Mis∑de∑fi∑ni∑tie (de ~ (m.), ~s)
1 Politiek correct geformuleerde definitie waarmee men door middel van leugen en bedrog de werkelijke aard van misstanden probeert te verhullen door deze te rechtvaardigen.
- Misdefinitie gaat over misstanden en gedrag van criminelen, radicalen en terroristen.
- Misdefinitie te hard? Bekijk ons op Youtube! Abonneer, reageer en respecteer.
Gebruikersnaam: Wachtwoord:
# Home # Boek HvA # Registratie # Contact #
Misdefinitie artikelen
Pagina: 2 / 43: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43

834 Politie in de nekklem
833 IPv4-standaard teveel waard
832 Zorg schept valse zekerheid
831 Islam heeft geen toekomst
830 Geheime dienst door het lint
829 Rus tegen internationale pus
828 Strafrecht in eigen hand
827 Aanzuigende werking profiteurs
826 Veranderingen tegen privacy
825 Fuck de moslims!
824 Geen maat op gekkenwerk
823 Moslimdiscriminatie bestaat niet
822 EU-wurgcontract tegen privacy
821 Marktwerking maakt zorg beter
820 Het asociale netwerk
819 Politie volledig kreupel
818 Islam infiltreert overal
817 Maagdenhuis orgie van extreem links
816 Onderwijs met vierkante puberogen
815 Betutteling is het probleem

821 # Marktwerking maakt zorg beter #
Gepost door Misdefinitie op 06-05-2015 om 23:14.
Van de zorg zouden we het liefst nooit gebruik maken en elke keer hopen we weer dat we zo lang mogelijk artsen en ziekenhuizen kunnen mijden. Specifieke lichaamsdelen zoals de mond en de ogen krijgen bij veel mensen nog wel een periodieke keuring, ze komen bijvoorbeeld om de half jaar met knikkende knieŽn langs bij de tandenbeul, maar naar de huisarts gaan we pas als er echt stront aan de knikker is. Deels komt dat natuurlijk door de manier waarop het zorgstelsel georganiseerd is. Weliswaar valt de huisarts vaak buiten het eigen risico, maar zijn medicijnen en verwijzingen naar specialisten niet. Eigenlijk is het bizar dat de tandarts ons al niet meer wil behandelen als we langer dan een jaar niet zijn geweest terwijl soortgelijke afspraken niet gemaakt worden met de huisarts. Afgezien van de hypochonders die voor elke wissewasje hun ingebeelde pijntjes laten zien, is men nogal terughoudend. Binnen de zorg gaat er van alles mis, maar er heerst nog een taboe op het benoemen van de oorzaken. Ligt het aan het stelsel of aan iets anders?

Het zorgenkindje.

Staatssecretaris Martin van Rijn (PvdA) van Volksgezondheid werd nota bene door zijn eigen vader ernstig in verlegenheid gebracht door de erbarmelijke zorg in verpleeghuizen. Bij zijn bloedeigen moedertje die zijn kontje nog dankbaar gewassen heeft met een washandje waar de stront aanhing die hij nu over zich heen krijgt, liep regelmatig de urine langs haar enkels. Personeel van het verzorgingstehuis schijnen ouderen in mensonterende omstandigheden de hele dag in hun eigen plas en poep te laten zitten. Ja, wij konden dat soort dingen eerst ook niet geloven, maar we raden al die moreel verheven horlepiepen aan om zelf eens in een verzorgingstehuis te kijken waar demente ouderen zitten. Zelfs in elk dorp is er wel zo'n instelling te vinden. Kijk dan eventjes verder dan wat u in de bezoekersruimte ziet. Let vooral op de lakse houding van het personeel. Ouderen die naar het toilet moeten, negeren ze gewoon. Kunt u het zich voorstellen dat u uw hele leven netjes bent geweest en uw oude dag moet slijten in een luier met aangekoekte poep van 2 weken oud?

