Mis∑de∑fi∑ni∑tie (de ~ (m.), ~s)
1 Politiek correct geformuleerde definitie waarmee men door middel van leugen en bedrog de werkelijke aard van misstanden probeert te verhullen door deze te rechtvaardigen.
- Misdefinitie gaat over misstanden en gedrag van criminelen, radicalen en terroristen.
- Misdefinitie te hard? Bekijk ons op Youtube! Abonneer, reageer en respecteer.
Gebruikersnaam: Wachtwoord:
# Home # Boek HvA # Registratie # Contact #
Misdefinitie artikelen
Pagina: 4 / 43: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43

795 Regeren per decreet (2)
794 Nooit capituleren voor islamiseren
793 Niks is goed aan links
792 Plagiaat is geen promotie
791 Broeinest van islamterreur
790 Pestprotocol voor de lol
789 Socialist de pislamracist
788 Recht viert bloedzegen
787 Privacy is een gegeven
786 Asielparasiet hoort hier niet
785 Hahaha, moederneukende politie! (2)
784 Weg met die zwarte apen! (1)
783 Tien jaar vijanden van ons volk
782 Eurofielen parasiterende imbecielen
781 Tekort van haver tot gort
780 Aanbesteed door een hersenscheet
779 De grens ligt bij geweld
778 Falen waar slinksen van balen
777 De bewijs-ontkenreeks
776 Peper aan uw reet

781 # Tekort van haver tot gort #
Gepost door Misdefinitie op 18-10-2014 om 23:10.
"Noem onze cultuurverrijkende Marokkanen geen ruftende naar de kont van hun kamelen stinkende berberapen," schreeuwt de zieligheidsindustrie, "vroeger hadden jullie kankerkazen hen nodig omdat jullie het vuile werk niet wilden opknappen!" Aan zulke minderwaardige kakkerlakken uitleggen dat het in het immigratiedebat altijd gaat over criminele Marokkanen, is hetzelfde als proberen de kwantummechanica bij te brengen aan figuren die zelfs de domme school te pittig vonden. Criminelen hebben we nooit nodig gehad. Wie wil er nu verkrachters en moordenaars importeren? De rest is ook altijd overbodig geweest, want Nederland kende altijd werkloosheid. Haal uitkeringen weg en mensen raken gemotiveerd om te gaan werken, maar er was altijd al een tekort. Aan echte banen wel te verstaan, niet aan mensen. Veel mensen snappen dit niet, daarom gaan we het bewijzen en de vermeende "tekorten" onderzoeken. Noodklokken luiden continu in het onderwijs. De beroepsbevolking vergrijst en vacatures worden niet vervuld. Bullshit, de stoelendans gaat verder.

Scholen bulken van de mensen.

Net zoals de propagandamakers al sinds de jaren '60 lopen te roepen dat er zat werk is, mensen niet willen werken en zij daarom allochtonen als stemvee hier naar toe moeten halen, roepen ze ook al jaren dat het tekort aan leraren ons parten gaan spelen. Doen we er niks aan, dan gaat het licht uit en krijgen alle leerlingen in de school straks les van een leraar die in het midden van het schoolplein moet gaan staan. U gelooft dat klakkeloos; u heeft immers geen reden om te twijfelen aan de betrouwbaarheid van de linkse berichtgeving. Kritiek wordt vakkundig in een hoek geschoven en alles wat voor uw geboorte begonnen is, kunt u per definitie nooit weten niet waar? Dus als de overwinnaars in de geschiedenisboeken de joodse versie van de Holocaust beschrijven, dan gaat u daarin mee. Al was het maar omdat u hier in Nederland het risico loopt om voor de strafrechter te verschijnen. Zo gaat dat gewoon. Gelukkig kunt u thans met eigen ogen aanschouwen hoe dat fabeltje "geen mensen, dus gastarbeiders" in de wereld is gekomen.

Reeds uit 1999 stammen de berichten dat er een vreselijk lerarentekort is ontstaan door toedoen van het socialistische beleid van 8 jaar Paars; u weet wel, met dezelfde VVD en PvdA waarop u twee jaar geleden nogmaals heeft gestemd. Destijds pleitten de "weg met ons"-Gutmenschen al voor segregatie door voor te stellen dat het lerarentekort eerst op zwarte scholen moest worden opgelost. Dat roomblanke kinderen kwaliteit krijgen die gelijk staat aan het Bantoe-onderwijs dat in ebolalanden wordt gegeven, boeide hen niet. Wel, u kent de geschiedenis van die linkse kliek. Steeds meer allochtonen importen om de gekste redenen. Dan weer vanwege het lerarentekort, dan weer door een oorlog en later vanwege gezinshereniging. Het niveau van het onderwijs werd omlaag gegooid om hen de kans te geven een diploma bij een pak Brinta te krijgen, maar het probleem bleef: de bonden bleven aan de noodklok rukken. Bij het CNW beloven ze u een lerarentekort in 2017; net zoals ze dat deden de afgelopen 20 jaar. Scholen roepen dat er wel banen zijn.

