog steeds niet mogelijk om een product in te voeren en meteen alle winkels te krijgen binnen een straal van een paar kilometer waar het te koop is en tegen welke prijs? Dat zou pas een vooruitgang zijn en gebruik maken van het beste van twee werelden. Het internet en het vermogen om te zoeken en de fysieke winkel met als voordeel meteen te kunnen kopen. Ondernemers blijven echter vasthouden aan oude ideeën en zodoende lopen hele volksstammen miljoenen pakketjes te versturen.
Nederlandse winkels blijven volgens onderzoek sowieso achter op Europese winkels. Oorzaken zoekt men voornamelijk in politiek gedoe zoals de bekende kredietcrisis en de crisis op de woningmarkt. Al valt niet te ontkennen dat de retail overal terugloopt doordat mensen de nadelen die ze vroeger moesten ondergaan niet meer accepteren omdat het internet zo'n makkelijk alternatief is. Toekomstvisioenen over hoe de winkelstraat er straks uit gaat zien denken voornamelijk aan opgeleukte zaken als een belevingscentrum. Wellicht leuk voor een keertje, maar wij verwachten dat de nieuwigheid er snel vanaf is. Mensen willen vooral praktische en leuke dingen kopen op gevoel. Op dat moment is er een behoefte en die behoefte dient bevredigd te worden. Meestal zijn kinderen daar de aanleiding voor. Zo vertrokken we een keer onverrichter zake uit een stationswinkel omdat de beste man opeens geen ijsjes voor kinderen verkocht. Ontevreden klanten die in uw winkel niet hebben kunnen vinden wat ze zochten, zijn killing voor een ondernemer. Die komen niet meer terug.
Reacties: 0
Pagina's: 1 |
| Reactie toevoegen |
|
U dient in te loggen om een bericht te kunnen plaatsen.
|
|