Van Rijn reageert dat hij weet dat de zorg in verpleeghuizen kut is en dat juist zijn motivatie is geweest om in de politiek te gaan. Waarom het onder zijn leiding en verantwoordelijkheid nog steeds kut is, kan hij niet zeggen. Zijn vader is door journalisten uitgenodigd om zijn ranzige verhaal op de televisie te doen, maar hij heeft daar vanaf gezien omdat hij vreest nog langer in de schijt te zitten als de zorginstelling boos wordt. Wij hebben persoonlijk gezien en gehoord hoe medewerkers van een verpleeghuis ouderen bedreigden met het ontnemen van broodnodige zorg als ze ooit uit de school zouden klappen over wat er gebeurt. Formeel is dat onmogelijk, maar praktisch gezien kunnen medewerkers de ouderen maken of breken. Vergeten eten te geven, geen rekening houden met allergie, toevallig nooit meer tijd om even buiten te gaan wandelen, isolatie en eenzaamheid en grove scheldpartijen en geweld. Oud worden is al verschrikkelijk omdat het gepaard gaat met verlies van cruciale lichaamsfuncties, maar is onmenselijk in verzorgingstehuizen.

Hoogleraar Cees Hertogh vindt het allemaal onzin dat er zo wordt afgegeven op verzorgingstehuizen. De zorg is goed, maar uw verwachtingen zijn gewoon niet realistisch. U moet echt niet denken dat u na 50 jaar belasting betalen voor een ander zelf aan een rustige oude dag toe bent. Nadat u bent afgepeigerd, misbruikt en volledig versleten bent, bent u alleen nog maar rijp voor de brandstapel. Of slechts een paar jaartjes onder de grond zodat de wormen zich te goed kunnen doen aan uw stoffelijk overschot. Omdat ze geen toestemming hebben om uw leed te verzachten door u preventief te vergassen voordat u dement wordt, moeten ze u toestaan om weg te rotten in uw eigen lichaam. Daar moet u verder niet moeilijk over doen, dat hoort bij de ouderdom. Wie oud wordt, verliest nu eenmaal lichaamsfuncties en dat ziet er voor mensen die nog wel gezond zijn, afschrikwekkend uit omdat zij dat dan niet verwachten. "Stel gewoon uw verwachtingen bij," roepen deskundigen. Uw lieve vader of moedertje wordt nu eenmaal als stront in het riool.

Zouden zorgmedewerkers hun werk beter doen, dan zouden ze de signalen kunnen opvangen dat de aan hun zorg toevertrouwde ouderen naar het toilet moeten. Dan hoeven zij hun broek niet te vervuilen en daar niet dagenlang in rond te lopen, maar hey, dat is te geniaal. Daar hebben ze niet genoeg personeel voor omdat ook zij worden geknepen door de overheid. Ja, wij snappen ook wel dat oud worden komt met gebreken. Eigenlijk hebben we altijd al het idee gehad dat het menselijke gestel vrij zwak is, zelfs op jonge leeftijd. We doen wel allemaal alsof het een leven lang mee kan en de kwaliteit van het leven op peil blijft als we al die potjes, pilletjes en onzinverhalen uit de reclame geloven, maar feit is dat de lichamelijke aftakeling al begint voordat u goed en wel afgestudeerd bent en een baan hebt kunnen krijgen om uzelf te kunnen onderhouden. Voorts een hele slijtageslag om te werken voor wat profiteurs. Niemand vraagt zich ooit af hoe het kan dat mensen hun hele leven lang zo'n miljoen euro hebben verdiend en dan eindigen in een poepluier.

Geld wordt vaak als oorzaak beschouwd van de problemen en dat wordt weer in verband gebracht met de toegenomen marktwerking in de zorg. Sinds 2006 is het systeem van het ziekenfonds in combinatie met particuliere verzekeringen grondig hervormd naar een algemeen zorgstelsel dat vanaf de overheid wordt opgelegd en waarbij iedereen verplicht is een verzekering te nemen bij een handjevol verzekeraars. Vanwege het feit dat die verzekeraars juridisch een private status hebben, vinden veel mensen dat de zorg is geprivatiseerd en dat de marktwerking de zorg heeft verpest. Hoe vaak moeten we nog herhalen dat er van privatisering geen sprake is als overheidsdwang alles bepaalt en verplicht stelt? De overheid stelt de eisen vast, bepaalt wie er worden opgeleid, welke organisaties ziekenhuizen mogen bouwen en wie er allemaal een verzekering mag oprichten. De juridische inschrijving bij de KvK boeit niet. Het zorgstelsel is een socialistisch gedrocht dat tot overmaat van ramp de macht heeft weggegeven aan geselecteerde private bedrijven.