Beweringen worden het beste ontkracht door bewijs en om te controleren wat er nu waar was van het doemscenario dat we straks geen (goede) leraren meer voor de klas zouden hebben, hebben we in 2010 een grootschalige test gedaan. Na een spamrun op vacatures en talloze malen solliciteren, kwamen we tot de conclusie dat scholen, als ze willen en normaal omgaan met kandidaten, ruim voldoende mensen kunnen krijgen om de vacatures op te vullen. Het slechte onderwijs van de afgelopen decennia is derhalve niet louter een kwestie van te weinig mensen kunnen krijgen of opleiden, maar meer de combinatie van vernietigende linkse politiek, de dubbele agenda van de immigratie-industrie en de wens mensen in de waan te laten dat er zat werk is en werkloosheid dus eigen schuld, dikke lul is. Nu is dat onderzoek inmiddels 4 jaar uit terwijl de berichten dat er nu echt een lerarentekort aan komt, steeds heftiger worden. Tijd om het onderzoek te herhalen. Al was het maar zodat u steeds met eigen ogen kunt zien hoe u besodemieterd wordt.

Voor dit onderzoek hebben we een slordige 40 vacatures opgesnord van bekende vacaturesites voor leraren zoals meesterbaan.nl. We laten een bevoegde en een onbevoegde docent solliciteren die we uit privacyoverwegingen verborgen gaan houden. Aangezien wiskunde wordt beschouwd als een van de belangrijkste vakken waarvoor een tekort aan leraren zou zijn, hebben we ons vooral daarop gericht. Onze beheerder ging voorts nog langs bij een aantal vacatures voor het vak Informatica; een vak dat weliswaar een ondergeschoven kindje is, maar als scholen het geven schijnen ze moeilijk aan personeel te komen. Wel, hier zijn we. Als er echt een tekort is, dan zullen we met open armen onthaald moeten worden. Bij ernstige tekorten die echt zijn, kijkt men niet naar een vervelende karaktereigenschap meer of minder. Dan zouden ze al blij zijn als er Łberhaupt iemand komt solliciteren. Bij keuze is er immers geen tekort. Schokkend: twee keer 40 sollicitaties, leverden slechts 6 gesprekken en nul (!) banen op. Vaak kregen we niet eens een reactie. Hoezo lerarentekort?

Blijkbaar bevinden de scholen zich in de luxe positie dat ze het makkelijk kunnen veroorloven om de meerderheid van de kandidaten niet uit te nodigen omdat er sprake is van een overschot in plaats van een tekort zoals ze de overheid proberen voor te spiegelen. Dat is geen onderbuikgevoel, maar echt een kwestie van de harde feiten wat nog een keer extra bevestigd wordt als de afwijzingen binnen beginnen te stromen. Slechts een handjevol scholen zijn eerlijk over het feit dat het lerarentekort niet bestaat. Van drie scholen kregen we het bericht dat ze 26, 30 of zelfs 40 reacties hadden ontvangen op hun vacature wiskunde. Tientallen docenten per regio, zijn dus op zoek naar een (andere) baan. Logisch dat we dan geen persoonlijke reacties krijgen, maar slechts een standaardmailtje dat ze naar iedereen sturen. Zoveel vissen in de vijver zorgen ervoor dat heel veel goede kandidaten achter het net vissen. Andere scholen melden ons dat ze een groot aantal reacties hebben gekregen en wijzen alle schapen die geen vijf poten hebben, meteen af.

Kandidaten zat dus, maar toch melden de media dat er een schrikbarend tekort is aan leerkrachten. Kunnen ze dat op een bepaald moment lastig onderbouwen, dan volgen de berichten dat in de toekomst het licht uitgaat elkaar in rap tempo op. Yeah right, dat zal wel. Uit de praktijk blijkt toch echt iets anders. Zou er echt een lerarentekort zijn, dan zouden scholen een harde plasser krijgen als we solliciteren en er alles aan doen om onze kandidaten aan te nemen. Scholen lijken echter aan hetzelfde euvel te lijden als de commerciŽle bedrijven. Vacatures worden niet op het internet geplaatst omdat ze daadwerkelijk iemand zoeken, maar omdat ze concurrenten willen laten geloven dat het zo goed gaat dat ze in deze crisistijden extra personeel nodig hebben. Spookvacatures, maar dat willen deze door uw belastingcenten gefinancierde instellingen natuurlijk nooit toegeven. Leugenaars zijn het. Om de enorme stroom aan kandidaten voor hun spookvacatures aan te kunnen, geven sommige scholen van te voren aan dat we niks meer zullen horen.

