Mis·de·fi·ni·tie (de ~ (m.), ~s)
1 Politiek correct geformuleerde definitie waarmee men door middel van leugen en bedrog de werkelijke aard van misstanden probeert te verhullen door deze te rechtvaardigen.
- Misdefinitie gaat over misstanden en gedrag van criminelen, radicalen en terroristen.
- Misdefinitie te hard? Bekijk ons op Youtube! Abonneer, reageer en respecteer.
Gebruikersnaam: Wachtwoord:
# Home # Boek HvA # Registratie # Contact #
Misdefinitie artikelen
Pagina: 5 / 43: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43

774 Fraude is het toppunt
773 Socialisten pijpen jihadisten
772 Politiesukkeltjes wereldwijd
771 Onderwijsaccreditatie onder de maat
770 Wij weren en discrimineren!
769 Omsingeld door oorlogszuchtigen
768 Alles wordt niet beter
767 Landverraders verdienen de doodstraf
766 Onderwijsadvies waar ik op pies
765 Notice and fuck you!
764 "Joden moeten dood!"
763 Geheim van geen dienst
762 Journalist die op de waarheid pist
761 Politiek blijft aanrommelen
760 UvA slecht met Strafrecht
759 Zorg voor een vrije markt
758 Toezicht is wassen neus
757 Jihad in jurkgewaad
756 Geweld is wat voor de jeugd telt
755 Leenstelsel maakt schuldenschooiers

766 # Onderwijsadvies waar ik op pies #
Gepost door Misdefinitie op 04-08-2014 om 23:11.
Bezuinigen op onderwijs in een kenniseconomie is het terrein van een verklote socialistische overheid die zijn bevolking graag dom houdt en het geld ter beschikking stelt aan massa-immigratie en oorlogvoering in het buitenland. Zo weinig mogelijk studenten op de opleidingen levert ze een zo groot mogelijke besparing op, maar in een vrije informatiemaatschappij is dat makkelijker gezegd dan gedaan. Roepen dat het mbo hoog genoeg is en de economie zo op zijn gat krijgen door miljardenverspillingen dat hoogopgeleiden enkel nog werkloosheid te wachten staat, is allang niet genoeg meer. Studenten moeten gedwarsboomd worden; zo onopvallend mogelijk. Lastig, want onderwijs wordt naast gokken en stelen als meest lucratieve investering gezien. Gewapend met het idee dat tegenwoordig iedere debiel met het IQ van een pinda een diploma kan halen, heeft men een bizarre rem gevonden in het bindend studieadvies (BSA). Voor de buitenwereld krijgt de student begeleiding, advies en onderwijs, maar in de praktijk gaat het om keiharde bureaucratie die faalt.

Rot op met die kutadviezen!

Van kleins af aan hebben zelfbenoemde deskundigen zich middels ongevraagde adviezen bemoeid met onze schoolcarričre. Psychologische onderzoeken als de kleine broekenman gezond holde achter een bal in plaats van achter de TV de linkse propaganda tot zich nemen, beroepskeuzetesten waar alles uit kwam wat we uiteindelijk niet zijn geworden, open dagen in grote steden die enkel leidden tot bezoeken aan de rosse buurt en uiteindelijk de studieadviseurs die geen adviseur waren maar gewoon konden beslissen wat ze wilden. Een stel waardeloze nietsnutten waren we. Menig "deskundige" vertelde ons dat we later geen kloot zouden bereiken. School afmaken met een diploma? "Zelfs niet als het onderwijs sneller devalueert dan de gulden," werd er gelachen. Nooit zouden wij enige kans maken om wat voor school dan ook met goed resultaat af te ronden. Kritiek werd afgestraft met nog meer negativiteit en arrogantie. Coördinatoren begonnen praatjes te verspreiden dat we vroeger in de wieg niet aangeraakt wilden worden en daarom zo gestoord waren.