Belachelijk, aangezien de overheid alles wil bepalen en overal regels voor opstelt, hadden ze ook de verzekeringen in eigen hand moeten houden. Sterker nog, aangezien alle burgers geacht worden het merendeel van hun geld af te staan aan de overheid, zou de overheid verplicht moeten worden om dat geld aan te wenden om ervoor te zorgen dat iedereen "gratis" verzekerd is voor de zorg. Immers, we betalen met z'n allen zo'n sloot geld dat we rustig kunnen zeggen dat als we niet beroofd zouden worden door de overheid om allerlei linkse hobby's mee te financieren, we met gemak al onze zorg zelf zouden kunnen bepalen. Helaas zijn de mensen die hierover mee mogen praten niet van de slimsten en dat geldt net zo goed voor de huisartsen. Een derde deel van de huisartsen in Nederland hebben een manifest ondertekend waarin ze aangeven een gruwelijke hekel te hebben aan de "marktwerking" die de zorg gijzelt. Vuile hypocrieten, het nieuwe stelsel heeft er juist voor gezorgd dat huisartsen hun geld toch wel krijgen en liever niet hebben dat u komt.

Naar ons idee was vroeger de marktwerking een stuk groter omdat mensen konden kiezen tussen de socialistische weg via het ziekenfonds of de private weg via een particuliere verzekering. Sterker nog, zodra we vroeger aangaven dat we particulier verzekerd waren, ging de pik van de tandarts omhoog en kregen we bijna zijn assistente tot onze beschikking om er foekie foekie mee te doen. Artsen wisten namelijk dat particuliere verzekeraars vaak veel meer geld opleverden dan de vastgestelde regels van de overheid. Nu hebben juridisch op papier weliswaar verzekeraars die allemaal privaat zijn, maar allemaal werken volgens de door de overheid opgelegde regels plus dat ze hun winsten proberen te maximaliseren door overal op te bezuinigen. Kijk, vroeger kostte een bezoek aan onze huisarts gewoon 25 gulden c.q. 12 euro per consult. Dat moest betaald worden. Door uzelf, door het ziekenfonds of door een verzekering. Huisartsen moesten werken en kregen dan pas hun geld. Nu krijgen ze hun geld toch wel, of we komen of niet, maar wel veel minder.

Bovendien zijn huisartsen nu min of meer verplicht om onderhandelingen te voeren met de verzekeraars, maar omdat die paar verzekeraars zo groot zijn en mensen door de overheid verplicht worden om zich te verzekeren, hebben ze schijt aan de huisartsen. Huisartsen verwarren dat massaal met de invoer van extra concurrentie op de markt, maar dat is juist niet het geval. We hebben al vaker opgemerkt dat op een volledig vrije markt, alles vrij is. Iedereen kan dan een opleiding volgen om dat beroep uit te oefenen. Wie dat afrondt, goed is in zijn werk en een praktijk aanschaft, kan aan het werk als huisarts en zijn eigen tarieven bepalen. Zijn klanten bepalen dan of hij zijn geld waard is. Zo kunnen we ook naar de kapper voor 15 tot 150 euro en de waarde van zijn dienst wordt bepaald door zijn deskundigheid. Wie uiteindelijk betaalt (uzelf, uw ouders, een verzekering of uw uitkering) maakt niet uit. Misdefinitie vindt dat er juist echte marktwerking moet komen. Zorg voor extra concurrentie en haal de verplichte verzekering weg.