Zo kregen we van het Clusius College een ontvangstbevestiging waarin stond dat als we over 2 weken niks horen, we dat moeten beschouwen als afwijzing. Leuk hoor de kandidaat zo in spanning houden. Die moet dan 2 weken met de billen bloot gaan bidden tot God in de hoop dat zijn telefoon afgaat en als zijn telefoon gaat, dan is hij ook nog eens tweede keus aangezien ze eerst even de andere kandidaten gaan bekijken. Het Ichthus Lyceum noemt eveneens een deadline. Niks gehoord voor een bepaalde datum? Afwijzing. Dat kandidaten om hun uitkering te kunnen behouden afwijzingen moeten kunnen laten zien, boeit ze geen flikker. Cees zon van het Bertrand Russell College is er nog duidelijker over. Binnen twee weken geen uitnodiging? Dan hebben ze iemand gekozen wiens huidskleur kenmerken beter overeen komen. Hij geeft aan geen aparte afwijzingen te sturen. Luie flikkers, wat meer moeite mag wel. Feitelijk komt het erop neer dat scholen ons vragen wekenlang beschikbaar te blijven totdat zij in hun behoeften zijn voorzien.

Het duurde niet lang of het begon afwijzingen te regenen in onze mailbox. Voor uw plezier hebben we een aantal voorbeelden van die afwijzingen op een rijtje gezet. Wat meteen opvalt, is dat het om gestandaardiseerde afwijzingen gaat. Alle scholen zijn zelfstandige ondernemingen aan het subsidie-infuus die in beginsel geen fuck met elkaar te maken hebben. toch zijn vrijwel al hun afwijzingen precies hetzelfde. Alsof die afwijzingen uit het introductie handboek der HR-mongolen komt en het bij een afwijzing gewoon een kwestie is van willekeurig kiezen. De meest voorkomende afwijzingen willen we nog wel even apart bespreken. Klassiek is de afwijzing waarin men vermeldt dat de keuze niet op u is gevallen. Men doet veel moeite om te suggereren dat ze een zorgvuldige procedure hebben gevolgd, maar dat is slechts een faÁade. Soms staan er in zulke mails het excuus dat het zolang duurde wegens vakantie. Gecombineerd met de wetenschap dat ze in vacatures heel vaak zeggen dat het spoed heeft of per direct nodig is, is dat nogal belachelijk.

Scholen hebben dus zat keuze en dat geven ze dan ook op allerlei manieren toe. Een vreemde eend in de bijt is daarom de afwijzing op basis van het idee dat uw opleiding en ervaring onvoldoende aansluiten bij wat ze zoeken. Dat kan een heel goed argument zijn in het bedrijfsleven waar kandidaten zo'n beetje elke denkbare opleiding hebben en zelfs zonder de juiste papieren proberen om ergens binnen te komen, maar dat geldt voor het lerarenvak niet. Er bestaan slechts twee soorten lerarenopleidingen. Eerstegraads en tweedegraads. Zonder die opleiding, die bij elk instituut dat het aanbiedt op dezelfde manier geaccrediteerd is, is een docent niet bevoegd en zal hij eerst die opleiding moeten doorlopen. Het maakt niet uit of iemand nog andere mooie opleidingen heeft behaald. Het maakt niet uit of iemand professor in de wiskunde is. Zonder die bevoegdheid is een vaste baan sowieso niet mogelijk. Wel kan een hoogopgeleide onbevoegde leraar versneld zijn bevoegdheid halen en is hij om die reden heel interessant. Als er een tekort is dan.

Vandaar dat we dit onderzoek hebben gedaan met een bevoegde en een onbevoegde kandidaat. De bevoegde kandidaat heeft een eerstegraads bevoegdheid wiskunde en is derhalve meteen inzetbaar. De onbevoegde kandidaat is een master of science, kan zijn bevoegdheid binnen afzienbare tijd halen en is ook direct inzetbaar aangezien scholen nog steeds (tijdelijk) een onbevoegde leraar die wel bekwaam is mogen inzetten in tijden waarin het lerarentekort heerst. Mits deze leraar inderdaad binnen twee jaar zijn bevoegdheid haalt. Wat schetst onze verbazing? Hoewel beiden vele jaren aan onderwijservaring hebben, kregen beide kandidaten toch regelmatig afwijzingen vanwege onvoldoende opleiding en ervaring. Met andere woorden: afwijzingen worden volstrekt willekeurig naar de kandidaten gemaild. Er bestaat gewoon een standaardlijstje in een boek en daar kiezen ze uit. Tot zover alle adviezen om achteraf feedback te vragen. Vacaturesites raden u aan om afwijzingen na te bellen, maar dat heeft geen zin. Alles is puur gericht op willekeur.