Heel verstandig sloegen we alle adviezen in de wind en haalden we een aantal jaar later allemaal een masterdiploma aan de universiteit. Sindsdien lopen al die adviseurs met een grote boog om ons heen. Binnen de politiek vond men dat allemaal niet genoeg. Advies dat vrijblijvend is? Echt niet hoor, Befelh ist Befelh! Zodoende werden de bindende adviezen geďntroduceerd. Hersenloos gelul dat formeel bekend staat als advies, maar in de praktijk gewoon een bindend voorschrift is met grote gevolgen. Aanschouw het bindend studieadvies dat reeds in 1993 werd ingevoerd. Een instrument waarmee instellingen in het hoger onderwijs definitief kunnen beslissen dat een student te incapabel en derhalve moet oprotten. Van een advies is geen sprake. Eenmaal de gevreesde brief in huis betekent simpelweg opzouten. De overheid rechtvaardigt dit principe door te doen alsof ze hiermee de studenten in bescherming nemen. "Niemand wil toch doorstuderen op een opleiding die eigenlijk niet geschikt is voor hem? Dan moet hij een andere keuze gaan maken."

Sinds we met Misdefinitie begonnen zijn, hebben we ons fel verzet tegen deze onzin. Advies, begeleiding en voorlichting geven is broodnodig en sommige studenten zijn nu eenmaal zo dom dat ze bijna een ontheffing zouden moeten aanvragen om op straat te mogen kakken omdat hun hersencelletjes niet snappen dat ze hun schijt op moeten houden, maar dat betekent niet dat de individuele verantwoordelijkheid vervangen moet worden door socialistische betutteling. Zeker niet als alle mogelijkheden en vrijheden worden ingeperkt zodat er geen vrije keuze meer kan bestaan om (verkeerd) advies te negeren. Extreem slechte studieadviseurs die helaas in de meerderheid zijn, vormen dan ook een van de voornaamste misstanden in het hoger onderwijs die we uitgebreid uit de doeken hebben gedaan. Ellende bureaucratie en gewetenloze ambtenaren, zorgen ervoor dat de BSA eerder een desastreuze uitwerking heeft dan iets positiefs kan bijdragen. Wil men van studenten een zekere inzet en motivatie verwachten, dan moet het onderwijssysteem in ieder geval in orde zijn.

Uitgelachen werden we toen we de sleur van de studieadviseur beschreven en uiteenzetten waarom bijna elke studieadviseur een waardeloos gedrocht is. Studenten genieten onderwijs op het allerhoogste niveau en moeten na hun studie topfuncties kunnen bekleden waar de eigen verantwoordelijkheden heel groot zijn. Van studenten mag daarom wel verwacht worden dat ze hun eigen boontjes kunnen doppen. Hebben ze een studieadviseur nodig, dan is dat altijd omdat de opleiding iets verkeerds heeft gedaan wat anderen niet kunnen of willen corrigeren. Hele artikelen plus een boek hebben we volgeschreven met de rare fratsen van de studieadviseurs die nooit hun werk goed kunnen doen. Vooral in de vakantietijd was het dikke pret. Studenten zitten met deadlines, maar ondertussen is er niemand op de universiteit beschikbaar die iets voor ze kan betekenen. Op vakantie terwijl u van uw studie wordt getrapt. Bizar. Eindelijk komt er een keer erkenning voor de problemen waar wij al 10 jaar over berichten. Nog steeds is het niet opgelost.

De problemen ontstaan al bij de bron van het systeem aangezien de BSA nogal rigide is. Opleidingen verwachten dat u bij een voltijdse inschrijving een slordige 50 punten haalt. Bij de ene opleiding wat meer of minder, maar daar gaat het even niet om. Opmerkelijk is dat u dus zo'n 80 % van het maximaal aantal punten binnen een specifieke periode moet halen en dat suggereert dat u zeker 20 % mag missen, maar dat klopt niet. Veel opleidingen hebben grote projecten van 10 punten en als die niet worden doorgegeven, dan zit u al op de grens op het moment dat u daarnaast 1 vak niet haalt. We schrijven 1999. Het jaar waarin onze beheerder cum laude zijn propedeuse dreigde te halen en alles gehaald had, maar toch bijna tegen een BSA aanliep omdat een of andere kankermongool het cijfer van zijn laatste project niet had doorgegeven. Later bleek dat hij dat pas in september wilde doen. Een ontheffing was toen nodig. Hoe vaak hebben we niet gezegd dat onderwijs nooit zo geregeld mag worden dat een student met zijn rug tegen de muur staat?!