Hoogleraar Evelien Tonkens vindt dat marktwerking leidt tot dehumanisering van de zorg. Met dooddoeners als "zorg hoort om mensen te draaien en niet om geld" tracht ze haar agenda voor Burgerschap en Humaniteit bestaansrecht te geven. Ongelooflijk hoe makkelijk mensen met dit soort pierpraat hoogleraar kunnen worden. Wat hebben we nu aan dergelijke uitspraken? Oeverloos gelul in de ruimte. Mensen houden van mensen omdat we niet zonder elkaar kunnen, maar uiteindelijk zijn mensen alleen maar te bewegen en te motiveren om iets voor elkaar te doen als het wat oplevert. Dat is zelfs cruciaal voor het leven, want als omgang met mensen nooit iets zou opleveren, waarom zou het dan om mensen moeten gaan? We willen toch dat mensen in een goede gezondheid blijven omdat we van onze naasten houden? Omdat we er een goed gevoel bij krijgen? Of, als dat niet mogelijk is, omdat we er geld mee verdienen om te leven? Laat dat Marxistische gelul nu eens achterwege, vooral als u hoogleraar bent die godverdomme zelf 7 rooien in de maand toucheert.

Waar komt de aversie tegen diensten waarmee geld wordt verdiend vandaan? Als we mevrouw Tonkens vragen om onze relatie te versterken door met een washand onze reet te reinigen en de helft van haar salaris in te leveren (het moet immers niet om geld draaien), dan zegt ze ook dikke snikkel. En terecht. We doen allemaal ons werk en willen daar allemaal voor betaald worden. Hoeveel? Nou, gewoon, zoveel als de gek ervoor geeft. Is dat wenselijk? Nee. Gebeurt dat in de praktijk? Nee. Wij willen ook wel een miljoen vragen voor onze diensten, maar waarom krijgen we dan geen klanten meer? Precies, omdat er concurrentie is en wat wij kunnen niet zo speciaal is dat mensen er zulke achterlijke bedragen voor willen betalen. Bovendien kunnen wij niet gebruik maken van overheidsdwang die mensen verplicht een dure verzekering te nemen die dat geld dan wel even betaalt. Dat is precies wat er mis is in de zorg. Haal de perverse financiŽle prikkel weg door echte concurrentie toe te staan in plaats van exorbitante honoraria te betalen via verzekeringen.

Artsen zouden volgens Tonkens best integer zijn en zich niet als geldwolven willen gedragen. Bullshit, iedereen streeft naar een maximaal resultaat voor zijn inspanningen. Of gelooft u nog in het sprookje dat artsen daadwerkelijk hun eed serieus nemen en werken volgens hun beroepsdeformatie? Natuurlijk niet. Vanaf het moment dat ze Geneeskunde gingen studeren, lag het einddoel al klaar: goede studie, goede baan, veel salaris. Daar is niks mis mee, mensen moeten nu eenmaal gemotiveerd worden om een kwart eeuw op school te zitten. Komen ze eenmaal in de positie dat ze als arts aan de slag kunnen, dan willen ze al hun investeringen eruit halen. Dan merken ze opeens dat ze torenhoge prijzen kunnen vragen voor hun behandeling omdat ze als een van de weinigen de kans hebben gekregen en de verzekering toch het bedrag betaalt. Zouden er meer concurrenten zijn, dan was dat onmogelijk en zakt de prijs. Overal zien we dat juist een gebrek aan marktwerking door een systeem dat te dichtgetimmerd is, de kosten van de zorg zo extreem laten stijgen.