Voorts hebben we nog de "we hebben u aan het lijntje gehouden en nu we iemand hebben aangenomen kunt u de tering krijgen wat we u nog eventjes lekker gaan inwrijven". We werden totaal niet serieus genomen. Zolang men nog niet zeker was van een benoeming, horen we niks. Zodra ze iemand aannemen, mogen we er nog eventjes van genieten dat een ander nu wel werk heeft. Het zinnetje dat onze gegevens zullen worden vernietigd, is eveneens iets achterlijks. Ten eerste zal dat niet gebeuren. Gegevens blijven altijd achter. Niemand kan garanderen dat het inderdaad weg is. Om nog maar te zwijgen dat er overal wel zwarte lijsten bestaan die onderling worden uitgewisseld zonder dat iemand daar vanaf weet. Ten tweede is het dom om kandidaten die veel moeite hebben gedaan om te solliciteren, definitief af te wimpelen. Misschien komt er in de toekomst weer een andere vacature. In portefeuille houden is dan veel beter. Scholen weten echter dat ze bij elke vacature weer tientallen reacties krijgen, dus waarom moeite doen om iemand in het achterhoofd te houden?

Een variant is de afwijzing die gebaseerd is op het principe dat de vacature reeds intern is ingevuld. Vanuit de schoolorganisatie denken ze dat daarmee zeggen dat geen enkele externe kandidaat goed of slecht was aangezien ze daar niet eens naar hebben hoeven kijken. Nogal onzinnig. Elke school weet hoeveel docenten hij in dienst heeft met een deeltijdbetrekking. Bekend is ook dat heel veel docenten met een te kleine baan, graag een grotere baan zou willen hebben zodra er uren vrijkomen. Een grotere baan levert immers meer op en het is niet rendabel om voor een paar uurtjes in de week meerdere dagen naar de school te moeten komen omdat de werknemer dan geen banen kan combineren om toch tot een voltijdse baan te komen. Een beetje school zorgt er dus voor dat ze bij een vacature eerst zijn eigen personeelsbestand raadpleegt. Dat is altijd goedkoper en minder risicovol dan een volledige externe procedure. Waarom wordt een vacature in hemelsnaam extern uitgezet als er intern iemand beschikbaar was? Spookvacatures voor reclame dus. Walgelijk.

Opmerkelijk is dat we vooral uitgenodigd werden op scholen die relatief ver van een station af liggen. Hieruit zou de illusie kunnen ontstaan dat scholen die moeilijker bereikbaar zijn met het openbaar vervoer, veel eerder te maken kunnen krijgen met een lerarentekort, maar dat lijkt slechts een van de vele factoren te zijn die op zichzelfstaand een te klein verschil uitmaken. Hoe het ook zij, onze beheerder nam een tweetal uitnodigingen voor zijn rekening en dat had meer een praktische en organisatorische reden. Willen we zoveel mogelijk een echte situatie nabootsen, dan zullen we wel op de gesprekken moeten verschijnen en dat blijkt nog niet zo eenvoudig te gaan. Wellicht speelt u met de gedachte dat als er echt een lerarentekort zou bestaan en scholen heel blij zijn dat we langs willen komen, ze moeite doen om het zo makkelijk mogelijk te laten verlopen en dat begint al bij de afspraak zelf. Van het Kaj Munk College in Hoofddorp kregen we een mail met het verzoek om over 2 dagen te komen. Schijt dat u werkt, u komt wanneer zij willen.

Belachelijk, uit de opgestuurde cv's blijkt overduidelijk dat we voltijds werken en het getuigt van fatsoen dat daar rekening mee gehouden wordt. Geef tenminste meerdere keuzemogelijkheden en vraag of het goed uitkomt. Goed, we willen niet lullig doen en sturen iemand die op dat moment beschikbaar is naar de afspraak. Aldaar kregen we contact met HR-adviseur mevrouw Kirsten Schalkwijk. Wel, u weet inmiddels hoe we over die waardeloze tussenpersonen denken die geen enkele kennis van zaken hebben, maar wel zo arrogant als de tyfus zijn. De kanker van iedere organisatie. Een afdeling die louter bedoeld is om werknemers zo min mogelijk te betalen en ze van zoveel mogelijk rechten te beroven. Desondanks zijn we altijd netjes en representatief. Vooral onze beheerder houdt ervan om als een echte imposante heer binnen te treden. Het lerarenschap dat hij vroeger kende, was niet informeel en kreeg nog respect. Meteen viel op dat de gesprekken nog altijd allemaal op dezelfde manier verlopen. Dezelfde mentaliteit, hetzelfde gedrag en dezelfde vragen.