Het koude kille afwijzen op het aantal (goed!) geregistreerde studiepunten in een administratie die van geen kant deugt, wordt enigszins verzacht door het rekening houden met persoonlijke omstandigheden. En u raadt het al: deze stap brengt de subjectiviteit en de willekeur in het systeem waardoor nog meer studenten de dupe worden. Genaaid door ambtenaren? Beter bent u een lekkere geile meid met dikke tieten, want de vraag welke persoonlijke omstandigheden in aanmerking komen voor extra coulantie, wordt met persoonlijke voorkeuren beantwoord. Aangezien de meesten van ons geen kale poes hebben, schreven wij doorgaans op het formulier dat we depressief waren, voor de trein wilden springen en ook nog een vriend hadden die al zelfmoord had gepleegd. Meestal kregen we dan een reactie terug in de trant van "doe maar". Zelfs als u in aanmerking meent te komen voor een regeling, blijven al die gesprekken kut. Sodemieter op, een smerige discussie aangaan met zo'n domme typemiep terwijl we al hoger opgeleid zijn dan die hele fucking kliek daar.

Van een eerlijke kans om de benodigde punten bij elkaar te sprokkelen, is ook niet altijd sprake. Verschillende berichten bereiken ons dat veel opleidingen herkansingen in augustus plannen en derhalve nooit voor eind augustus de studenten de uitslag kunnen meedelen. Ondertussen ploft de BSA-brief al op de mat. Bezwaar maken? Het geval uitleggen? Probeer in de zomermaanden maar eens iemand te spreken te krijgen die echt iets kan uitrichten. Studieadviseurs, als die al aanspreekbaar zijn, zeggen doodleuk dat iedereen op vakantie is en u eerder had moeten komen. Hoezo eerder? Als studenten pas eind juli of in augustus te horen krijgen dat ze (net) niet aan een of andere arbitraire norm gaan voldoen? Krijg de tyfus! Een BSA willen geven vanwege fouten van de opleiding of zelfs als we een propedeusevak missen terwijl we al bijna de master op zak hebben. Hoe intelligent klinkt dat? Wat voor doel dient dit geneuzel? Opleidingen moeten verplicht worden om alle herkansingen en cijfers ruim voor het einde van het studiejaar geregistreerd te hebben.

Studenten die nooit problemen hebben gekend en mensen die überhaupt nooit gestudeerd hebben, roepen heel makkelijk dat er niet zo gezeurd moet worden. Zij hebben door hard werken alles bereikt wat ze moeten bereiken en dus kan het voor anderen ook geen probleem vormen. "Het zijn," zo stellen zij, "ook altijd die luie flikkers die zelf de problemen veroorzaken en dan roepen dat ze door iedereen genaaid worden." Bekijk het even, wij hebben zo'n beetje elk probleem gehad, beschreven en opgelost en hebben alle opleidingen die we zijn begonnen ook afgerond met een diploma. De problemen zijn reëel en dat kunnen we bewijzen met honderden brieven en tig procedures die we hebben gevoerd. Zulke mensen maken de bekende denkfout door te doen alsof iets geen probleem kan zijn als ze er zelf niet mee te maken hebben gekregen. Verkrachting is niet erg, want u bent nog nooit verkracht. Op die manier redeneren is dom. Bekend is dat 80 % van de studenten binnen een jaar een baan vindt na de studie en nauwelijks problemen ondervindt. En de overige 20 % dan?!