Zorg zou met name duur zijn omdat specialisten te snel diagnoses stellen om eraan te kunnen verdienen. Zomaar behandelingen uitvoeren voor extra geld gaat ze nog te ver, maar zodra ze u officieel een diagnose kunnen geven voor een stoornis of aandoening, hebben ze toch extra geld verdiend en met een diagnose doet de arts de patiŽnt geen kwaad. Is dit achterlijke gedrag het gevolg van marktwerking? Natuurlijk niet. In principe zou er geen verschil moeten zitten tussen een consult en een diagnose. We lopen de kamer van een arts binnen met klachten. Hij onderzoekt ons. Dat onderzoek kost een bepaald bedrag. Zorgen we voor meerdere concurrenten die dat kunnen, dan wordt dit bedrag nooit extreem hoog, anders gaan we wel naar een ander. Op basis van dat onderzoek bespreekt hij het resultaat. Dat kan zijn dat er niks gevonden is, dat er wel wat gevonden is en / of hij diagnosticeert wat we hebben. Een dienst bestaande uit een afspraak, onderzoek en het resultaat tegen een bepaalde prijs. Niks overbodigheid.

Waarom voorziet het zorgstelsel in de mogelijkheid om afspraken, onderzoek, diagnoses en oriŽnterende gesprekken apart te behandelen en te bekostigen? Vroeger gingen we met ons probleem naar de huisarts en kostte dat 12 euro per 20 minuten. Niet meer en niet minder. Het was van te voren bekend. Waren we niet verzekerd, dan betaalden we de arts handje contantje. Hij hoefde er niet aan te denken om expres een diagnose te geven die overbodig was om extra te verdienen, want of hij nu in een zin zei dat er niks aan de hand was of dat hij zei dat we aids hadden opgelopen door anale homoseks: de tijd die hij ermee bezig was, bleef precies hetzelfde. Pas daarna komt de volgende stap: op basis van de diagnose een behandeling adviseren. Daar heeft een arts wel altijd belang bij, want als hij alleen maar een consult kan rekenen, verdient hij minder dan wanneer hij u ook nog een dure behandeling kan aansmeren. Concurrentie op een vrije markt impliceert dat we het belang dat iemand ons overbodige diensten aansmeert, zo klein mogelijk maken.

Zo vinden wij bijvoorbeeld dat de arts die het consult doet, ongeacht of we over onze piemel spreken of over een diagnose, niet ook de arts moet zijn die er tevens belang bij heeft dat we een dure behandeling moeten ondergaan. De wet zou er dus standaard in moeten voorzien dat we (ook) kunnen kiezen om die behandeling door een andere arts te laten doen die de diagnose niet heeft gesteld. Tevens zouden we graag de mogelijkheid hebben om tot een eenvoudige second opinion te komen waardoor we eveneens kunnen voorkomen dat we onnodig onder het mes gaan. Allemaal middelen op een echte vrije markt die ervoor zorgen dat perverse financiŽle prikkels niet de boventoon gaan voeren. Onze kapper zegt wel eens dat we peperdure behandelingen kunnen ondergaan om haaruitval tegen te gaan. Zelf kan hij het niet en zal hij er ook niks aan verdienen, dus dat advies is oprecht. Artsen hebben er vaak wel belang bij. Heeft u niet gemerkt dat als uw tandarts tegenwoordig geen gaatjes vindt, hij andere dingen gaat doen om geld te verdienen zoals foto's maken?

Goede marktwerking op een echt vrije markt kan een zegen zijn voor de zorg die nu aan het kwakkelen is. Bureaucratie wordt erdoor verholpen. Kijk, onze kapper vraagt 20 euro voor een simpele kapbeurt met zijn tondeuse. Wellicht zou hij 2000 euro willen vragen, maar door de vrije markt zouden al zijn klanten verdwijnen naar de concurrent. Stel nu dat de overheid ons zou verplichten om bij 1 van de 5 verzekeringen een kapperverzekering af te sluiten die zonder blikken of blozen de facturen betaalt. Alle kappers gaan dan 2000 euro vragen en we kunnen niet meer zonder. Is dat de schuld van de marktwerking? Nee, dat is de schuld van het socialisme dat ons onder dwang naar bevriende verzekeraars stuurt. Politici hebben voorts door dat hun achterban de stijgende premies niet meer kunnen betalen en gaan subsidies geven. Hierdoor ontstaat er een spel tussen dienstverlener, verzekeraars en de overheid en dus bureaucratie. Schaf het socialisme af, weg met de verzekeraars en stop verdomme eens met willekeurig subsidies geven aan mensen die daardoor in de knel komen.