Bij binnenkomst heerst de bureaucratische mentaliteit die we ook terug vinden bij de politie. Melden aan de balie en dan 10 minuten moeten wachten totdat iedereen geformeerd is. Om die reden zorgen we er altijd voor dat we zelf 10 minuten voor tijd binnen zijn en dan nog slagen ze erin om het gesprek te laat te laten beginnen. Jammer voor u dat u tussen de bedrijven door bent langsgekomen en weer terug moet naar een klant waarmee u wel uw brood kunt verdienen. U wacht maar, het is hier nu eenmaal een school en dat betekent altijd druk, druk, druk. Eenmaal in de gesprekskamer, begon het riedeltje dat we al zo vaak hebben afgedraaid. Netjes antwoord geven op de meest stupide vragen terwijl we ons nog steeds verwonderen over de manier waarop onderwijs gegeven wordt in Nederland. Een aspect dat altijd terug komt, is dat scholen van tegenwoordig heel informeel met leerlingen omgaan en voornamen gebruiken. Het doet ons denken aan het Hermann Wesselink College in Amstelveen waar leraren de leerlingen soms "schatje" noemden.

Gebrek aan discipline is ook nog altijd een probleem en bij elke sollicitatie worden we weer met de neus op de feiten gedrukt. IJzeren tucht en stalen discipline? Nooit van gehoord, de leraar is geen autoritair figuur meer die een natuurlijk overwicht heeft op kinderen, maar een slapjanus die hooguit als coach mag meedraaien op gelijke hoogte met de leerlingen. Geen wonder dat veel leraren de leerlingen tegenwoordig op sociale media toevoegen en zich gedragen als pedofielen. Stop nu eens met dat gelul over dat pedagogische klimaat vol gebakken lucht waarin de kinderen zich in de praktijk maar moeten redden. Men heeft nog geluk dat veel leerlingen ondanks scholen toch nog ver komen in het leven, want als het aan het systeem ligt, creŽren ze louter mietjes en criminelen. Uiteraard spelen de overwegingen en ideeŽn die we hier propaganderen geen rol in een eerlijk en objectief onderzoek op de scholen. Solliciteren kunnen we als geen ander; daarbij geholpen door veel kennis en ervaring. Politiek correct antwoorden is gewoon de boel omdraaien.

Opeens nam het gesprek een cruciale wending toen de HR-miep opmerkte dat we wel erg veel titels voor onze naam hebben en meerdere opleidingen hebben gevolgd. Ook de imposante staat van dienst hakte er flink in en dan hebben we de politieke activiteiten van Misdefinitie voor het gemak weggelaten op het cv. "Bent u niet overgekwalificeerd om als leraar aan de slag te gaan?" Wel godverdomme, wat is dat voor idioot gedoe? Wat nou overgekwalificeerd? Ten eerste wordt daarmee gesuggereerd dat er een bovengrens aan het niveau van de leraar bestaat. Alles en iedereen die slimmer is, kan dus niet als leraar aan het werk. Toegegeven, het is wel waar. Als wij ergens binnen komen, zeker in een school, dan zijn we in 99 % van de gevallen het hoogst opgeleid. Alleen gepromoveerden en professoren hebben we nog boven ons. Tot onze spijt komen we daar nooit binnen, maar dat ter zijde. Kennis is belangrijk voor het vak. Ten tweede staan de opleidingen en werkervaring gewoon op het CV, dus wat de neuk worden we uitgenodigd als we toch "overgekwalificeerd" zijn?!

We vragen die HR-troel waarom ze in hemelsnaam onze tijd heeft verspild met de uitnodiging en het gesprek als van te voren al duidelijk is dat de in hun ogen perfecte kandidaat, niet te veel weet. We begrijpen dat het vervelend is als wij als enige in de school fatsoenlijk kunnen schrijven en rekenen, maar had ons dan meteen per mail afgewezen. Dat scheelt tijd en geld. "Ja, uhm, we hebben u uitgenodigd om te laten zien dat iedereen welkom is en we graag leraren met een andere loopbaan de kans geven. Het betekent dat wij niet zo kortzichtig zijn." Fuck you, een uitnodiging is geen kans. Met onze papieren is het geen kunst om uitgenodigd te worden. Als het van te voren al duidelijk is dat iemand niet in aanmerking komt voor de baan, dan is hij op dat moment gewoon genaaid. In die tijd hadden we elders kunnen praten of geld binnen kunnen halen. "Wij zijn een warme school met een hart voor iedereen hoor." Dikke snikkel vuile teef, wie betaalt ons de financiŽle schade terug voor de tijd die we aan u hebben verspild?