Inherent aan elk systeem dat gebaseerd is op subjectieve beoordelingen, is de willekeur die men tentoonspreidt in beslissingen. Voor mensen voor wie het goed uitpakt, lijkt dat het perfecte systeem. Zij krijgen van de adviseur immers waar zij voor kwamen. Problematisch is echter dat er ook een heleboel mensen buiten de boot vallen om onduidelijke redenen. Zieligheid speelt een grote rol bij de besluitvorming, maar wat als u niet zielig bent? Wat als het niet in de aard van het beestje zit om eens flink uit te huilen bij zo'n achterlijke ambtenaar? Wat als u gewoon een stoere jongen bent die, wat er ook gebeurt, altijd uw hoofd rechthoudt en een binnenvetter bent? Is uw verhaal dan minder waard? En waarom heeft de politiek studenten überhaupt in de situatie gebracht dat zij afhankelijk zijn dan de emotionele instabiliteit van studieadviseurs? Laat ons verdomme met rust, we lossen het zelf wel op. Zelfstandigheid en verantwoordelijkheden nemen kan alleen als er ook de vrijheid is om belangrijke beslissingen in eigen hand te houden.

Voorstanders van het BSA-systeem stellen dat het in beginsel een duidelijke regel is aangezien de student een van te voren vastgesteld minimum moet halen aan punten. Daar gaat het niet om. Qua regels kan theoretisch gezien alles. Het enkele feit dat een regel tenminste een duidelijk component bevat, maakt het niet per se een correcte regel. We kunnen ook een minimum aantal tekens per dag invoeren dat een kantoorklerk moet intypen op zijn computer. Is dat duidelijk? Ja. Is het nuttig en wenselijk? Nee. Regelzucht die alles moet reguleren, valt eerder onder belastende betutteling dan het bijdraagt aan het studiesucces van studenten. Bovendien zitten er een aantal inconsistenties aan de redenering; zeker daar waar de BSA wordt gekoppeld aan de financiële consequenties. Vaak zien we op fora de opmerking voorbij komen dat we zonder regelingen als de BSA, de hoofdprijs moeten betalen vanwege trage studenten. Niet gehinderd door enige kennis van zaken een regeling goed praten, is nooit verstandig. Zelfs niet als u er toevallig geen last van heeft.

Zo wordt er al te makkelijk geroepen dat een opleiding anders 20.000 euro per jaar zal kosten. Bullshit. De overheid heeft zich met de langstudeermaatregel die korte tijd na de invoering werd ingetrokken, verraden. Studies kosten gemiddeld maximaal 4500 euro per student per jaar. Bijna 2000 wordt door de student zelf bekostigd. Totaal moet de overheid zo'n 10.000 euro per student neerleggen voor de hele studietijd. Dat is veel minder dan het bedrag dat diezelfde student het eerste jaar dat hij een baan krijgt en werkt, afdraagt. Een doorsnee student betaalt wat hij van de overheid krijgt, dus al in 1 jaartje af. Al veel vaker hebben we opgemerkt dat het socialistische systeem waarbij al het geld in een grote pot wordt gedaan waarvan alle studies worden betaald zodat er een soort van gemiddelde ontstaat, een politieke keuze is van de overheid waar ze niet voor hoeven te kiezen. Theoretische studies als rechten, kunnen goedkoper. Onderwijs hoeft helemaal niet duur te zijn. Het feit dat onze overheid het door hun verspilzucht duur maakt, is de studenten niet aan te rekenen.

Verder merken we op dat het argument van de kosten eveneens onderuit wordt gehaald door het feit dat studenten die zich in deeltijd inschrijven en derhalve twee keer zo lang over de studie doen, geen BSA hebben en blijkbaar niet veel duurder zijn. Slimmeriken die opmerken dat deeltijders niet in aanmerking komen voor studiefinanciering, moeten in hun gedachtegang meenemen dat een voltijder die langer dan de nominale duur van zijn opleiding bezig is, dat op den duur ook niet meer krijgt. Studieduur heeft in principe geen fuck met kosten voor de overheid te maken. Al was het maar omdat wie langer studeert, sowieso al meer collegegeld betaalt, maar niet absurd meer gebruik maakt van de faciliteiten. Acht jaar studeren betekent niet twee keer zoveel colleges volgen en meer tentamens afleggen. Het zegt ook geen reet over uw studiesucces. Iemand kan best heel gemotiveerd zijn om toch af te studeren. Stop nu eens met doen alsof lang studeren gelijk staat aan een zinloze exercitie. Dat maken wij godverdomme zelf wel uit.