Op een vrije markt met voldoende concurrentie en zonder verzekeraars, zijn al die subsidiepotjes niet nodig en verdwijnt de macht van grote financiŽle instellingen. Mensen kunnen zelf hun eigen boontjes doppen en de overheid heeft minder last van fraude. Zo probeert staatssecretaris Wiebes (FinanciŽn) nog 168 miljoen aan onterecht uitgekeerde toeslagen te innen die door de Belastingdienst naar het buitenland zijn gestuurd. Dat geld moeten we als verloren beschouwen. Het is gewoon regelrechte fraude. In plaats van janken dat die fraude nu eenmaal wordt gepleegd als de politiek de kat op het spek bindt, moeten we ervoor zorgen dat die toeslagen, subsidies en uitkeringen per definitie verdwijnen. Om dat te realiseren, moeten ze niet nodig zijn en ze zijn niet nodig als de zorg niet gegijzeld wordt door verzekeraars en andere ellende zoals specifieke vergunningen die de overheid heeft geregeld. Open die markt! Heeft u ooit een subsidie ontvangen voor de kapper, voor een tatoeage of de hoeren? Nee. Stop met belasten en betaal alles zelf.

Nederlanders schijnen massaal het ziekenfonds terug te willen omdat ze nu hunkeren naar de nostalgie van "vroeger was alles beter" en omdat termen als marktwerking een slechte naam hebben gekregen door onterecht in verband gebracht te worden met het voor de zoveelste keer falen van het in essentie socialistische beleid van de regering. Slecht idee, u heeft de prijzen van de gulden nog in uw hoofd zitten. Geef marktwerking echt een kans en al die subsidiepotjes zijn niet meer nodig. Staatssecretaris Van Rijn zit niet alleen vuistdiep in de zeik van zijn moeder, maar ook in de ellende met het persoonsgebonden budget (PGB). Eerst had hij nog het excuus dat hij de hervorming van het PGB niet meer kon stoppen toen hij eenmaal doorkreeg dat het op een ramp zou afkoersen. Op een gegeven moment wordt de chaos zo groot dat hij het in de politiek op zijn bordje kreeg. Signalen zou hij negeren. Iedereen wist dat het PGB sowieso ruk was en dat het uitbetalingssysteem fraude in de hand hielp. Van Rijn loog in de Kamer over die kennis.

Desondanks vinden we het nogal hypocriet van de andere politieke partijen dat ze zo selectief verontwaardigd doen, want het is toch een feit van algemene bekendheid dat alle vormen van uitkeringen verzanden in een administratieve puinzooi en fraude wat gewoon simpelweg op te lossen is door mensen geen geld meer te geven. Zorg ervoor dat hun lasten omlaag gaan zodat ze zelf geld overhouden. Hun eigen geld wel te verstaan, dan is het probleem met de fraude ook meteen opgelost. Van geld een probleem maken en blijven zaniken dat het wel om mensen moet gaan? Houd uw bek, geld is het probleem niet. Mensen werken omdat ze geld willen verdienen, nou en? Jaarlijks stelt de overheid 5,3 miljard ter beschikking aan verpleeghuizen die daar minstens 20 % (dus ruim 1 miljard) van verspillen. Ook hier zien we dat geld geven nooit de oplossing is. Mensen kunnen niet omgaan met geld. Bekostig de zorg, geef nooit geld! De overheid moet stoppen met het weggeven van ons geld. Moeten er schone lakens worden gekocht? Benader een ondernemer en stuur die lakens.