Elk sollicitatiegesprek dat we gevoerd hebben op de scholen, eindigde in de belofte dat we "binnen 2 weken" iets zouden horen. Ook hier kunt u flinke vraagtekens bij plaatsen aangezien ze in bijna alle vacatures wel laten merken dat er enorme spoed achter zit. Voordat we vertrekken, vragen we nog per wanneer de vacature moet worden ingevuld. "Gisteren," krijgen we te horen en ook dat is een bekende "grap" die we al vaker gehoord hebben. Flauwekul, want als de leerlingen daadwerkelijk zonder leerkracht zitten, dan hoefden we niet twee weken te wachten op de uitslag. Twee weken later kwam de afwijzing. Te hoog gekwalificeerd. Wie had dat nou verwacht. Twee maanden later treffen we dezelfde vacature op Meesterbaan. De kandidaat die het wel is geworden, is blijkbaar door de kinderen met zijn kop in de wc geduwd en gevlucht. Wederom solliciteren we. Nu kregen we binnen 2 dagen uitsluitsel van het resultaat. Een tweede afwijzing: zonder gesprek passen we nu niet in het profiel dat ze zoeken. Zoals we al zeiden: willekeurig een afwijzing uit het boekje.

Op het Ashram College in Alphen aan de Rijn maakten ze het wel erg bont. Na onze sollicitatie, hoorden we eerst niks van deze school. Pas na twee weken, kregen we opeens een e-mail met het verzoek om over twee dagen om 13:00 te verschijnen voor een gesprek. Het bekende liedje. Scholen denken dat we na weken radiostilte in staat zijn om opeens een vrije dag te vragen en deze op te offeren voor een gesprek waarin we nog lager dan tweede keus zijn. Contact na twee weken betekent vrijwel altijd een afwijzing of het probleem voor de school dat alle geliefde kandidaten niet geschikt bleken. Dan nodigen ze maar iemand uit die vanaf het begin al tweederangs was. Tussentijds maar even de auto gepakt en tijdens een saaie vergadering stiekem gaan solliciteren. Met het risico dat we straks helemaal geen baan hebben, maar goed. Het bekende ritueel voltrok zich inclusief het inmiddels welbekende sollicitatiegesprek. De HR-adviseur beloofde ons de volgende dag reeds te bellen en vroeg ons zelfs wanneer we bereikbaar waren. Ze zou precies om 15:00 bellen.

Het nieuws per e-mail laten weten? Dat wilde ze niet. Dat vond ze vervelend. "U bedoelt dat u niet schrijven kunt?" Ja, we dachten het wel, maar zeiden het niet. Bel dan maar, we vragen onze baas wel of we de telefoon op de vergadertafel mogen leggen. De volgende dag zaten we klaar om het spannende nieuws te vernemen. Alle andere 5 gesprekken die we hadden, werden opgevolgd met een van de standaard afwijzingen die we hierboven besproken hebben. Dit zou het eerste telefoontje worden. De grote dag brak aan. Vol spanning zaten we op kantoor porno te kijken in afwachting op het gesprek dat komen ging. Maar het gesprek kwam niet. De telefoon gaf geen kik en was zo dood als een pier. Wel godmiljaar, dat kan toch niet? Onze technische man controleerde de verbinding. Niks mis mee. Wat de fuck? Mailbox gecontroleerd. Alleen maar post van het Meldpunt Discriminatie Internet. Nee! We werden besodemieterd! Daarna werd het herfstvakantie en nog een week later verdween de vacature van het internet. We hoorden niks meer van de school.

Ronduit asociaal. We moeten wel halsoverkop komen opdagen en er wordt met ons de afspraak gemaakt dat we op een precies tijdstip terug gebeld gaan worden. Als scholen het zich kunnen permitteren om zo idioot met kandidaten om te gaan, dan kan er geen sprake zijn van een tekort. Het verhaal zou hierbij afgelopen zijn als we 2,5 week later niet plotseling een bericht krijgen. Of we meteen terug willen bellen in verband met de sollicitatie van 4 weken eerder. Nou nee, dat kan wel even wachten. Het kan geen spoed meer hebben als we zolang niks gehoord hebben. Bovendien gaan we afwijzingen echt niet nabellen. We hebben al genoeg energie verspild aan deze school. Blijkbaar zaten ze toch omhoog, want de volgende dag werden we gebeld. Weer die HR-teef die ons het "heugelijke" nieuws wilde vertellen dat we nu "door zijn" naar het tweede gesprek. Geweldig, maar niet heus. We confronteren haar met de afspraak. Waarom zijn we niet gebeld? "Nou, ik heb u gebeld hoor. Maar ik kreeg uw voicemail. Ik dacht al dat er iets niet klopte."