Feitelijk is de BSA oorspronkelijk bedoeld als laatste stok achter de deur. Ingezet tegen die studenten waarvan men zeker denkt te weten dat zij nooit het diploma zullen gaan halen. Ter bescherming van de student die zogenaamd zo vast kan komen te zitten met zichzelf dat hij tegen beter weten in eeuwig blijft studeren net zoals een gokker eeuwig geld blijft inzetten zonder ooit te winnen. Hij moet zo snel mogelijk begeleid worden naar een hele andere opleiding om het studiesucces te vergroten. Het is ook ter verdediging van de opleiding als iemand een kostbare plaats in bezit houdt die anders aan een ander gegeven kan worden. Men heeft er totaal geen rekening mee gehouden dat het onze intentie kan zijn om langer over de studie te doen. Bijvoorbeeld omdat we al twee titels hebben en de derde in deeltijd doen omdat we ook nog moeten werken voor ons geld. Ook kan de inschatting er totaal naast zitten. Adviezen horen altijd vrijblijvend te blijven. Het laatste woord ligt bij degene die betaalt en zijn verantwoordelijkheden heeft.

In plaats van die verschrikkelijke BSA-regeling af te schaffen die louter het bewijs is van een te ver gaande betutteling en nauwelijks fatsoenlijk uit te voeren is in een armzalige bureaucratische omgeving waar de ambtenaren zich ook niet aan de regels houden, heeft de overheid geprobeerd de schadelijke effecten van de BSA teniet te doen door studenten nog veel eerder in hun studie te dwarsbomen. Namelijk bij het allereerste begin als ze zich nog niet eens hebben ingeschreven. Zomaar inschrijven voor een studie naar keuze? Wel nee, dat vwo-diploma heeft u gewoon bij een islamitische pisnichtenschool behaald, dat kunnen ze niet goedkeuren. Formeel zijn ze dat wel verplicht. Al gooien ze het dan op begeleiding en vergroten van studiesucces door de kersverse studenten middels open dagen en allerlei activiteiten te dwingen wat diepgaander en met andere ogen naar de studie te kijken. De verplichte "studiekeuzecheck" schijnt echter totaal geen effect te hebben op uitval. Goh, wie had dat nou gedacht?!

Uitval met achterlijke bureaucratische mierenneukerij per definitie koppelen aan het hebben van te weinig capaciteit om de opleiding met succes af te ronden, is bespottelijk. Laten we vooropstellen dat de vooropleiding die als diploma-eis wordt gesteld bij studies in het hoger onderwijs, impliceert dat de student het niveau aan kan. Het is de enige objectieve maatstaf die we hebben. Het halen van een vwo-diploma met het juiste profiel dat toegang geeft tot een bepaalde opleiding, beschouwen wij als belangrijke leidraad voor het beantwoorden van de vraag of iemand kans van slagen heeft op zijn vervolgopleiding. Wordt er door "deskundigen" en lobbygroepen iets anders beweerd, dan deugt de vooropleiding niet en moeten we het probleem bij de bron aanpakken. Andersom werkt de redenatie niet. U kunt niet tegelijkertijd zeggen dat iemand het niveau heeft vanwege zijn diploma, maar de capaciteit mist. Inderdaad, dit is een lastig onderwerp voor de politiek, want men zou min of meer moeten toegeven dat het hele onderwijs sanering behoeft.

Iemand die aan komt zetten met een vwo-diploma, heeft het denkniveau dat van te voren vereist is om aan een universitaire studie te beginnen. Zoeken naar de oorzaken van uitval, moet dus op een ander terrein gebeuren. Moeilijk, want er zijn diverse problemen die er, al dan niet gecombineerd, toe kunnen leiden dat een student niet kan aarden op de opleiding. De overheid gooit het niet verrassend in de eerste plaats op gebrek aan voorlichting. Dat lijkt namelijk het makkelijkst te corrigeren en een snelle weg naar het politieke "succes" waarmee ze elkaar weer een veer in de reet kunnen schuiven. Sinds 2014, worden studenten verplicht om voor hun inschrijving activiteiten te doorlopen waarmee de universiteit zeker stelt dat zij zich hebben verdiept in de opleiding waar ze later mee te maken krijgen. Nu blijkt dat ook deze schijnoplossing geen zoden aan de dijk zet, moeten we niet zo moeilijk doen. Studenten leren hun opleiding pas kennen als ze lange tijd hebben meegelopen en hebben ervaren wat de knel- en stresspunten zijn.