Geef de kapper 100.000 euro en hij koopt ergens een vakantiehuisje wat niks met zijn werk te maken heeft. Geef hem wat flessen haarlotion en hij zal zijn werk beter kunnen doen. Simpel, zo kan het ook werken in de zorg. Weg met die verzekering die het ene wel vergoedt en het andere niet. Weg met die vieze farmaceutische industrie die er belang bij heeft dat medicijnen niet genezen maar het ziektebeeld blijft aanwakkeren met een kleine vooruitgang zodat ze hun troep tegen woekerprijzen kunnen blijven verkopen. Open die markt. Stop met belachelijke plannen die enkel politiek moeten scoren. Schippers wil dat u zogenaamd vrijwillig uw vrije artsenkeuze opgeeft in ruil voor een korting op het eigen risico. Godverdomme een sigaar uit eigen doos. Eerst verspillen, dan het eigen risico omhoog gooien zodat de zorg voor velen onbetaalbaar wordt en dan die sigaar in onze reet douwen als we nog meer willen opgeven. Zo doen commerciŽle hoeren het ook. Eerst de prijs verhogen en dan korting geven. Met het verschil dat we dan naar een ander kunnen om te naaien.

Kenmerkend aan het socialistische systeem is dat het inhoudelijk steeds een klein beetje verandert zodat er andere dingen vergoed worden of simpelweg helemaal verdwijnen. Onze kapper zou het niet wagen om te zeggen dat hij na 45 jaar geen blond haar meer wil knippen, maar als een verzekeraars vinden dat u als moddervet varken door uw eigen schuld een obesitaspatiŽnt bent geworden waarvoor ze de vervolgoperaties niet meer willen vergoeden, dan kunt u geen kant meer uit. Natuurlijk, elk pondje gaat door het mondje en u bent gewoon een ranzig zwijn, maar is het niet zo dat ziek worden iedereen kan overkomen? In welke vorm dan ook, vrijwillig of deels bewust door een slecht leefpatroon? Moeten we voortaan de tanden van mensen die ze slecht hebben gepoetst ook niet meer via de zorg laten lopen? Ook niet als de slechte hygiŽne het gevolg is van pesten? Wie voert die discussies over gezondheid? Walgelijk als anderen gaan bepalen wat er wel en niet vergoed moet worden. Wij betalen verdomme allemaal toch ook mee aan dingen die we niet hebben?

Het feit dat er Łberhaupt discussies gevoerd worden over wat we eigenlijk als samenleving willen vergoeden, bewijst al het failliet van het systeem dat juist uitgaat van eindeloze solidariteit. Ook wij kunnen bij een heleboel behandelingen van anderen betogen dat we die liever niet betalen. Hel, we zouden zelfs helemaal niet voor een ander willen betalen, want zij betalen ook niet voor ons. Zou de markt echt vrij zijn en zou er sprake zijn van marktwerking, dan bestond deze discussie niet. Alsof iemand tegen ons in een private supermarkt kan zeggen dat we van ons eigen geld geen chocolade mogen kopen. Dat gaat niemand wat aan. In de zorg gaat het ook niemand wat aan. Waarom zouden we niet voor een dikzak willen betalen, maar wel voor een allochtone hypochonder? Waarom betalen we voor stoppen met roken terwijl we niet roken? Of betalen voor iemand die met opzet van een hoge brug springt? Nee beste mensen, die mensonwaardige discussie willen we niet voeren. We spelen niet voor God. Koppel die onzin los van de zorg.

Op een vrije markt wordt het aanbod bepaald door de vraag en in de zorg is die vraag nu eenmaal vrij hoog zodat er altijd werk te doen is. Zou de zorg echt geprivatiseerd worden zodat commerciŽle bedrijven net zo makkelijk zorg kunnen bieden als de barbier ons haar onder handen wil nemen, dan ontstaan de banen vanzelf. Natuurlijk moeten we ervoor waken dat er in crisistijd veel uitbuiting kan ontstaan, maar dat is een stuk makkelijker op te lossen dan de zooi waar we nu mee zitten. Van Rijn trok 220 miljoen euro uit om banen in de zorg te redden. Opmerkelijk, want we hebben de afgelopen jaren niks anders gehoord dan dat er handen te kort waren aan de bedden en de banen voor het oprapen liggen. Dat verhaaltje horen we niet alleen over de zorg trouwens, maar dat ter zijde. De kapitaalinjectie bleek weggegooid geld. Banen in de zorg is een illusie en dat komt met name door dat verfoeide eigen risico. Besef dat als de overheid en de zorg niet al die miljarden zouden verspillen, de zorg gratis was zonder eigen risico.