Godverdomme, duizend lesbische kuttenlikkers, berberapen en kakkerzwijnen, u had gebeld? Voicemail? Op dat nummer staat geen voicemail! En elk telefoontje wordt geregistreerd door de telefoon. Zelfs als de telefoon niet bereikbaar zou zijn, dan stuurt de telecomprovider achteraf een bericht. Lul niet zo dom en neem de sollicitant serieus vuile kuttenkop. We vragen waarom dat tweede gesprek nodig is. De vacature is toch al ingevuld? Mevrouw wilde dat niet toegeven. Zij gaf aan dat alleen zij over die vacature gaat en dat het nog open staat. Nou vooruit, we wilden wel eens weten waar het toe gaat leiden en wilden op z'n minst een aanbieding krijgen. Wel melden we dat we enkel voor een tweede gesprek willen komen als daarna, eventueel, meteen het eindgesprek over de arbeidsvoorwaarden plaatsvindt. Niet om de hete brij heen blijven draaien. Wederom een belofte. Mooi. Wanneer moet dat gesprek plaatsvinden? "Ik heb haast. Over 3 werkdagen moet je al beginnen. De leerlingen hebben geen leraar. Kunt u morgen om 12:00?"

Wel ja joh, we doen de hele dag niks anders dan aan onze pik trekken en op internet negatieve teksten schrijven. Doe maar. Zodoende reisden we weer af om een tweede gesprek te voeren. Inmiddels waren we 50 euro armer en waren we in totaal meer dan 10 uren bezig met deze sollicitatie. Ja, we tellen reistijd gewoon mee en de kosten werden niet vergoed door de school. Dat komt dus allemaal voor onze rekening. Het tweede gesprek leek nogal op het eerste. Er zat een andere manager bij en die stelde de vragen die ook al op het cv te vinden zijn of al in het eerste gesprek voorbij waren gekomen zoals de onderwijservaring en nog wat standaard vragen over klassenmanagement. "Kunt u de klassen wel stil krijgen? Wat doet u als leerlingen niet luisteren? Hoe denkt u over de katholieke godsdienst?" Wel, respectievelijk doen als de FŁhrer, een flinke draai om de oren geven en er is slechts een God: Allah! Alle gekheid op een stokje: we handelden het gesprek professioneel af en zij hadden iemand nodig. Maandag beginnen?

Uiteraard hadden we nog wel geÔnformeerd hoe het nu precies zat. Was die vacature nu wel of niet ingevuld in de drie weken waarin zij niks lieten horen? Schoorvoetend moest de manager toegeven dat er inderdaad iemand anders was aangenomen, maar die heeft het verkloot. Precies het punt dat we hier op Misdefinitie vaak maken. Door amateuristisch gedrag en zwaar leunend op de verouderde methoden van domme HR-sloeries, worden er veel verkeerde keuzes gemaakt. Nemen ze geen pedofiel aan, dan krijgen ze wel een incompetente rotzak in de schoot geworpen. Dat heeft allemaal te maken met het feit dat een procedure die mensen naait, enkel de slechten overhoudt. Goede leraren stoppen veel sneller met het stoppen van energie in nutteloze gesprekken. De enige reden dat wij op de uitnodigingen ingingen, is omdat we graag voor ons onderzoek een volledig beeld hebben van de manier waarop solliciteren gaat. O ja, maandag beginnen? "U hoort nog van ons." Wanneer dan? "Uhm, ik ga u vandaag bellen." Met de sarcastische opmerking dat ze beter kan mailen, nemen we afscheid.

Aan het einde van de middag ging inderdaad de telefoon. Aangezien we tijdens het gesprek overduidelijk hebben gezegd dat we vandaag uitsluitsel willen hebben en bij positief nieuws een aanbod willen krijgen, moest dit wel het verlossende telefoontje zijn. Tot onze ergernis meldde de HR-miep echter dat ze nog geen antwoord kon geven. Opeens was er namelijk een tweede kandidaat opgedoken en die zou pas volgende week weer tijd hebben voor een afspraak. Godverdomme, kanker, tering, tyfus, pleuris! Dat is absurd! Ze hadden zoveel haast. Leerlingen zonder leraar. Na 5 weken sinds onze sollicitatie nog steeds geen kandidaat gevonden. Waarom kandidaten zo lang en zo idioot aan het lijntje houden? Geen wonder dat scholen vaak moeite hebben om de goede leraren te vinden. Die rennen hard weg als ze zo schofterig behandeld worden. Het kwam erop neer dat we nog een aantal dagen moesten wachten op antwoord. Voor de beleefdheid gaven we aan te wachten, maar u begrijpt al wat het eindresultaat is geworden. Vijf weken, 50 euro en 10 uren voor niks.

Overweging.