Onze beheerder stuitte in zijn eigen studiecarričre op een wel heel vreemd verschijnsel. Zijn academische opleiding in de sociale wetenschappen, deed hij op vrij jonge leeftijd. Voltijds ingeschreven, roste hij zo binnen 3 jaar met behulp van wat vrijstellingen een volledige doctoraal (thans bachelor plus master) binnen. De motivatie en omstandigheden waren ernaar en bovendien bleef er zelfs nog tijd over om te werken en Misdefinitie te beheren. Jaren later, toen er voltijds gewerkt moest worden en alle zeilen moesten worden bijgezet om de toorn der fascisten voor te blijven die hem maar al te graag werkloos en dood zien, waren de omstandigheden veranderd. In die tijd begon hij aan een juridische opleiding. Ingeschreven in deeltijd, duurde het bijna twee keer zo lang om de opleiding te voltooien. Het eerste jaar werd zelfs aangevangen met een schakelprogramma met een hele trage studeersnelheid. Kon men de conclusie trekken dat iemand die jarenlang 90 punten per jaar haalde, 30 meer dan gemiddeld, ongeschikt was? Nee.

Feitelijk is er geen kunst aan om een gamma-opleiding op het allerhoogste niveau te voltooien in een voltijds ritme zonder verdere zorgen aan uw hoofd. Jammer genoeg bevindt niet iedereen zich (altijd) in soortgelijke gelukkige omstandigheden. Persoonlijke problemen, tijdelijke desinteresse, allerlei maatschappelijke shit en bureaucratie, kunnen ervoor zorgen dat er veel minder punten worden behaald. Ten tijde van de rechtszaak tegen Misdefinitie, die onze beheerder rechtstreeks persoonlijk trof, stond hij ruim 2 jaar ingeschreven bij de universiteit zonder noemenswaardig iets te doen. Hij had logischerwijs andere zaken aan zijn hoofd. Uiteraard kende hij de wet en de mogelijkheden om niet volledig kapot te gaan en deeltijdopleidingen kennen geen BSA. Wel verval van studiepunten na een bepaalde periode trouwens. Het punt is dat zelfs de beste studenten, slechte tijden kennen. Dat zegt niks. Het meest lachwekkende was een studieadviseur die vond dat we niet geschikt waren. Totdat we twee al eerder afgeronde diploma's lieten zien.

Studentenvakbonden beklagen zich erover dat de nadruk teveel is komen te liggen op studietempo. Zij maken zich ernstig zorgen over de constructies die universiteiten verzinnen om het leed van idiote regelingen als de BSA te verzachten. Zo wordt het nu mogelijk om onvoldoendes met andere vakken te compenseren. Elke universiteit die dat flikt, zouden ze moeten sluiten. Het kenmerkende aan hoger onderwijs is godverdomme dat onvoldoendes niet mogen! Alle vakken moeten met een voldoende worden afgesloten voordat het diploma in ontvangst kan worden genomen. Waarom? Omdat elke professional simpelweg zijn vak moet verstaan. Anders verdient hij geen diploma. Fuck you, een tandarts die onvoldoende kan boren die dat vak met een of andere filosofische onzin gaat compenseren? Of gaatjes leert vullen bij kamelen en dan genoeg heeft gepresteerd om uw smoel voorgoed naar de vernieling te helpen? Gadverdamme. Snel studeren is helemaal niet gunstig. Bekend is dat geheugen getraind moet worden en men pas een professional wordt na 8 jaar studie.