Het linkse kabinet maakt nergens vrienden en dat blijkt wel weer als ze ook nog eens ruzie maken met gemeenten. Van Rijn hevelt verantwoordelijkheid voor de zorg over naar de gemeenten, geeft hen daar nauwelijks geld voor en doet ook nog eens een greep in de gemeentekas om zijn eigen begroting te redden. Lekker makkelijk, geen verantwoordelijkheid in Den Haag, maar wel het geld lopen jatten. Socialistische dieven, ze moesten hen de handen afhakken! Op hun beurt trachten gemeenten hun begroting op orde te krijgen door de lokale kerken als vrijwilligersorganisatie te zien die het wel even gratis doen. Net als vroeger. Doet de overheid niks en wil uw familie niet voor u zorgen, dan komt u terecht in de kerk. Die voorts ook erg selectief is en waar u niet welkom bent als u niet in de lieve pedofiele Heer gelooft, maar ja, dat zijn de nare dingen die het hebben van een eigen mening met zich meebrengen. Gezondheid is zo belangrijk voor de mensen, maar de politiek jat alleen, de zorg wordt wegbezuinigd en burgers moeten zelf vrijwillig dokteren.

Overweging.

De vraag of we Łberhaupt wel in aanmerking komen voor de zorg en in hoeverre we daar zelf voor moeten opdraaien, wordt slechts overschaduwd door het schrikbeeld dat als we eindelijk zorg krijgen, die zorg niet voldoet aan de standaard die we mogen verwachten van moderne westerse samenlevingen. Vooral ouderen zijn hierbij de klos aangezien ze door hun hoge leeftijd vaker kampen met gezondheidsproblemen. Ouderen liggen tegenwoordig steeds vaker te verpieteren in hun woning omdat het kabinet de toegang tot verpleeghuizen heeft geblokkeerd. Blijven ze thuis, dan blijkt dat ze nauwelijks zorg krijgen, slecht eten en drinken en daardoor nog zieker worden. Mensonterend vinden wij dat. Alsof ouderen geen rechten meer hebben en uitgerangeerd zijn nadat ze hun hele leven voor deze klote maatschappij hebben gewerkt. Heeft u last van chronische pijn, dan bent u de lul, want artsen doen er niks aan. Steek uw hand op als u herkenning ervaart: u komt bij de dokter met een probleem dat u al langer heeft en u gaat weg zonder oplossing.

De verwachting is dat er voorlopig geen verbetering valt te verwachten. Vaak lezen we afschuwelijke berichten dat lakse zorg bejaarden fataal is geworden en dan denken we aan het onvermijdelijke moment dat wij in die situatie komen als dit zo doorgaat. Zoals met zoveel belangrijke onderwerpen die we hier op Misdefinitie bespreken, kan alleen een grondige hervorming de zorg nog gaan redden. Dan bedoelen we niet die achterlijke hervormingen die de linkse zakkenwassers op het oog hebben en waar we alleen maar massaontslagen door krijgen. Nee, wij streven naar een stelsel dat gebaseerd is op een volledige vrije markt. Geen misbaksel dat grotendeels toch stiekem socialisme is en totaal niet werkt. Echte concurrentie, iedereen toegang tot goede opleidingen en weg met alle overbodige ballast zoals subsidies en verzekeringen. Een gewaagd experiment dat de politiek niet zou aandurven, maar wel noodzakelijk. IdeeŽn genoeg, maar helaas zullen wij nooit het draagvlak krijgen om het allemaal te realiseren. Hoe zuur dat ook is voor de zorgbehoevenden.
Reacties: 0
Pagina's: 1

Reactie toevoegen
U dient in te loggen om een bericht te kunnen plaatsen.
 Houd het hier netjes. Hartelijk dank.

Misdefinitie
Copyright (c) 2004-2017.

C:\>Misdefinitie\type info.txt
Contact opnemen kan via een e-mail naar info apending misdefinitie.nl.