Teveel mensen hebben er belang bij dat het fabeltje van het vreselijke tekort aan werknemers blijft voortbestaan. Scholen zetten de overheid ermee onder druk om nog meer geld te krijgen voor leraren dat ze vervolgens voor hele andere doeleinden gebruiken. De zieligheidsindustrie probeert u met al hun leugens te vergiftigen zodat u meer open staat om hun eindeloze stroom aan asielzoekers economische profiteurs te plaatsen in uw kleine dorp. Linkse partijen gebruiken het verhaaltje om hun tegenstanders bij voorbaat al de mond te snoeren. En het werkt prachtig, want de meeste mensen geloven in dat verhaaltje. Zij denken echt dat er 15 jaar na de wederopbouw door de oorlog opeens zoveel banen waren dat er massaal werknemers uit het buitenland gehaald moesten worden om het vieze werk te doen dat de nette Nederlanders niet wilden opknappen. Geschiedvervalsers vertellen hun leugenachtige shit. Gelukkig herhaalt de geschiedenis zich zo vaak dat elke generatie met eigen ogen kan zien dat er gruwelijk gelogen wordt.

Ondanks het feit dat Nederland altijd werkloosheid heeft gekend, willen veel mensen niet beseffen dat ze genaaid worden en de arbeidsmarkt altijd een stoelendans zal zijn waar vriendjes van de idioten de beste kansen hebben. Er is niet te veel werk, er is te weinig werk. Er is geen tekort aan leraren, er is een overschot. Vandaar dat scholen heel makkelijk de leraren die ze niet willen aannemen als vuilnis kunnen behandelen. Natuurlijk kan dat gedrag ervoor zorgen dat ze voor een volgende vacature veel minder kandidaten zullen krijgen. Net zoals werkgevers hebben ook werknemers zo hun zwarte lijsten opgesteld. Dat betekent echter niet dat er een tekort is. Mensen moeten eens verder leren kijken dan hun neus lang is en niet geloven in de retoriek van de vroegere overwinnaars van de oorlog die nu hun versie van de geschiedenis als waarheid presenteren. De eerste stap is de ontmaskering van de leugen. Doordat we het probleem hebben blootgelegd, is het eenvoudig om al die trollen op internet met hun multikulgelul lik op stuk te geven.

Worden de politiek correcte hordes opgeruimd en kunnen we vrijuit praten over de schande die ons wordt aangedaan, dan wordt het tijd om de arbeidsmarkt volledig te hervormen. Alle leraren staan al geregistreerd in een database. Zorg voor een landelijk arbeidsbureau dat alle vacatures zal verzamelen. Via een objectief computerprogramma kan dat bureau kandidaten toewijzen op basis van opleiding, ervaring en binnenkomst. Verplicht scholen deze kandidaten aan te nemen. Procedures kunnen zo verkort worden tot 1 dag. Leraar nodig? Mooi, hier heeft u er een en verder niet zeuren. Een objectieve en onpartijdige selectie op basis van objectieve kenmerken zoals opleiding, afstand tot de school en het aantal jaren ervaring. Opgelost. Overigens geldt dat niet alleen voor scholen. Ook andere sectoren zoals defensie en de ICT roepen geregeld dat er flinke tekorten ontstaan. Dat is ook allang ontkracht. Nieuwsberichten over tekorten, verwijzingen nooit door naar vacatures. Omdat die er simpelweg niet zijn.

Spookvacatures om reclame te maken, de concurrent te misleiden, de politiek te chanteren en de publieke opinie te beÔnvloeden is niks nieuws, maar mag nimmer beloond worden met het idee dat we daadwerkelijk tekorten hebben die we met meer allochtonen kunnen oplossen. We hebben eerder minder Marokkanen nodig zoals Wilders opperde. Minder politieke correctheid. Minder dwaasheid. Minder HR. Minder bevooroordeelde managers. Alles moet weg. Dat gaat niet gebeuren, dat weten wij ook. Want een heleboel mensen zijn in deze klote maatschappij overbodig. Ze creŽren nutteloze tussenpersonen en houden alleen zichzelf en hun vriendjes aan het werk. Vandaar dat de overheid niet echt geeft om de kwaliteit en het niveau van het onderwijs. Zodra Nederland echt slimmer zou worden, krijgen mensen door hoe ze onder de duim worden gehouden en hoeveel mensen om hen heen het niet verdienen om een goede baan te hebben. Wees deze mensen altijd een stap voor. Er is geen tekort. Meer geld en meer allochtonen is geen oplossing. Mensen zijn dom. Zo zit dat.
Reacties: 0
Pagina's: 1

Reactie toevoegen
U dient in te loggen om een bericht te kunnen plaatsen.
 Houd het hier netjes. Hartelijk dank.

Misdefinitie
Copyright (c) 2004-2017.

C:\>Misdefinitie\type info.txt
Contact opnemen kan via een e-mail naar info apending misdefinitie.nl.