Afstuderen wordt het opvoeren van kunstjes binnen een specifieke tijd in plaats van opleiden tot een deskundige op hoog niveau. Tijd voor verdieping is er niet meer. Laat staan dat er tijd is om ervaring op te doen en aan een mooi cv te bouwen. Helpt dat? Nee. Het merendeel van de studenten gaat racen. Met zo min mogelijk leren en doen, zo snel mogelijk zesjes scoren en dan de opleiding verlaten met een middelmatig papiertje. Een ander deel gaat in deeltijd studeren en doet er toch zo lang over als hij wil. En dan zijn er nog de studenten die gedesillusioneerd vertrekken omdat ze tegen zoveel hersenloze bureaucratie aanlopen dat het omgaan met die ellende ze al meer energie kost dan die hele klote opleiding bij elkaar. En waarom? Niemand is erbij gebaat. Universiteiten zijn niet goedkoper uit omdat het meeste geld niet naar onderwijs gaat, maar naar zielloze bureaucratie, fraude en onkunde. Zeg maar zwaai-zwaai naar de kenniseconomie. Noem een opleiding en we tonen aan dat het merendeel zijn vak niet verstaat na het afstuderen.

Overweging.

Veel mensen zullen herkennen dat er tussen de adviezen uit het begin van hun carričre (je gaat met je verrotte stinkkop niet eens de domme school halen waardoor je de rest van je leven de poep uit het riool mag scheppen) en het resultaat in de praktijk (een diploma behalen binnen het hoger onderwijs) een dermate groot verschil zit, dat dit feit alleen al alle adviseurs diskwalificeert. Waar we ook kijken en welk onderwijsniveau we ook analyseren: adviseurs zijn de kanker van het onderwijs. Het erge is nog wel dat hun teringadviezen alles behalve vrijblijvend zijn. Juridisch gezien zijn het gewoon directe bevelen met alle consequenties van dien. Ongeacht hoe vaak ze falen, mogen zij zich als kakkerlakken tussen de mazen van de wet nestelen en u dwarsbomen zoveel zij willen. Is het geen opzet, dan is het wel onkunde en incompetentie. Een van de beroepsgroepen die we als beroepsleugenaars zien en moet verdwijnen. Onderwijs is een grondrecht en daarom kan het niet zo zijn dat het wel of niet slagen afhankelijk is van idiote adviseurs.

Zoals met de meeste misdrijven en misstanden, kunnen we de eindeloze sleur van de studieadviseur analyseren als een reeks van daden waar niet iedereen mee te maken krijgt. Een aaneenschakeling van narigheid die in gang wordt gezet door een oorzaak: de incompetente dwaas die de overheid heeft neergezet en die toegang tot de systemen belemmert. Staat u correct in het systeem, wordt u niet het slachtoffer van bureaucratische fouten en studeert u precies in de socialistische maat die de regering heeft opgesteld, dan is er weinig aan de hand. Tienduizenden studenten per jaar lopen de universiteit binnen zonder dat ze zelf vinden dat ze last hebben van noemenswaardige problemen. Net zoals zij waarschijnlijk ook door de achterbuurten van de grote steden lopen zonder er ooit verkracht te worden. Het probleem is dat als u gepakt wordt, u meteen genadeloos gepakt wordt en buiten uw schuld wordt verkracht. Maak vooral niet de denkfout dat een probleem niet bestaat als u er zelf geen last van heeft. Uw geluk moet u motiveren tot actie.

Wel, als degenen die geen last hebben van de adviseurs doorgaans ook degenen zijn die er niet afhankelijk van raken omdat ze gewoon met de stroom mee kunnen zwemmen en de probleemgevallen enkel nog dieper in de shit komen door het contact met de adviseur, dan is de enige conclusie die getrokken moet worden de constatering dat al die tyfusadviseurs op moeten rotten en een ander de kans moeten geven om te werken. Tot die tijd schrijft u zich voor het eerste jaar gezellig in deeltijd in om in de volgende jaren voltijds te profiteren van de studiefinanciering. Geen BSA en geen opgejaagd gevoel. O ja, en zeker niet afstuderen zolang u nog andere studies wilt volgen, want zodra u een diploma in ontvangst neemt, gaat de PvdA u uitpersen als een citroen met het instellingscollegegeld. Is dat de manier waarop we met onze studenten omgaan? Wij vinden dat onacceptabel. Houd daar toch gewoon mee op! Nederland moet als land zonder veel natuurlijke hulpbronnen, juist alles doen om studenten te motiveren zo veel mogelijk kennis op te doen.

Zeg eens eerlijk, als u een onderwijsadviseur bezoekt op wat voor niveau dan ook, komt u daar dan om informatie te horen die u ook makkelijk in gidsen had kunnen vinden of zit u daar omdat die klote adviseur de enige persoon is die nog eventueel fouten van de opleiding kan corrigeren? Is het niet zo dat als de opleiding geen fouten had gemaakt en / of u geen slachtoffer was geworden van hun debiele bureaucratische systeem, u daar helemaal niet had gezeten? Precies en dat weten die lui verdomde goed. Studieadviseurs zijn eigenlijk de poortwachters van de examencommissie. Zaten zij er niet, dan ging iedereen verhaal halen bij de verantwoordelijken en dat kunnen ze niet hebben. Om ze aan het werk te houden en hun geleuter te rechtvaardigen, wordt het beroep in ere gehouden. Door deskundigen zogenaamd voor te houden dat studenten dom zijn en daadwerkelijk niet zonder advies, begeleiding en kletspraat kunnen. Laten we een experiment doen. Breng de volledige vrijheid terug en zorg dat studenten weer alles zelf kunnen regelen. Met de nadruk op alles.

Van de overheid hoeft u echter geen gezond verstand te verwachten. Ondanks het faliekant falen van advies en voorlichting, wil minister Bussemaker (PvdA) dat meer mbo'ers van zogenaamde "bijsluiters" gebruik gaan maken. Natuurlijk, als zelfs academici door de overheid als te dom om te kakken beschouwd worden, dan zullen mbo'ers al helemaal niet zelfstandig hun opleiding kunnen kiezen. Je reinste onzin, mbo'ers die wij spreken weten dondersgoed wat ze willen en als ze dat niet weten, dan zijn er voldoende mogelijkheden om daar achter te komen. Nog een groter probleem is dat steeds meer studenten naar het buitenland vertrekken om daar onder betere omstandigheden te studeren. Het merendeel van de studenten heeft namelijk maar een kans of een keer de motivatie om überhaupt te gaan studeren. Dan willen zij natuurlijk wel het beste van het beste met een hele goede kans om daarmee een baan te vinden. Straks zitten hier alleen nog de laagopgeleide parasieten waar links het zo goed mee heeft. Dat vinden zij best, want die zijn dankbaar.

Onderwijs wordt net als zorg onbetaalbaar omdat de miljarden om het mee te bekostigen, worden misbruikt voor de massa-immigratie, ontwikkelingshulp, Europa en oorlog. Dus doet men er alles aan om studenten te ontmoedigen die een afwijkend studiepatroon hebben. Door het te gooien op te weinig punten en dus te weinig niveau, hebben ze jarenlang de studentenorganisaties in slaap lopen sussen. Die, nu er steeds meer studenten klagen over de regeldruk en bureaucratie, opeens na meer dan 20 jaar op hun strepen gaan staan. Alsof wij niet al 10 jaar in detail beschrijven hoe die bureaucratie studenten langzaam gek maakt. Dit probleem had allang aangepakt moeten worden. Wij eisen de goede oude academische vrijheid terug. Iedereen moet zijn eigen manier van studeren en tempo kunnen kiezen. Iedereen moet zoveel kunnen studeren als hij wil tegen het wettelijke collegegeldtarief. En advies? Sodemieter gauw op! Uitval hoort er nu eenmaal bij. Een kenmerk van de vrije keuze om iets te proberen en te leren van het falen. Zo gaat dat in het leven.
Reacties: 0
Pagina's: 1

Reactie toevoegen
U dient in te loggen om een bericht te kunnen plaatsen.
 Houd het hier netjes. Hartelijk dank.

Misdefinitie
Copyright (c) 2004-2017.

C:\>Misdefinitie\type info.txt
Contact opnemen kan via een e-mail naar info apending misdefinitie.nl.